11-01-10

Kinderpornozaak Zandvoort: aktievoerder bijna opnieuw in coma


tralies.imagesBrussel, 11 januari 2010 - Gisteren schreef ik voor de zoveelste maal naar de Belgische en europese parlementsleden om hen te melden dat Marcel Vervloesem van onze vereniging, in de gevangenis van Turnhout voor een derde maal bijna in coma was geraakt doordat zijn suikerspiegel die sinds zijn laatste opsluiting in de isoleercel niet meer te controleren valt, 's morgens weer op 50 was gevallen.

De nieuwe opsluiting in een isoleercel kwam er nadat Erwin Boosten van de psycho-sociale dienst (PSD), die hierbij op de medewerking van het directoriaat-generaal van de penitentiaire instellingen te Brussel en de stilzwijgende goedkeuring van justitieminister De Clerck kon rekenen, Marcel Vervloesem op zijn bureau had geroepen en hem daarbij verklaarde dat hij op 'geen ambulante behandeling meer hoefde te rekenen' en dat hij er 'persoonlijk voor zou zorgen dat zijn briefwisseling en bezoek beperkt zouden worden'.
Erwin Boosten nam deze beslissing nadat de Werkgroep Morkhoven op een gedetailleerde manier het eindeloos geknoei van de PSD's te Brugge en te Turnhout in vraag had gesteld. Daarbij werden er zelfs criminele feiten gepleegd. Er werden immers niet alleen medische stukken achtergehouden maar ook het rapport van de PSD dat bedoeld was voor de strafuitvoeringsrechtbank, werd door middel van verkeerde gegevens uit het vonnis vervalst.

Marcel Vervloesem's protest hiertegen werd in de kiem gesmoord. Hij werd gedurende 7 dagen in een onverluchte isoleercel opgesloten, wat het aantal dagen in de isoleercel op 50 bracht.
Zoals gewoonlijk, haalde het schrijven naar Minister van Justitie Stefaan De Clerck die over een 'menselijke en rechtvaardige justitie' spreekt, weer niets uit.

De gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem die voor zijn opsluiting in de gevangenis reeds zwaar ziek was en die, tijdens zijn 1,5 jaar durende opsluiting in de gevangenis alleen al, 5 spoedopnames en spoedoperaties onderging waarbij hij als een beest gedurende 591 uren met een ijzeren ketting aan operatietafel, ziekenhuisbed, rolstoelen enz. werd vastgeketend, lijkt nu met de dag slechter te worden.
Uit de verklaring dat men hem om gezondheidsredenen niet kan vrijlaten omdat het 'risico bestaat dat hij zijn vroegere anti-kinderporno-aktiviteiten zou hervatten en contact met de pers zou opnemen', kan men enkel besluiten dat men beslist heeft om hem, zoals een echte politieke gevangene in één of andere dictatuur, in de gevangenis te laten sterven.

Het feit dat Minister De Clerck zelfs niet reageert op de brieven van Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, waarin om een onmiddellijke vrijlating om gezondheidsredenen verzocht wordt, toont duidelijk aan dat de Minister zelf achter die beslissing staat.
Volgens het vonnis van de strafuitvoeringsrechtbank te Gent, is de Minister ook de enige die kan beslissen om iemand om gezondheidsredenen vrij te laten.

