02-02-15

Nederlandse justitie sloopt huis van activist

sloop woning justitie.jpg

Aan de officier van justitie van Oost-Brabant

t.a.v. Xandra Van Houten

Zonder enige juridische  titel en zonder dat gerechtsdeurwaarder directeur John Wisseborn heeft gereageerd op onze sommatie (lees hieronder) heeft hij mijn vrouw J.E.M. van Rooij van Nunen met de hulp van de harde hand van hulpofficier Seggai onder verantwoordelijkheid van korpschef Frans Heeren van de politie Oost-Brabant uit mijn woning op 't Achterom 9-9a gezet en is hij nu bezig om al mijn eigendommen en de eigendommen van de daarin gevestigde bedrijven en de politieke partij de groenen (met daarbij vertrouwelijke stukken) op straat te zetten, af te voeren en te vernietigen. 

Ik verzoek u met de harde hand van justitie dit te laten stoppen en er voor te zorgen dat gerechtsdeurwaarder John Wissenborn per direct uitvoering geeft aan mijn volgende gedane sommatie

Sommatie aan directeur Mr. J.M. Wisseborn (persoonlijk) om op grond van de inhoud van dit e-mail bericht op 29 januari 2015 vóór uiterlijk 12.00 uur overeenkomstig uw EXPLOOT VAN BETEKENING van 28 januari 2015 (dossiernummer: 14100927) de om 9.00 uur van de huurders verkregen sleutels van de woningen ’t Achterom 9-9A, 5491 XB, Sint-Oedenrode aan korpschef Philip Pirard van de HAZODI politie te Hasselt te hebben afgegeven, zodat hij die daarna ter vrije beschikking kan stellen aan eigenaar A.M.L. van Rooij, vanaf 1 januari 2011 wonende op zijn hoofdverblijfplaats Hazendansweg 36A, 3520 Zonhoven (België). .    

In afwachting van uw beslissing per kerende e-mail, verblijf ik,

 

A.M.L. van Rooij

Hazendansweg 36A, 3520 Zonhoven, Belgie

e-mail: ekc.avanrooij@gmail.com

tel: 003211758676 (vast)

 

0032484749360 (mobiel) 

