16-02-10

Kinderpornozaak Zandvoort: aktievoerder opnieuw gefolterd

 

large_570607


 

Waar zijn de kinderporno-cd-roms Zandvoort van de Koning gebleven en waarom moet een aktievoerder hiervoor doodgefolterd worden ?

Marcel Vervloesem die in 1998 met de vzw Werkgroep Morkhoven de kinderpornozaak Zandvoort onthulde en daarmee de wereldpers haalde omdat daarmee de ernst van de kinderporno-industrie werd aangetoond, wordt opnieuw geisoleerd.

Dat gebeurt in de gevangenis van Hasselt alwaar hij tien dagen geleden naar werd getransfereerd voor een zitting van de strafuitvoeringsrechtbank te Antwerpen.

Hij zit dag en nacht opgesloten en heeft zelfs geen TV-toestel op zijn cel staan.  Hij wordt al een week lang niet meer medisch opgevolgd terwijl zijn toestand zeer ernstig is (hartziekte, kanker, nierproblemen, suikerziekte, meer dan 20 spoedopnames en operaties…).

Het betreft hier de zoveelste aanslag op de gezondheid van de aktievoerder die op 18 maanden, reeds 50 dagen in een isoleercel werd opgesloten.

Zowel de Belgische minister van justitie Stefaan De Clerck als zijn kabinetsmedewerkers werden meermaals van deze situatie op de hoogte gebracht maar de toestand wordt moedwillig in stand gehouden.

Het is alsof men hoopt dat men er vandaag of morgen in zal slagen om Marcel Vervloesem en de vzw Werkgroep Morkhoven definitief het zwijgen op te leggen omtrent de kinderpornozaak Zandvoort en de verdwijningen van dossierstukken en onderzoeksmateriaal in de Zandvoort-zaak, zoals de Hoge Raad voor de Justitie in 2008 vaststelde.

——————————-

Brussel, 16 februari 2010

Heb zopas een telefoontje van Marcel’s dochter Wendy gekregen. Advocaat Raf Jespers is, na een hele dag telefoneren met de autoriteiten (waaronder het kabinet van justitieminister De Clerck), te weten gekomen dat Marcel die volledig geisoleerd is, niet morgen maar pas op 22.2 terug naar de gevangenis van Turnhout wordt gevoerd. Men had de ’standaardformulieren vergeten in te vullen’ en ‘het vervoer was nog niet in orde gebracht’, werd hem door de gevangenisautoriteiten en de kabinetsmedewerkers gezegd. Dat betekent dan de zoveelste aanslag op de gezondheid van Marcel die, 10 dagen geleden, slechts voor één enkele zitting van de strafuitvoeringsrechtbank van Antwerpen, naar de gevangenis van Hasselt werd getransfereerd. Dat gebeurde dan nog voor het grootste gedeelte in een onverwarmde kamionet die gedurende de hele dag van gevangenis naar gevangenis toerde en waarin Marcel als een beest vastgeketend, in een ijzeren kooi zat opgesloten.

De Minister en zijn gevolg die zich blijkbaar voor de zoveelste keer willen wreken, opteerden opzettelijk niet voor een dagtransfert waarbij Marcel van de gevangenis van Turnhout naar de gevangenis van Hasselt had kunnen gevoerd worden en dezelfde dag nog had kunnen weerkeren.

Marcel krijgt momenteel geen fitness meer, wat hem door de arts van de gevangenis van Turnhout was voorgeschreven; kan zich geen fruit meer veroorloven; heeft geen televisie meer; kan bijna niemand meer telefoneren; krijgt enkel nog maar een sporadisch bezoek; kan bijna geen brieven meer versturen; ontvangt ook bijna geen brieven meer omdat men zijn transfert steeds uitstelt en hij geen vast adres meer heeft; heeft al een week lang geen dokter meer gezien enzoverder. Zelfs zijn bloeddruk wordt niet meer opgemeten. De directie van de gevangenis van Turnhout was immers zijn medisch dossier opnieuw ‘vergeten’ mee te geven en was ‘vergeten’ om geld over te schrijven op zijn rekening’.  En meer van dergelijke nonsens.

Er zijn reeds twee transferts van Hasselt naar de gevangenis Turnhout geweest maar die vonden zonder Marcel plaats. Daaruit blijkt dus dat men, met de toelating van de Minister en zijn kabinet, volslagen onzin verkoopt door te stellen dat men de ’standaardformulieren was vergeten in te vullen’.

Morgen is er een nieuwe transfert van Hasselt naar Turnhout, en weer zonder Marcel. Dit gebeurt met het medeweten van De Clerck en zijn kabinet.