Er waren eerder al tekenen die er op wezen dat de Minister persoonlijk bij deze zaak betrokken is.
De Minister liet bijvoorbeeld geen onderzoek instellen naar het in de doofpot steken van de kinderpornozaak Zandvoort (de bijna 90.000 kinderen op de foto's zijn nog altijd niet geidentificeerd, de kinderpornoproducenten en kinderverkrachters werden niet opgespoord,); de Minister reageerde niet op de in 2008 gedane vaststelling van de Hoge Raad voor de justitie dat de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem op het gerechtshof van Turnhout verdwenen; de Minister laat geen onderzoek instellen naar de door de Hoge Raad voor de Justitie vastgestelde verdwijning van 7 kinderporno-cd-roms uit de zaak Zandvoort op het gerechtshof van Antwerpen; de Minister laat niet onderzoeken waarom de 30 processen-verbaal inzake zedenfeiten met kinderen en minderjarigen die de hoofdaanklager van Marcel Vervloesem op zijn naam heeft staan, stilgezwegen worden; de Minister blokkeert al bijna een jaar de uitvoeringsbesluiten van de artikelen 72 e.v. van de strafwet inzake de vrijlating van gevangenen om gezondheidsredenen; de Minister liet de PSD's gewoon hun gang gaan, liet de folterpraktijken en willekeurige sancties tegen Marcel Vervloesem toe en laat toe dat er nog steeds briefwisseling verdwijnt en wordt achtergehouden; de Minister deelde in zijn schrijven van 5 maart 2009 aan Marcel Vervloesem mede dat hij 'de Hoge Raad van Toezicht de opdracht had gegeven om zijn detentieomstandigheden te onderzoeken' maar daar kwam niets van.

De Minister is door de talrijke brieven, aangetekende brieven, mails en telefoons naar hem en zijn kabinet, maar al te goed op de hoogte van deze zaak en het schijnt dat hij zelfs een apart dossiertje van alle publikaties van de Werkgroep Morkhoven op het Internet, ter zijner beschikking heeft.

Het leven van een gedetineerde is voor Minister De Clerck echter niets waard en hij laat een gevangene nog liever in de gevangenis omkomen dan een onderzoek te laten instellen naar de criminele praktijken van de magistraten die bij het in de doofpot steken van de kinderpornozaak Zandvoort en het jarenlange criminaliseren van Marcel Vervloesem zijn betrokken.

Een kopie van deze publikatie wordt vandaag ondermeer naar Minister De Clerck en zijn kabinetsmedewekers gezonden. Zij worden al bijna een jaar lang op de hoogte gehouden van dit dossier zonder dat er een oplossing komt.
Kabinetsmedewerker Els Baart die ik zopas telefoneerde omtrent het feit dat Marcel Vervloesem omstreeks 5 uur 's nachts voor een vierde keer bijna in coma geraakte doordat zijn suikerspiegel op 44 was gevallen, antwoordde mij koudweg dat 'men geen telefonische afspraken maakt'.
Zij liet mij weten dat ik 'haar moest schrijven' terwijl zij de brieven van de vzw Werkgroep Morkhoven niet beäntwoordt en er geen reacties komen.
Als Marcel Vervloesem vandaag of morgen in coma zou geraken en daarbij zou overlijden, zijn zowel deze vrouw dus als Minister De Clerck, hiervoor verantwoordelijk.

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

--------

Onderstaande lijst van de meer dan 20 spoedopname's en operaties van de aktievoerder werd meer dan 40 keren naar Minister De Clerck gestuurd.
Ook de bijna 200 Belgische en europese parlementsleden die gisteren nogmaals werden aangeschreven, kregen gisteren een kopie van deze lijst.

De vzw Werkgroep Morkhoven kreeg slechts één enkel 'antwoord' dat door Minister De Clerck persoonlijk was ondertekend. Daarin werd verwezen werd naar Els Baart, de kabinetsmedewerker die het dossier Vervloesem beheert.
In zijn brief van 30.4.2009 liet De Clerck weten:
- 'Wat de PSD materie betreft, zie ik geen enkele objectieve redenen om in dit dossier te interveniëren. Immers, de nodige contacten tussen de PSD medewerkers en de heer Vervloesem vinden plaats.
- 'Medische aspecten van dit dossier werden onderzocht door de Dienst Gezondheidszorg.'
- 'De vragen om de strafuitvoeringsmodaliteiten werden onderzocht'.
- 'Ook de raadsman van de heer Vervloesem werd eerder hierover geinformeerd'.