------------------------------------

nfo@jwgd.nl, "J.M. Wisseborn" <jmw@jwgd.nl>, Kamercommissie Binnenlandse Zaken <cie.biza@tweedekamer.nl>, "korpschef@hazodi.be" <korpschef@hazodi.be>
Cc: "GJJ.Beukeveld@ziggo.nl" <gjj.beukeveld@ziggo.nl>, "A,M,L Van Rooij" <ekc.avanrooij@gmail.com>, "wede51gp@kpnmail.nl" <wede51gp@kpnmail.nl>, "a.gelder@wilnu.nu" <a.gelder@wilnu.nu>, "rob.brockhus@gmail.com" <rob.brockhus@gmail.com>, "hans.v.d.broek@planet.nl" <hans.v.d.broek@planet.nl>, Erik Braeken <erik.braeken@telenet.be>, THE EUROPEAN GREENS BELGIE <de.groenen.belgie@gmail.com>, Arend Loomeijer <arendloomeijer@gmail.com>, EKC <a.vanrooij1@chello.nl>, bianca <bianca.van.dijk.fitters@gmail.com>, Marjo v d Heuvel <marjovdheuvel@gmail.com>, No Cancer Foundation <nocancerfoundation@gmail.com>, "j.fitters1" <J.Fitters1@kpnplanet.nl>, "Anton F. P. van Putten" <anton37.putten@wxs.nl>, Henk Niggebrugge <henkn@hetechtenieuws.org>, Jan Boeykens <werkgroepmorkhoven@gmail.com>, Wim Muller <mullers@hotelzurems.de>, "info@degroenen.nl" <info@degroenen.nl>, Ronald van Uden <ronald.van.uden@gmail.com>, Rob Brekel <r.brekel@wilnu.nu>, Gerard Kucharek <kucharek0@gmail.com>, bosgroep wieteke van Dort <wieteke@wietekevandort.nl>, "R.KAHLMAN" <r.kahlman@quicknet.nl>, Arie van Velsen <mijnpleidooi@gmail.com>, bosgroep miep <miep@miepbos.nl>, "Gentechvrij (Miep Bos)" <miep@gentechvrij.nl>, Lijst Smolders Tilburg <smol.013@hetnet.nl>, "f.bovenkerk" <F.Bovenkerk@uu.nl>, GroenLinks <groenlinks@tweedekamer.nl>, julius vischjager <julius601@hotmail.com>, "kabinet.schauvliege@vlaanderen.be" <kabinet.schauvliege@vlaanderen.be>, Jan Pasterkamp <info@jpasterkamp.nl>, Jager Jikke <info@jikkejager.nl>, Jikke Jager <jjj17@live.nl>, Linda Van Vliet <linda_vanvliet@hotmail.nl>, "kareldewerd@kpnmail.nl" <kareldewerd@kpnmail.nl>, b.vojik@tweedekamer.nl, "(" <l.vtongeren@tweedekamer.nl>, wolbrin Veen <ine.veen@quicknet.nl>, pinodjem meramun <jeanthomassen@hotmail.com>, marcel vervloesem <marcelvervloesem@hotmail.com>, Ruud Rietveld <ruudrietveldvertelt@hotmail.com>, "sp@sp.nl" <sp@sp.nl>,tribune@sp.nl, "Raak van A.A.G.M." <r.vraak@tweedekamer.nl>, Emile Roemer <e.roemer@tweedekamer.nl>, "Agema, M." <m.agema@tweedekamer.nl>, FractiePartijvoordeDieren <partijvoordedieren@tweedekamer.nl>, "kabinet.homans@vlaanderen.be" <kabinet.homans@vlaanderen.be>, ruud merks <r.merks@home.nl>,m.broekmeulen@onsbrabantnet.nl, Barend Hoogteijling <b.hoogteijling.sp@gmail.com>, tonniewouters.1@kpnmail.nl,info@telveghel.nlveghel@sp.nlschijndel@sp.nl, 2e Kamerfractie PvdD <m.thieme@tweedekamer.nl>, Elly Brocken <ellybrocken@gmail.com>, Jose Goossens <josegoossens2@gmail.com>, Theo Groenemans <t.groenemans@kpnmail.nl>,remcostefanheeren@hotmail.com, helga helders <helgahelders@gmail.com>, jelle@jelledejong.nlrvdlooij@kpnmail.nl, .meulenbroeks2@chello.nlt.advies@gmail.com, "griffie@const-court.be" <griffie@const-court.be>, Parquet fédéral <federaal.parket@just.fgov.be>, "panorama@canvas.be" <panorama@canvas.be>, "info@xandervanvessem.nl" <info@xandervanvessem.nl>, Will Van gerwen <w.gerwen@chello.nl>, Will Van gerwen <willvangerwen@gmail.com>, Demorgen BE <info@demorgen.be>, katholieknieuwsblad <Redactie@katholieknieuwsblad.nl>, "redactie@volkskrant.nl" <redactie@volkskrant.nl>, "redactienbo@nieuwsblad.be" <redactienbo@nieuwsblad.be>, katohliek nieuwsblad <henk@katholieknieuwsblad.nl>, NOS Met het Oog op Morgen <oog@nos.nl>, "info@mooirooi.nl" <info@mooirooi.nl>, "redactiesecretariaat@hbvl.be" <redactiesecretariaat@hbvl.be>redactie@hln.beredactie@humo.be, "redactie@telegraaf.nl" <redactie@telegraaf.nl>, knack@knack.be, "groen@trouw.nl" <groen@trouw.nl>, Opgelicht TROS <opgelicht@tros.nl>, "buitenland@trouw.nl" <buitenland@trouw.nl>, "jan.tytgat@pharm.kuleuven.be" <jan.tytgat@pharm.kuleuven.be>, "jacques.janssens@rztienen.be" <jacques.janssens@rztienen.be>, "info@niburu.co" <info@niburu.co>, "alexandra@niburu.co" <alexandra@niburu.co>, Steven Brown <jestelesto@hotmail.com>, andre fleere <a.fleere@chello.nl>

28-10-13

De zaak van den Brink

fotofamilievandenbrink.jpg

Geachte heer, mevrouw,

Graag uw aandacht voor het volgende: Ben van den Brink en zijn partner Leonie Minkema hebben de afgelopen jaren zeer veel moeite gedaan de kwestie omtrent het misbruik en de uithuisplaatsing van hun minderjarige dochters, Demi en Nirvana van den Brink, onder de aandacht te brengen van de betrokken instanties, en tal van andere, niet rechtstreeks betrokken ambtenaren en overheidsinstellingen. Tevens hebben zij hierover gepubliceerd in diverse binnenlandse en buitenlandse alternatieve media en sinds kort hebben ook diverse mainstream-media interesse getoond in de zaak. Inmiddels is wel tot het grootste deel van de Nederlandse bevolking doorgedrongen dat er veel mis is in Nederland op het gebied van jeugdzorg en met name de uithuisplaatsingen, hetgeen al heeft geleid tot diverse demonstraties en protesten. De zaak van den Brink is uitzonderlijk goed gedocumenteerd en onder te verdelen in twee zaken namelijk:

1a) het door de kinderen vóór de uithuisplaatsing gemelde misbruik van hen door hun opa, Ype Minkema, en het daarbij behorende onderbouwende bewijs bestaande uit een artsen-rapportage,
1b) het door de vader veronderstelde misbruik van de beide meisjes binnen de verschillende jeugdzorginstellingen ná de uithuisplaatsing en het pleeggezin waar ze nu verblijven, en de daarbij behorende berg aan zeer sterke aanwijzingen in die richting,
2a) de argumentatie op grond waarvan door de rechtbank de beide kinderen uithuis werden geplaatst en, later, de moeder uit het ouderlijk gezag werd ontheven,
2b) de wijze waarop de formele kant van de uithuisplaatsing en de ontheffing uit het ouderlijk gezag werd uitgevoerd.
 