Een drietal weken geleden werd Marcel op dezelfde manier naar de gevangenis van Sint-Gillis gevoerd. Voor één enkel intake-gesprek inzake een mogelijke sociale begeleiding, werd hij, volledig afgezonderd en zonder enige middelen, gedurende 1 week in de gevangenis van Sint-Gillis opgesloten. Een schrijven aan minister De Clerck en zijn kabinetsleden met het verzoek om rekening te houden met de dramatische gezondheidstoestand van Marcel, bleef zonder het minste gevolg.

De folteringen en gijzelingen waarvan Marcel het slachtoffer wordt en die bedoeld zijn om hem definitief het zwijgen op te leggen, maken deel uit van de manier waarop Minister De Clerck die een ‘menselijke en rechtvaardige justitie’ predikt, zijn zieke gevangenen laat behandelen. Het geeft metéén een idee over de gedwongen deportaties van de Belgische gevangenen naar de Nederlandse gevangenis in Tilburg en de wijze waarop deze van hun omgeving worden geisoleerd.

Een uurtje geleden telefoneerde ik naar een medewerker van kabinetsmedewerkster Els Baart van het kabinet van de justitieminister (02 542 80 62). Ik verzocht nogmaals om een dringende tussenkomst, zoals ik dit gisteren reeds per e-mail aan de minister en zijn kabinet gedaan heb. Els Baart behandelt het dossier van Marcel (zonder blijkbaar iets te doen). Zij liet ons tijdens de problemen in de gevangenis van Sint-Gillis weten dat men ‘niemand telefonisch te woord stond’ en dat men haar ‘diende te schrijven’. De vzw Werkgroep Morkhoven schreef haar vervolgens maar stelde vast dat er geen rekening mee werd gehouden en dat het schrijven eerder wordt aangewend om folteringen en gijzelingen te legitimeren.

In haar brief van 30.4.2009 (één van de laatste ‘antwoorden’ die de vzw Werkgroep Morkhoven ontving en de enige brief die De Clerck ook persoonlijk ondertekende), liet Baart in opdracht van de Minister weten:

- ‘Wat de PSD (psycho-sociale dienst) materie betreft zie ik geen objectieve redenen om in dit dossier te interveniëren. Immers, de nodige contacten tussen de PSD medewerkers en de heer Vervloesem vinden plaats. ( onze reactie: het is om die reden waarschijnlijk dat het dossier tot vandaag toe geblokkeerd wordt en het schrijven terzake naar de Minister en zijn kabinet niets heeft uitgehaald)

- ‘Medische aspecten van dit dossier werden onderzocht door de Dienst Gezondheidszorg’. (onze reactie: onder ‘medische aspecten’ moet men het vervalsen en achterhouden van medische gegevens verstaan. Ook de manier waarop Marcel thans opnieuw behandeld wordt, spreekt voor zichzelf)

- ‘De vragen om strafuitvoeringsmodaliteiten werden onderzocht’. (onze reactie: en de problemen blijven dus bestaan)

- ‘Ook de raadsman van de heer Vervloesem werd eerder hierover geinformeerd’. (onze reactie: vandaar waarschijnlijk dat Raf Jespers, zoals ook gisteren weer het geval was, steeds van niets weet en hij vandaag een ganse dag moest rondbellen om tenslotte met de zoveelste onozele dooddoener te worden afgescheept. Want Marcel blijft dus nog dagenlang zonder enige middelen of medische opvolging geisoleerd)

We kregen zopas nog een zeer kort telefoontje van Marcel die enkele euro’s had gekregen om te laten weten dat hij nog leeft. Daaruit blijkt dat zijn situatie onveranderd is gebleven; dat hij 24 uren op 24 uren, zonder beweging of enige ontspanning zit opgesloten; dat hij niets weet van de transfert naar Turnhout die opnieuw opzettelijk werd uitgesteld; dat hij zelfs geen papier meer heeft om te schrijven en dus heel de dag godsverlaten op zijn bed ligt. Marcel is totaal wanhopig.

Tot zover ons overzicht voor vandaag dat per mail en brief opnieuw naar Minister De Clerck, alle Belgische en Nederlandse instanties, parlementsleden en media wordt gestuurd.

Eén zaak is zeker: Indien er iets met Marcel zou gebeuren, dan wordt de Minister hiervoor persoonlijk wegens schuldig verzuim en wegens het nalaten van hulp te bieden in nood, voor de rechter gesleept. Het kan immers niet dat een Minister een gevangene het zwijgen laat opleggen omdat hij een kinderpornozaak, de verdwijning van dossierstukken uit een strafdossier en de verdwijning van een gedeelte van het te onderzoeken kinderpornomateriaal (dat de Koning voor onderzoek aan justitie liet overmaken), wil toedekken.