1) kwaadaardige kanker – St H. Hart Lier – 2 keer
2) nieren – 5 keer – Sint Elisabeth Herentals
3) pancreas – 2 keer – 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen
4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 – H. Hart Lier -Sint Elisabeth Herentals
5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 – UIA ziekenhuis Antwerpen
6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville – StElisabeth Herentals – 11 keer
7) nierblok – Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven – 2 keer
8. hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden – 3 keer
9) intensieve, diabetische blok – H. Hartziekenhuis Lier – 4 keer
10) nierblok – H. Hartziekenhuis Lier – 1 keer
11) hartkijkoperatie – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
12) nierdyalyse – AZ Sint Jan Brugge – 5 keer
13) inwendige bloeding – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
14) operatie kijkwonde – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
16) intensieve spoed, cardio – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
18) intensieve spoed, insulinecoma – Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals – 1 keer
19) hartoperatie – AZ Sint-Jan Brugge
20) moest op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen worden maar de gevangenisdirectie wist dit met haar negatieve advies, welgeteld 1 dag voor deze opname, op basis van het rapport van de psycho-sociale dienst van de gevangenis van Brugge, te voorkomen.

België zetelt met de Verenigde Staten en Noorwegen in de VN-Mensenrechtencommissie. De Belgische ex-premier Herman Van Rompuy die, zoals Minister De Clerck, lid is van de Vlaamse christendemocratische Partij, werd inmiddels tot europese president benoemd alhoewel hij tevergeefs werd aangeschreven in verband met de kinderpornozaak Zandvoort en Marcel Vervloesem. Dat bewijst dat de Europese politieke top het Europees Verdrag voor de Mensenrechten niet serieus neemt.


kaartvzw Werkgroep Morkhoven - kinderpornozaak Zandvoort - réseau Zandvoort:

Werkgroep Morkhoven - Wordpress
Zandvoortse kinderpornozaak
video's - Zandvoort en aanverwanten (1)
video's - Zandvoort en aanverwanten (2)
Werkgroep Morkhoven - Skynet
Justitie en pedo's houden niet van 'zelfbenoemde pedojagers'

17-11-09

De macht is in handen van een kleine elite


LucVervaetOp 10 augustus kreeg Luk Vervaet, leraar in een gevangenis te Brussel, toegangsverbod voor alle gevangenissen van het land. De officiële reden luidt : "veiligheidsredenen".

In werkelijkheid gaat het om zijn politieke opinies en om een nieuw geval van criminalisering van het militantisme. Het was precies tegen die criminalisering van elke vorm van radikale oppositie dat de leraar zich verzette als lid van CLEA en het Platform voor vrije meningsuiting.
CLEA lanceert dan ook een oproep om volgende petitie te ondertekenen.

•Integrale tekst van de petitie: (De Standaard, 6/10/2009 [Nederlandse versie]
•Eerste ondertekenaars: (De Standaard, 6/10/2009 [Lezen
•De Franstalige versie: [Lezen]
•L'appel du CLEA : [Lezen]
•Pourquoi le CLEA soutient Luk Vervaet : [Lezen]
•Een artikel in het Engels: [Lezen]
•Een artikel in het Duits: [Lezen]
•Boodschap van Lieven De Cauter, professor aan de KUL: [Lezen]


Berufsverbot

berufsverbot'Berufsverbot' is een juridische term, waarmee de Duitse wet aan iemand kan verbieden om een beroep uit te oefenenen.

In 1933 werd in Nazi-Duitsland het Berufsbeamtengesetz  reeds ingevoerd, waardoor Joden en politieke tegenstanders van de nationaalsocialisten werden uitgesloten van bepaalde beroepen.

De zogeheten Radikalenerlass van SPD-kanselier Wllly Brandt (1972) sloot 'extremisten' uit als ambtenaar.

In 1995 veroordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens de Bondsrepubliek in een zaak van een ontslagen communistische onderwijzeres, Dorothea Vogt.

-------------

Ook in Nederland bestaat er een onuitgesproken beroepsverbod. Alle posten binnen de openbare besturen worden in beslag genomen door wat wat men het 'kruim van het volk' zou kunnen noemen. Een kleine elite van afgestudeerden die in allerlei partijbesturen en bedrijfsstructuren zetelen en die de politiek van Nederland bepalen.