Ten aanzien van de punten 1a) en 1b) kan de weigering door de politie de aangifte van de vader te ontvangen en de nodeloze repressieve maatregelen door de politie tegen de aangever als zeer opmerkelijk worden beschouwd alsmede de bewering van de burgemeester van Zoetermeer dat wél aangifte zou zijn aangenomen [tegen de beheerders van het pleegoudergezin] zonder dat de bewijsstukken daarvan worden getoond door deze burgemeester. Uit puur medeleven met het gezin volg ik deze zaak al geruime tijd en ook na persoonlijke contacten met hen kom ik telkens tot de zelfde conclusie: beide ouders zijn eerlijke weldenkende personen die zielsveel om hun beide kinderen geven en zeer wel in staat zijn er goed voor te zorgen, er waren geen gegronde redenen om de kinderen uit huis te plaatsen, uit brieven van de kinderen aan de ouders, zowel als uit de rapportage van Bureau Jeugdzorg die wordt gebruikt in het vonnis van  de rechtbank blijkt dat de beide kinderen zich zeer thuis voelden bij hun ouders en dat er thuis geen noemenswaardige problemen bestonden, dat beide ouders ondanks hun zeer sterke zaak en de aandacht die erop is gericht nergens gehoor of erkenning vinden bij de verantwoordelijke instanties, dat beide ouders zeer zwaar gebukt gaan onder het onrecht en geweld dat hen werd aangedaan door de Nederlandse overheid, dat de vader bovenop de constante pijn wegens het verlies van het contact met zijn kinderen ook blijvend fysiek letsel heeft opgelopen doordat hij extreem zwaar mishandeld werd door een speciaal arrestatie-team enkel omdat hij een keer ergens vanuit zijn wanhoop had geschreven 'desnoods schietend zijn dochters te zullen gaan bevrijden'. Hier wordt dus het beeld zichtbaar van twee mensen die in hun gelijk staan en langzaam door de staat helemaal ten gronde worden gericht, hetgeen volgens mij een barbaarse middeleeuwse praktijk is.
Ten aanzien van punt 2a) kan worden gesteld dat de door de rechtbank gebruikte argumentatie om tot uithuisplaatsing over te gaan, namelijk dat de vader een zekere invloed zou hebben gehad op de kinderen [met name daaruit bestaande dat hij hen in zou prenten dat zij misbruikt zouden zijn], buitengewoon zwak is en bovendien het zeer sterk de schijn in zich draagt dat juist de aangifte door de vader de werkelijke reden is om tot dergelijke drastische maatregelen als uithuisplaatsing over te gaan geheel conform de politionele acties die volgden op de poging tot aangifte van de vader, en dat bij die argumentatie de conclusies van de artsenrapportage [hetgeen er op neer komt dat er zeer sterke aanwijzingen zijn dat de kinderen inderdaad door Ype Minkema misbruikt werden] volkomen worden genegeerd .
Wat punt 2b) betreft: de vader, Ben van den Brink, heeft een totaal-overzicht van alle onregelmatigheden die plaats vonden binnen de procedure van uithuisplaatsing en ontheffing ouderlijk gezag, welke hij gaarne bereid is u ter kennisneming te doen toekomen.
Herhaaldelijke verzoeken tot herziening werden door de ouders bij de rechtbank ingediend maar blijken telkens uit het bestand van de rechtbank te worden verwijderd en worden daarom niet in behandeling genomen. Verantwoordingen die rechtstreeks onder de Inspectie Jeugdzorg vallen zijn die van het welzijn van de kinderen, de beoordeling van de rechtmatigheid van de uithuisplaatsing [en met name de wijze waarop dat is gebeurd], en het toezien op de uitvoering door de pleegouders van het in stand houden van een optimaal contact tussen de ouders en de kinderen.
De kinderen zijn thans al geruime tijd ondergebracht in het Wilmahuis, Hazewater 20 te Zoetermeer, een tehuis dat formeel niet is aangesloten bij Bureau Jeugdzorg, terwijl officieel de uithuisplaatsing wél onder Bureau Jeugdzorg valt. Bovendien bevindt het Wimahuis zich niet in de regio Noord-Holland waar de ouders wonen, [kinderen horen altijd te worden ondergebracht in de regio waar de ouders woonachtig zijn].
Foto's zijn opgedoken op het internet van Demi en Nirvana waaruit blijkt dat zij tijdens de uithuisplaatsing onderworpen zijn aan schandelijke, onterende praktijken, wellicht ook misbruik en mishandeling. Tijdens privé-telefoongesprekken met de ouders geven zij aan bedreigd te worden dat, indien zij hierover spreken, als maatregel zullen worden overgeplaatst naar een gesloten afdeling van de Hoederloo-groep, ook geven ze aan bedreigd te worden met zwaar misbruik/zware mishandeling.
Wat betreft het onderhouden van het contact tussen de ouders en de kinderen kan aantoonbaar worden gemaakt dat de pleegouder die de kinderen onder haar beheer heeft, Wilma Bruins, alle regels omtrent de omgang met voeten treedt en bovendien onder diverse schuilnamen, op internet-sites, [zoals Jos Bos, Entoch, Theo en De Derde Kop Koffie], de vader zeer ernstig pleegt te belasteren en te psychiatriseren. Ook heeft zij een maal geprobeerd een reactie te schrijven op een site met dreigementen uit naam van Ben van den Brink om hem daarmee ernstig in de problemen te brengen. Dit is allemaal niet alleen in strijd met de wet maar het vormt ook de zeer sterke aanwijzing dat er iets zeer vreemds gaande is in het Wilmahuis, waar volgens Ben van den Brink ook de mede-beheerder van het Wilmahuis in betrokken is, ex-rechercheur van politie Anton Weijers. Ben van den Brink is bereid op uw verzoek al het hem ter beschikking staande bewijsmateriaal en onderbouwende materiaal met u te delen.
Veel documentatie is al te zien op diverse websites en op zijn facebook-pagina onder de naam: Ben van Den Brink [let op de hoofdletter 'D'].
Ik verzoek u met de grootste klem zo spoedig mogelijk deze zaak in behandeling te nemen zodat vanuit de Inspectie Jeugdzorg zal worden ingegrepen en de kinderen zeer spoedig weer het veilige vertrouwde thuis bij hun eigen ouders terug zullen krijgen.
 