Jan Boeykens, Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven


prev13Onderstaande lijst van de meer dan 20 spoedopname's en operaties van de aktievoerder werd meer dan 40 keren naar minister van Justitie Stefaan De Clerck gestuurd.


1) kwaadaardige kanker – St H. Hart Lier – 2 keer
2) nieren – 5 keer – Sint Elisabeth Herentals
3) pancreas – 2 keer – 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen
4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 – H. Hart Lier -Sint Elisabeth Herentals
5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 – UIA ziekenhuis Antwerpen
6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville – StElisabeth Herentals – 11 keer
7) nierblok – Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven – 2 keer
8. hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden – 3 keer
9) intensieve, diabetische blok – H. Hartziekenhuis Lier – 4 keer
10) nierblok – H. Hartziekenhuis Lier – 1 keer
11) hartkijkoperatie – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
12) nierdyalyse – AZ Sint Jan Brugge – 5 keer
13) inwendige bloeding – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
14) operatie kijkwonde – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
16) intensieve spoed, cardio – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
18) intensieve spoed, insulinecoma – Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals – 1 keer
19) hartoperatie – AZ Sint-Jan Brugge
20) moest op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen worden maar de gevangenisdirectie wist dit met haar negatieve advies, welgeteld 1 dag voor deze opname, op basis van het rapport van de psycho-sociale dienst van de gevangenis van Brugge, te voorkomen.
België zetelt met de Verenigde Staten en Noorwegen in de VN-Mensenrechtencommissie...


kaartvzw Werkgroep Morkhoven - kinderpornozaak Zandvoort - réseau Zandvoort:
 

Sluiting skynetblogs Werkgroep Morkhoven
Kinderpornonetwerk Zandvoort
Kinderpornozaak Zandvoort
Justitie Turnhout
Open Brief Procureur-Generaal
Zoé Genot cd-roms Zandvoort
Droit Fondamental – (French, English, Italian)
Website Morkhoven (English, French, Italian, Dutch)
Video ‘Marcel Vervloesem, hymne de la Résistance’
Vervloesem maart 1998 deel1
Faits divers April 1998 - Temse/Madeira netwerk - nederlandstalige ondertiteling
Video's: ultjecrumpie 1
Video's: Ultjecrumpie 2

Teken de petitie 'Free Marcel Vervloesem!'

 

27-12-09

Tiny Mast en de kinderpornozaak Zandvoort


MarcelMastTINY MAST: 'WAT VALT ER TE VIEREN? HELEMAAL NIETS'

Nieuws heeft een korte levensduur. Wat gisteren nieuws was, is vaak de volgende dag vergeten. In een serie van twaalf afleveringen pakken de nieuwsbronnen van 1998 de draad weer op. Juli 1998: de werkgroep Morkhoven brengt de Zandvoortse kinderpornozaak aan het licht. Tiny Mast, moeder van twee ontvoerde kinderen, hoopt dat er meer duidelijk wordt over haar zoon Ken.

JA ALWEER DE feestdagen. Tiny Mast heeft ze afgeschaft. Allemaal. Met Sinterklaas, met de kerst en tijdens de jaarwisseling had ze vier kinderen om zich heen moeten hebben in haar Antwerpse woning. Zoon Ken, in januari vijf jaar vermist, zou nu dertien jaar zijn. Kim zeventien.

Genieten zou ze van al die kinderpret. 'Maar ik ben een moeder van 33 jaar wier ene kind vermoord is en de ander vermist. Wat valt er dan te vieren? Helemaal niets.'

Tiny Mast, pleitbezorger van de omstreden pedofielenspeurders van de werkgroep Morkhoven, verkeert dezer dagen voortdurend tussen hoop en vrees. Een halfjaar na de internationale commotie rond de Zandvoortse kinderpornozaak heeft ze nog elke dag hoop dat 'Zandvoort' aanwijzingen oplevert over Kens raadselachtige verdwijning op 4 januari 1994. Want Tiny Mast, een van de zes ouders van de Witte Mars in Brussel, is van één ding heel zeker: Ken is het slachtoffer geworden van een kinderporno-netwerk.

Mast: 'Tegelijk blokkeer je die gedachte zoveel mogelijk. Je probeert er niet aan te denken wat hij moet verduren. Ik ben beland in een horrorverhaal waar geen einde aan komt.'

Op 20 juli, de dag waarop de Zandvoortse zaak zijn hoogtepunt beleefde, stak Mast de speurders van Morkhoven een hart onder de riem. Terwijl voorzitter M. Vervloesem ondervraagd werd door de Belgische politie over de door Morkhoven ontdekte diskettes van de Zandvoortse bende, nam Mast het op voor de werkgroep. Vervloesems huis in Morkhoven werd op dat moment belegerd door de internationale pers. Diezelfde avond nog overhandigde hij de diskettes aan de Zandvoortse politie.