De afgelopen jaren is regelmatig gepubliceerd over het kleine groepje mensen dat in Nederland de dienst uitmaakt. Voor alle min of meer politieke functies, van minister, via commissaris der koningin en topambtenaar tot burgemeester en wethouder, wordt door de landelijke partijen gevist uit een bar klein vijvertje met, nota bene, vrijwel allemaal vissen van dezelfde soort en met dezelfde maniertjes. Die ook nog eens bijna allemaal met hun neuzen in dezelfde richting zwemmen.

Om in het openbaar bestuur een serieuze carrière te kunnen maken zijn zij lid geworden van een van de gevestigde partijen. Dat zijn, samen met de daaraan verbonden vakbonden, de machtscentra in de Nederlandse politiek.

De partij met de meeste leden is het CDA: ruim 69 duizend. De PvdA heeft er ruim 59 duizend, de SP ruim 50 duizend, de VVD bijna 37 duizend, en zo verder. Het totale ledental van alle partijen in de Tweede Kamer is krap 310 duizend. Zo klein is dus het voornoemde vijvertje dus. Niet meer dan 6 keer een uitverkochte Arena of De Kuip, voor vrijwel álle openbaar-bestuursfuncties in Nederland.

Per jaar worden deze clubs met 15 miljoen euro gesubsidieerd. De partijen krijgen een vast basisbedrag met daar bovenop nog eens een bedrag per kamerzetel en een bedragje per lid. Ook is er geld voor de wetenschappelijke bureaus. Heel ruwweg berekend ontvangt een partij tussen de 40 en 60 euro voor elk lid.

Vijftien miljoen euro belastinggeld voor 9 politieke partijen (de PVV ontvangt niets), om te zorgen dat zij des te efficiënter kunnen vissen in die kweekvijvertjes van ze. Daaruit duiken dan niet zelden mensen op die het zonder de partijkruiwagens, op pure kwaliteit, bijvoorbeeld in het competitieve Engelse districtenstelsel, niet gered zouden hebben. Daar is zo’n omhooggevallen Vogelaartje onbestaanbaar. In dat verband valt natuurlijk ook te denken aan wereldvreemde regenten als Hirsch Ballin en Donner.

In weinig moderne democratische landen kan de burger zo weinig directe invloed uitoefenen op politieke benoemingen als in Nederland. Zelfs de burgemeesters en de premier kunnen hier niet gekozen worden. Dat is een zeldzame vertoning, én een uitkomst voor de politieke partijen met hun ‘vijvertjes’.

De zaken omdraaien dus. Wat een geweldige voordelen zou het hebben indien commissarissen der koningin, topambtenaren, burge-meesters, rechters, en ook ministers PARTIJLOOS zouden zijn. Bij hun aanstelling geldt dan als eis dat men GEEN lid is van enige politieke partij. Het zijn mensen die puur om zichzelf, om hun aantoonbare kwaliteiten uitgekozen worden. Het is niet moeilijk te bedenken wat een verbetering dat is!

Mocht u erg fronsen bij wat ik voorstel: het is diverse keren eerder vertoond, in varianten en met wisselende intenties. In 1972 bijvoorbeeld kwam in Duitsland onder bondskanselier Willy Brandt de “Radikalen-erlass” tot stand, een wet die bij openbare ambten een ‘berufsverbot’ inhield voor leden van links-radicale politieke partijen.

Tot slot nog een aardige. In juli 1933 vaardigde het kabinet-Colijn het zgn. ambtenarenverbod uit. Zij mochten van diverse politieke organisaties geen lid (meer) zijn. Zo was het voor defensiepersoneel verboden om lid te zijn van de SDAP, de Sociaal-Democratische Arbeiders Partij. Op 28 december van datzelfde jaar verbood Colijn voor alle ambtenaren het lidmaatschap van de NSB van Mussert.  

 

Bron: Jelle L.S. Pijpers, 21.9.2008, Het Vrije Volk

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=6997