Met vriendelijke groet, von stauffenberg, lid onderzoeksgroep Zaak Ben van Den Brink. 

14-06-13

Nederlandse politiek: Zaak Chipshol

Nederland.Schiphol.jpg

13 juni 2013

Chipshol: Belang Staat weegt zwaarder dan eerlijke rechtspraak

De vrijspraak door het Hof in Arnhem van de oud rechters Westenberg en Kalbfleisch verbaast Chipshol allerminst. Het belang van de Staat overstijgt blijkbaar dat van een zuivere rechtspraak. Chipshol wordt al 20 jaar stelselmatig door overheden tegengewerkt en is er in geslaagd die tegenwerking deels bloot te leggen. Bij de Staat groeit de angst voor Chipshol-claims en een civiele aansprakelijkheidsstelling van Westenberg en Kalbfleisch. Daarom deinsde men er niet voor terug om in een zaak tegen twee rechters de rechterlijke macht te manipuleren.

De voormalige Haagse rechters Westenberg en Kalbfleisch werden door het Openbaar Ministerie beschuldigd van het afleggen van leugenachtige verklaringen in de Chipshol-zaak. Het OM deed echter géén onderzoek naar ambtelijke corruptie van Kalbfleisch (voormalig voorzitter Nederlandse Mededingingsautoriteit, NMa). Dat gebeurde met opzet. Zo werden als gevolg van een zogenaamde ‘fout’ van het OM belangrijke telefoontaps van gesprekken die Kalbfleisch in Zwitserland voerde niet gebruikt en zwartgemaakt in het strafdossier.

Terwijl er bij Westenberg wél werd gekeken naar ambtelijke corruptie, bleef Kalbfleisch op dat punt volledig buiten schot. Het OM gaf de recherche opdracht een onderzoek naar corruptie ‘niet voort te zetten’. Dat gebeurde nadat er één getuige was gehoord die een voor Kalbfleisch mogelijk belastende verklaring had afgelegd. Het OM pakte bewust niet door, maakte de zaak klein en risicoloos en beperkte zich tot de vraag hoe vaak Kalbfleisch en Westenberg bij elkaar over de vloer kwamen.

In geval van bewezen corruptie waren de risico’s voor de Staat te groot. Al was het maar omdat Kalbfleisch tot op de hoogste niveaus van Justitie actief is geweest. Een veroordeling zou het systeem – waar het OM zelf toe behoort – zeer schaden. Binnen dat systeem kon het jaren geleden al gebeuren dat drie Haarlemse rechters die zich in de Chipshol-zaak uiterst kritisch over het Staatsbedrijf Schiphol toonden van de ene op de andere dag zonder duidelijke reden van de zaak werden gehaald. Die omstreden wisseling is nooit opgehelderd.

Volstrekt ongepast was tijdens de recente procesgang de ongekend kritische ondervraging van getuigen en klokkenluiders door rechters. Uit de door vooringenomenheid gekleurde vraagstelling bleek regelmatig dat rechters hen vooral als verdachten beschouwden en op geen enkele wijze beschermden tegen al even ongepaste aanvallen door advocaten van Westenberg en Kalbfleisch.

Inzake oud rechter Westenberg deed het OM wél meer onderzoek. Vastgesteld werd onder meer dat hij in een paar jaar tijd voor ruim 400.000 euro bijkluste. Waarvan 64.855 euro voor het advocatenkantoor Houthoff Buruma (dagtarief 5950 euro).

Westenberg velde in 1994 een omstreden doodvonnis over Chipshol. Het bedrijf verloor daardoor honderden hectare kostbare grond rond Schiphol. In het doodvonnis verbood de rechter Chipshol-oprichter Jan Poot contact met media en aandeelhouders en legde hij dwangsommen ter grootte van in totaal 300 miljoen gulden op.