Mast: 'Ik heb die kritiek nooit begrepen. Als de werkgroep Morkhoven er niet was, waar zou ik dan zijn met mijn zaak? De kracht van Morkhoven is altijd geweest dat ze voor druk zorgen. Want de Belgische politie onderzoekt niets, ze nemen niets serieus. De waarheid over Kim en Ken is immers nog ver weg.'

De verdwijning van het tweetal was nog vóór Julie en Melissa, vóór An en Eefje. Kim en Ken gingen op 4 januari met een vriendje voetballen. Daarna zouden ze bij hem blijven slapen. Maar als het tweetal de volgende ochtend nog niet thuis is, raakt Tiny ongerust. Al snel blijkt dat Kim en Ken, die wel in de tram zijn gezien, nooit zijn aangekomen. Twee weken lang kamt ze, met vrienden en de buurt, Antwerpen uit: de haven, leegstaande huizen.

Het levert niets op. Door de politie wordt ze urenlang ondervraagd. Mast: 'Ik was plotseling een verdachte, ondanks mijn alibi. Sindsdien is de relatie met de politie niet goed. Ze namen het mij kwalijk dat ik zelf op zoek ging, dat ik de pers zocht. Boos waren ze dat ze al die tips moesten nagaan. Kim en Ken waren toch weggelopen?'

Op 11 februari 1994 wordt het lijk van Kim in de Antwerpse haven gevonden. Met messteken is ze vermoord. Ook zou ze zijn misbruikt. Twee weken later wordt op dezelfde plek een trui van Ken gevonden. Sindsdien ontbreekt elk spoor van hem. 'De politie zei: Ken zal ook wel dood zijn. Maar zolang hij niet terecht is, leeft hij nog voor mij. Als ik op straat een jongen zie, kijk ik altijd of het Ken is.'

De Zandvoortse zaak, die een grote handel in kinderporno op Internet blootlegde, bewijst volgens Mast het bestaan van een internationaal netwerk van handelaren. Kinderen, met name in België en Nederland, worden door hen misbruikt voor foto's en films die grof geld opbrengen. De diskettes van de Zandvoortse bende met duizenden foto's, betoogt Mast, zijn hiervan een duidelijk voorbeeld.

Zelf is ze ervan overtuigd dat de jongen die Tros Vermist vorig jaar ontdekte op een pornofoto van Internet, haar Ken is. Mast: 'Ik ben er zeker van. De computerfoto van Ken, waarop te zien is hoe hij er nu uit moet zien, lijkt sprekend op de Internet-foto. Zelfs zijn grootouders zeggen dat het Ken is. En wat zegt de politie? Dat ze mij de foto al eerder hadden laten zien en dat ik Ken toen niet had herkend. Maar die foto is mij nooit getoond. Nooit.'

De Antwerpse is het beu om naast de strijd tegen de onzekerheid over Ken ook nog een gevecht tegen justitie te voeren. Dit jaar ging ze elf dagen in hongerstaking om af te dwingen dat ze het dossier van Kim mocht inzien. De minister van Justitie zocht haar op. Pas in september ging Justitie overstag. 'Als moeder van een vermoord kind moet je zoiets doen om Brussel te overtuigen. Dat klopt toch niet? Ik verdien het om met respect behandeld te worden.'

Ze leeft van dag tot dag. In de hoop dat er ooit een doorbraak komt in de zaak van Ken. Laatst werd een kind vermoord aangetroffen in Luik die op dezelfde wijze was gedood als Kim. Mast: 'Ik klamp me vast aan dit soort ontwikkelingen. Je hoopt dat je dichter bij de oplossing komt. Maar emotioneel is het zwaar. Enorm zwaar.'

Haar toekomst, zegt ze, is haar in 1994 afgenomen. Ze is 33 jaar maar ze voelt zich een wrak. De stress, het geestelijk lijden moet ze verdragen tot de waarheid boven tafel komt. Mast: 'Het is niet voor te stellen hoe het is om te leven met de gedachte dat je zoon nog leeft, dat hij misbruikt wordt. Je probeert er niet aan te denken. Als je dat niet doet, word je gek.'

Stieven Ramdharie
31.12.1998, gewijzigd op 16.1.2009

http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article786327.ece/Wat_valt_er_te_vieren_Helemaal_niets


Foto: Tiny Mast, Marcel Vervloesem (Werkgroep Morkhoven), Jan Boeykens (Werkgroep Morkhoven)