Uit telefoontaps van de Rijksrecherche blijkt dat Westenberg er belang bij heeft om Chipshol-claims te saboteren. Citaat uit telefoontaps: "Nou, en dat heb ik ze schijnbaar met een uitspraak door de neus geboord. Daar zijn ze heel kwaad over. (..) Kijk, nu hebben ze een slordige 50 tot 70 miljoen euro in de knip zitten. Anders zouden dat waarschijnlijk 1,5 tot 2 miljard euro zijn geweest."

Door de rechtbank Rotterdam en het Hof in Amsterdam is Westenberg in het verleden op de vingers getikt wegens het ongeoorloofd telefoneren met advocaten. Iets wat hij ondanks duidelijke bewijzen steeds ontkende. Het Hof in Arnhem bood Westenberg op dit punt tot verbijstering van Chipshol een gekunstelde juridische ontsnappingsroute en sprak hem inzake het bellen met advocaten toch weer vrij.

Volgens Chipshol valt er in Nederland juridisch gezien voor het bedrijf geen recht te halen. Vanwege een aanhoudende denial of justice en denial of business zal derhalve voor procedures tegen de Staat der Nederlanden worden uitgeweken naar het buitenland. Van daaruit kan met steun van grote partijen en met inschakeling van Amerikaanse advocaten een allesomvattend claimtraject in gang worden gezet. In het kader van dat traject is de stelselmatige en veelomvattende tegenwerking door onder meer overheden en overheidsinstanties zoals Schiphol, Luchtverkeersleiding Nederland, diverse ministeries, de provincie Noord-Holland en de gemeente Haarlemmermeer gedocumenteerd. Ook de volgens Chipshol kwalijke rol van prominenten binnen de rechterlijke macht wordt in het geheel meegenomen.

http://www.schipholwanbeleid.nl/schipholgate/schipholgate/chipshol-belang-staat-weegt-zwaarder-dan-eerlijke-rechtspraak.html

http://www.rechterwestenberg.com/Pictures/Revu31jan2007_de%20liegende%20rechter.pdf

11-04-13

Politie- en jeugdbeleid in Nederland: kamervragen ?

Nederland.2ekamer.jpg

Zaak Van Den Brink:

Ben Van Den Brink deed in 2009 aangifte van het feit dat zijn twee kinderen sexueel misbruikt werden. Er blijkt een medisch verslag te bestaan van het misbruik. Maar om de één of andere reden werd de zaak niet verder onderzocht. Ben Van Den Brink protesteerde daartegen op het internet. Tot een onderzoek kwam het echter niet. Beide kinderen werden hem ontnomen en in een instelling geplaatst. Met het ouderschap van zijn vrouw Leonie werd er geen rekening gehouden. Zowel tegenover hem als het Platform Argusoog dat de zaak mee opvolgde, werd er een klacht wegens 'laster en eerroof' neergelegd. Arend Zeevat, hoofdredacteur van het Platform Argusoog, werd verplicht om bepaalde artikels en bijna alle namen van de personen en diensten die in de artikels voorkwamen, te verwijderen. Er werd ook besloten om zijn loon in beslag te nemen. Op 1 november 2011 werd Ben van den Brink, die met Leonie per auto op weg was om boodschappen te doen, door een drietal auto’s klemgereden. Het verslag dat terzake werd opgemaakt, vertelt het volgende: 'Een vijf man sterk arrestatieteam met blauwe alpinopetjes en kogelvrije vesten sleurde Ben hardhandig uit de auto. Ze smeten hem op de grond en mishandelden hem. Leonie hoorde hem schreeuwen, maar zij werd door een van de agenten in bedwang gehouden en gedwongen de andere kant op te kijken onder het gezegde “Maak het nu niet erger dan het is.” Eén van de leden van het (landelijk?) arrestatieteam stond met een getrokken pistool recht op Ben gericht. Ben werd vervolgens afgevoerd naar het politiebureau in Alkmaar.' De Werkgroep Morkhoven die vanwege haar akties rond de kinderpornozaak Zandvoort wereldwijd bekend werd, contacteerde onlangs Minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie in deze zaak. De Minister reageerde niet tot nogtoe terwijl er klaarblijkelijk heel wat problemen zijn met de Nederlandse politie en met de wijze waarop meldingen van sexueel misbruik worden aangepakt. De Werkgroep Morkhoven zou willen weten of het Meldingspunt Kindermisbruik geen werk kan maken van deze zaak. Zij vindt bovendien dat ouders en kinderen slechts in uitzonderlijke situaties  (bijvoorbeeld in gevallen van sexueel misbruik) van elkaar gescheiden mogen worden. Bovendien is zij van mening dat kinderen door de jarenlange opname in een tehuis, van hun ouders vervreemd worden.

Zaak Marianne Vaatstra:

Op 19 november 2012 melde het Reformatorisch Dagblad dat 'de politie en justitie, meer dan 13 jaar na de moord op Marianne Vaatstra een doorbraak hebben bereikt nadat ruim 6500 mannen, uit de directe omgeving van de plaats waar Marianne Vaatstra in 1999 vermoord werd weergevonden, vrijwillig meewerkten aan een grootschalige DNA onderzoek dat vanaf 29 september 2012 plaatsvond.' Minister Ivo Opstelten zei 'ongelooflijk onder de indruk te zijn' en 'een gat in de lucht te hebben gesprongen' vanwege de doorbraak in deze zaak.
Heel wat mensen vinden het echter 'onbegrijpelijk dat het DNA-onderzoek niet eerder plaatsvond'.

Zaak Rishi Chandrikasing:

Op 24 november 2012 werd de 17-jarige Rishi Chandrikasing op koelbloedige wijze doodgeschoten door een agent op station Hollands Spoor in Den Haag. Hij had geen wapen bij zich zoals blijkt uit onderzoek van de Rijksrecherche.

Zaak Michelle Mooij:

Op 2 april 2013 werd bekend dat het Gerechtshof in Amsterdam een nieuw onderzoek wil naar de verdachte omstandigheden waaronder de modeontwerpster en fotografe Michelle Mooij ruim drie jaar geleden op 24-jarige leeftijd om het leven kwam. De ouders van Michelle, Martin en Alice Mooij, hebben daarvoor vanaf het begin gestreden. Zij zijn er van overtuigd dat Michelles vriend Ian A. haar om het leven heeft gebracht. Al direct bij de vondst van het levenloze lichaam ging de Alkmaarse politie van zelfmoord uit. Er was sprake van 'zelfdoding onder verdachte omstandigheden'. A., destijds 27, werd niet als verdachte in de zaak gezien. De ouders spraken na de vondst van het overleden lichaam van hun dochter op 17 januari 2010 direct hun twijfels uit over de doodsoorzaak en uitten felle kritiek op politie en OM. Omdat het meisje levenloos hangend aan een koord, bevestigd aan een lampenhaakje in de woonkamer was aangetroffen, deed de Alkmaarse recherche de zaak pijlsnel af als 'zelfmoord'.

Zaak Michael Stock:

Op 8 april 2013 werd de 29-jarige Michael Stock, na een ruzie over zijn honden waarbij hij zich kwaad maakte om een boete, door de Rotterdamse politie doodgeschoten.  Hij had 7 kogels in de rug. Mike had zijn verloofde Patricia Hoefnagel (31) in de ochtend nog een ontbijtje op bed gebracht en was vrolijk naar voetbalclub TransvaliaZW vertokken. Rond etenstijd was hij weer thuis, waar zijn drie hondjes Stoondy, Bailey en Boefie hem kwispelend opwachten om uitgelaten te worden. Getuige Nick Post: 'Het was een agent in burger die riep: "Politie, laat je wapen vallen". Mike rende daarop weg en werd direct in zijn been geschoten. Waarschijnlijk was hij in paniek, want hij bleef rennen. Een waarschuwingsschot werd niet gelost, die agent schoot wel zeven keer achter elkaar alsof het een automatisch wapen was. Ik riep nog tegen die agent: "What the fuck doe jij nou? Ben je niet goed bij je hoofd dat je je wapen in één keer leegschiet in zijn rug?'' Patricia Hoefnagel: 'Ik was 8 jaar samen met Mike. We spaarden om te trouwen. Dat ging moeizaam, want Mike was werkloos. Hij is verhuizer, maar door de ingestorte woningmarkt verloor hij zijn baan.' Oma Dora Hoefnagel: 'Mike laat zijn vriendin en kindje achter. Waarom hebben ze niet alleen in zijn benen geschoten?'

09-04-13

Tweede Kamer: Recht op onderzoek

Nederland.tweede kamer.jpg

De Grondwet van 1848 kende de Tweede Kamer het recht van enquête (dat is: onderzoek) toe, te regelen bij wet. De Eerste Kamer en de Verenigde Vergadering van beide kamers hebben dit recht sinds 1887. Sinds de nieuwe regeling van 2008 beslist de Kamer over het al dan niet gebruiken van het recht van enquête op voorstel van één of meer van haar leden (daarvóór diende een commissie het voorstel te doen). In de praktijk doorloopt de besluitvorming drie stappen: eerst een besluit van een vaste kamercommissie, dan een besluit van het Presidium van de Tweede Kamer en dan een besluit van de Tweede Kamer als geheel. Die stappen gelden voor alle vormen van parlementair en extern onderzoek (zie hieronder).

Het bijzondere aan het recht van enquête is gelegen in de bijzondere bevoegdheden die de Kamer bij de uitoefening van dat recht ter beschikking staan zoals de mogelijkheid getuigen te dagvaarden, het onder ede verhoren of zelfs over te gaan tot gijzeling (overigens is die laatste mogelijkheid tot nu toe niet toegepast).

Het enquêterecht werd voor het eerst wettelijk geregeld in 1850. De toen in werking getreden Enquêtewet werd ingrijpend gewijzigd in 1977 en omgedoopt in Wet op de parlementaire enquête. Het werd toen pas mogelijk ook zittende ministers en staatssecretarissen te verhoren. Ook zijn sinds 1977 de verhoren in principe openbaar. In 1991 is een verdere grondige herziening van de wet tot stand gekomen op basis van een al in 1986 nagenoeg kamerbreed ingediend initiatiefwetsvoorstel.

In 2008 is een nieuwe Wet op de parlementaire enquête 2008 in werking getreden.

Sinds de wijziging in 1977 mag men zich tijdens het verhoor laten bijstaan door bijvoorbeeld een advocaat; mogen ook zittende bewindspersonen worden verhoord en bestaat het recht op inzage van afschriften van verklaringen van getuigen en deskundigen. Sinds de wijziging van 1991 heeft de parlementaire enquêtecommissie ook buiten het verhoor recht op inzage in en afschrift van stukken en bestaat er een regeling omtrent de openbaarheid van het enquêtearchief.

De nieuwe wet van 2008 bevat een ruimer en duidelijker regeling van de bevoegdheden van de enquêtecommissie; verduidelijkt en verbetert de positie van de personen die verplicht zijn tot medewerking aan het onderzoek; verheldert de samenloop met ander – bijvoorbeeld justitieel – onderzoek, en verduidelijkt de regeling van openbaarheid en toegang tot en archivering van documenten. De enquêtecommissie heeft nu de volgende bevoegdheden:

-  het dagvaarden van getuigen;-  het vorderen van schriftelijke inlichtingen;-  het betreden van plaatsen;-  het betreden van een woning zonder toestemming van de bewoner, mét rechterlijke machtiging;-  het onder ede horen van getuigen en deskundigen (sinds 2008 is dat de hoofdregel; daarvóór kón de commissie onder ede verhoren);-  het toepassen van dwangmiddelen: dwangsom, gijzeling, het afdwingen van medewerking via de politie


In 2008 zijn zoals gezegd de rechten van burgers beter beschermd. De nieuwe algemene verplichting tot medewerking aan een enquête gaat vergezeld van een algemeen recht op bijstand tijdens die enquête. Verder is het voorgesprek geregeld: men is niet verplicht te verschijnen bij zo’n voorgesprek dat niet onder ede plaatsvindt en waarvan het verslag vertrouwelijk is. De verhoren zijn weliswaar in principe openbaar, maar de commissie kan besluiten geen beeld- en geluidsregistratie toe te staan. Verder kan men in elke fase van de enquête een beroep doen op verschoningsrechten: zo is er een verschoningsgrond voor informatie m.b.t. de persoonlijke levenssfeer. Er bestaat daarentegen geen verschoningsrecht om zichzelf en anderen niet te belasten. Ook is van strafrechtelijke immuniteit geen sprake. Wél is het zo dat aan de commissie verstrekte documenten of verklaringen niet als bewijs mogen worden gebruikt in een rechterlijke, of tuchtrechterlijke procedure, bij disciplinaire maatregel of disciplinaire sanctie.
In dit verband is het vermeldenswaard dat bij de behandeling in de Eerste Kamer een motie-Rehwinkel (PvdA) is aangenomen. Daarin wordt het opnemen van een verschoningsrecht op non-incriminatie (zwijgrecht) en een regeling van de binnentredingsbevoegdheid bepleit. CDA, PvdA, ChristenUnie, SGP stemden vóór.  Het kabinet wil dat deze motie ruimhartig wordt uitgevoerd, bij voorkeur door een initiatiefwet, maar desnoods via een wetsvoorstel van het kabinet. De Tweede Kamer heeft inmiddels aangegeven niet met een initiatiefwet te zullen komen: er dient eerst enige ervaring te worden opgedaan met de nieuwe Wet.

Bij de behandeling in de Eerste Kamer kwam eveneens ter sprake op welke onderwerpen het enquêterecht zou kunnen worden toegepast. Het CDA diende daarover een motie-Dölle in, waarbij de begrenzing van de omvang van het enquêterecht beperkt wordt door de omvang van de parlementaire bevoegdheden. Daarbij gaat het om zowel wetgevingsenquêtes (onderwerpen die voorwerp kunnen zijn van wetgeving in formele zin) als politieke enquêtes (onderwerpen t.a.v. waarvan de ministeriele verantwoordelijkheid kan worden geactiveerd). Ook deze motie werd aangenomen met de stemmen van CDA, PvdA, ChristenUnie, SGP en GroenLinks vóór.

De initiatiefwet van 2008 is uiteindelijk in beide Kamers met algemene stemmen aangenomen.

Parlementaire onderzoeken kunnen verschillende vormen aannemen, waarvan de enquete er één is. Bij de behandeling van de wet van 2008 is in de Tweede Kamer een motie-Boelhouwer (PvdA) ingediend waarin het presidium verzocht werd om op korte termijn te komen met voorstellen ter aanpassing van het Reglement van Orde i.v.m. een regeling van andere vormen van parlementair onderzoek. Die motie werd met algemene stemmen aangenomen. De regeling is inmiddels in werking getreden en houdt in dat in het Reglement wordt verwezen naar een, inmiddels ingediende, afzonderlijke Regeling Parlementair en Extern Onderzoek.

(J.G. Gosman)

http://www.politiekcompendium.nl/9351000/1f/j9vvh40co5zodus/vh4vaj8zlf4c

29-03-13

Bestaan er nog politieke spelregels binnen de Nederlandse politiek ?

Nederland.politieke.spelregels.jpg'Als het erop aankomt, gaat in de politiek het partijbelang voor op het landsbelang. Het is hoog tijd voor een hervorming van het kiesstelsel', betoogde Philippe Wildemast in de Volkskrant van 29.4.2012.

‘Founding father’ van de politicologie in Leiden, professor Arend Lijphart, schreef in zijn boek 'Verzuiling, pacificatie en kentering in de Nederlandse politiek' (1968), over de zogenoemde pacificatie-politiek en over de politieke spelregels binnen de Nederlandse politiek...

====

De politieke spelregels

De pacificatie-politiek stelde hoge eisen aan de politieke leiders. Om met succes gezamenlijk het politieke beleid te vormen en om onenigheden tussen de zuilen uit de weg te ruimen in een land waar weinig consensus aanwezig was, moesten de middelpuntvliedende krachten van de verzuildheid de leiders steeds duidelijk voor ogen staan. Bovendien moesten de leiders de gave hebben om de hieruit voortvloeiende ziektes van het politieke stelsel òf te voorkomen òf te genezen. In Nederland werd de kans van slagen van de pacificatie-politiek verhoogd, omdat het ‘spel’ van de pacificatie-politiek werd gespeeld volgens een aantal politieke spelregels. Deze spelregels waren geen onderdeel van een alomvattende nationale consensus; ze waren vooral van toepassing op het gedrag van de politieke elites. Uitgedrukt in de terminologie van de theorie van de politieke cultuur behoorden deze spelregels tot de ‘role culture’ van de politieke leiders en niet tot de ‘mass culture’ (1). Zij bestonden uit algemene houdingen en instellingen tegenover de politiek en uit regels omtrent de werkwijze in de politieke besluitvorming; over de inhoud van het beleid zelf zwegen zij echter. Deze regels waren uiteraard geen formele, wettelijk voorgeschreven of vastgestelde regels. Ze kurnen echter worden afgeleid uit het gedrag van de politieke leiders in de pacificatie-periode, vooral gedurende perioden van politieke spanning en crisis (2).

De allerbelangrijkste spelregel van de pacificatie-politiek was dat de politiek juist helemaal niet als een spel mocht worden beschouwd. De politiek was voor de Nederlandse leiders, net als de oorlog voor Von Clausewitz, ‘ein ernstes Mittel für einen ernsten Zweck’ (3). Het was geen spel, maar een ernstige zaak. Het lijkt waarschijnlijk, dat deze houding gedeeltelijk voortkwam uit de traditie van Nederland als handelsland waar de zakenlieden, ook in politiek opzicht, lange tijd de toon aangegeven hebben. Hoe dan ook, de zakelijke Nederlandse politiek had een zeer gunstige invloed op de stabiliteit van het democratische stelsel.

1) G.A. Almond en S. Verba, The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Five Nations (Princeton, Princeton University Press, 1963), blz. 29-31.
2) H. Daalder heeft baanbrekend werk verricht in dit opzicht, vooral in zijn oratie Leiding en lijdelijkheid in de Nederlandse politiek (Assen, Van Gorcum, 1964).
3) C. von Clausewitz, Vom Kriege (Bonn, Dümmlers Verlag, 1966), blz. 107.

http://www.dbnl.org/tekst/lijp001verz01_01/lijp001verz01_01_0010.php

====

'Politieke spelregels en omgangsvormen in de Tweede Kamer, 1866-1940'
http://www.ru.nl/facilitairbedrijf/@793120/pagina/

'De nieuwe spelregels van de politiek'
http://www.liberales.be/essays/ruttepopper

'Met minderheidskabinet veranderen politieke spelregels'
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/1030352/2010/10/07/Met-minderheidskabinet-veranderen-politieke-spelregels.dhtml

'Huidige politieke crisis toont failliet Nederlands kiesstelsel'
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/10637/VK-Dossier-Verkiezingen-van-2012/article/detail/3248207/2012/04/29/Huidige-politieke-crisis-toont-failliet-Nederlands-kiesstelsel.dhtml

'In Memoriam Bart Tromp 1944-2007'
http://www.vn.nl/Standaard-Media-Pagina/In-Memoriam-Bart-Tromp-19442007.htm


Foto: Arend Lijphart spreekt over zijn werk (Foto: Sabine van der Eijk)

'Lezing Professor Lijphart in Leiden'
http://www.spilplaats.nl/content/images/stories/archiefdebat/jaargang21/editie2/elsaschrier2.pdf

'Constitutional Choices for New Democracies'
http://muse.jhu.edu/journals/jod/summary/v002/2.1lijphart.html

'Arend Lijphart on Sharing Power in Africa and the Future of Democracy'
http://www.theory-talks.org/2008/05/theory-talk-8.html