04-09-12

Micha Kat, winnaar Frontier Award

FA Micha Kat SAM.jpg

Micha Kat is momenteel opgesloten.  Hij werd op beschuldiging van 'doodsbedreigingen' en van het doorbreken van het hem door Justitie opgelegd publicatieverbod, met veel machtsvertoon en media-aandacht door de Nederlandse anti-terroristische éénheid opgepakt terwijl de werkelijke criminelen door de Nederlandse overheid beschermd worden.  

Door de klokkenkuider te criminaliseren en een onontwarbaar juridisch kluwen rond hem te weven, hoopt men de door hem aangeklaagde zaken dicht te dekken.

Schrijf hem:

PI Haaglanden, locatie Zoetermeer
T.a.v. Micha Kat, geboren 5 april 1963 
Postbus 99

2700 AB ZOETERMEER  (Nederland)

Meeting: Micha Kat komt op Maandag, 10 september 2012, te 9 uur voor de rechtbank in Den Haag, Prins Clauslaan 60, Den Haag.  Alle klokkenluiders worden verwacht om zich ter plaatse te bezinnen over het spreekverbod dat Justitie tegenwoordig aan aktivisten in Nederland en België oplegt.

------------------

Micha Kat winnaar Frontier Award 2010

Tijdens de wekelijkse uitzending van Frontier Radio is op 20 oktober de
jaarlijkse Frontier Award 2010 uitgereikt aan onderzoeksjournalist Micha Kat.

Kat is de laatste jaren vooral bekend geworden door zijn controversiële website
www.klokkenluideronline.nl waarop hij tal van misstanden aan de kaak stelt,
vaak tegen het zere been van de gevestigde orde. Onderdeel van zijn website is
bijvoorbeeld een eigen internet tv-kanaal met de naam JDTV (Joris Demmink
Televisie), waarvoor hij op locatie opnames maakt van wantoestanden in de politiek, de justitie en de mainstream media, zowel in Nederland als daarbuiten.

De Frontier Award wordt jaarlijks toegekend aan een Nederlandstalige persoon die op grenswetenschappelijk gebied actief is en zo positieve veranderingen teweeg wil brengen. De lezers van Frontier Magazine kozen dit jaar uit dertien genomineerden, waarvan Micha Kat de glansrijke winnaar werd. Tijdens de live uitzending van Frontier Radio van 20 0ktober ontving hij de prijs uit handen van Frontier Magazines hoofdredacteur Herman Hegge.

Micha Kat toonde zich zeer gelukkig met de Award, die hij als de meest prestigieuze journalistieke prijs van de nieuwe media beschouwt. Het bijbehorende beeldje van de Frontier Award is een replica van de buste van de Egyptische koningin Nefertiti.

Website Micha Kat: www.klokkenluideronline.nl
Website Frontier Magazine: www.frontiermagazine.nl
Website Frontier Award: www.frontieraward.nl

Over Nefertiti:

Nefertiti is het boegbeeld van de Frontier Stichting. Haar naam staat letterlijk
voor: "De Schoonheid die opdoemt". Zij was de vrouw van de enigszins raadselachtige farao Achnaton. Haar buste – nu te bewonderen in een museum in Berlijn - staat symbool voor de techniekbeheersing die de oude Egyptenaren in haar tijd hadden bereikt om het menselijk gezicht weer te geven. Vergelijkbaar met de Mona Lisa vele jaren later.

Samen met haar echtgenoot Achnaton spande Nefertiti zich in om vastgeroeste
principes te doorbreken en een heropleving van de Egyptische cultuur in te
luiden. Ook de Frontier Award wordt uitgereikt aan mensen die vernieuwend en
grensdoorbrekend bezig zijn om een positieve verandering teweeg brengen.

De Frontier Award winnaars van de afgelopen jaren:

2001: Eltjo Haselhoff - graancirkels
2002: Janet Ossebaard & Bert Janssen - graancirkels
2003: Peter Toonen – Maya kalender
2004: Bram Vermeulen – Vermeulen Weet het Beter
2005: Robin de Ruiter – 9-11
2006: het ditkannietwaarzijn.nl team – 9-11
2007: Ronald Jan Heijn – Staya Erusa
2008: Pim van Lommel – Bijna Dood Ervaring
2009: Marcel Messing – Worden Wij Wakker

Voor meer info: 

http://www.klokkenluideronline.nl/

http://www.klokkenluideronline.nl/micha-kat-spreekt

19-06-12

'Democratische rechtsstaat': Heeft Micha Kat geen spreekrecht meer ?

JanBoeykens.Morkhoven.jpg

De Nederlandse onderzoeksjournalist Micha Kat zou zijn opgepakt omdat hij de schorsings-voorwaarden zou hebben geschonden.  

Tot onze verwondering blijkt de vastgestelde 'schending van de schorsings-voorwaarden' enkel gebaseerd te zijn op een wetenschappelijk onderzoek van de afdeling Cybercrime van de KLPD naar de teksten van Micha Kat zelf en de recente teksten die naar zijn eigen zeggen niet door hem zouden zijn geschreven.

Dat wijst er dus op dat Micha Kat bij zijn voorlopige invrijheidsstelling, van rechtswege een spreek- en publicatieverbod kreeg opgelegd.

Dat doet enigszins denken aan de zaak Vervloesem.

Vier jaar geleden kreeg Marcel Vervloesem van de Belgische aktiegroep vzw Werkgroep Morkhoven die de kinderpornozaak Zandvoort onthulde, per vonnis een spreekverbod met de pers opgelegd terwijl die verder mocht blijven gaan met hem aan de schandpaal te nagelen.  

Onlangs publiceerde Het Nieuwsblad dat de kinderpornozaak Zandvoort mee dichtdekte door Marcel Vervloesem in 1998 door middel van een zogezegd interview, van 'pedofilie' te beschuldigen, namelijk opnieuw een verhaal waarin Vervloesem en zijn buurman van 'aanranding' werden beschuldigd.  

De aktievoerder werd hierdoor gedurende 5 maanden in voorlopige hechtenis opgesloten terwijl het gerechtelijk onderzoek reeds na enkele weken uitwees dat Vervloesem's aanklager in zijn verklaringen tegenover Het Nieuwsblad en (nadien) bij de politie, gelogen had.
De Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank pleitte reeds na enkele weken voor de vrijlating van Vervloesem maar daar hielden de rechters van de Raadkamer te Turnhout geen rekening mee.  Het ging hier toevallig om dezelfde rechters die Vervloesem gedurende meer dan 10 jaar vervolgd hebben waardoor de kinderpornozaak Zandvoort, die heel wat informatie bevat over de zedenzaak in de Amsterdamse kinderkribben, in de doofpot gestoken kon worden.

Omdat hij niet wilde zwijgen, werd hij bij zijn recente opsluiting op cel gezet bij een geesteszieke. Zijn briefwisseling, ook die van zijn dochter en oudste kleindochter, werd wekenlang achtergehouden.
Vervloesem die hart-, kanker-, nier- en diabetespatiënt is, moest tijdens zijn 5 maanden  durende opsluiting, tengevolge van infecties en hartproblemen, met spoed in het ziekenhuis worden opgenomen en werd, zonder een daadwerkelijke veroordeling, gedurende 5 dagen aan zijn ziekenbed vastgeketend.
Dat gebeurde blijkbaar allemaal met de stilzwijgende toestemming van justitieminister Turtelboom (VLD, Vlaamse liberalen) die door de vzw Werkgroep Morkhoven voortdurend geinformeerd werd. 

Marcel Vervloesem kreeg bij zijn voorlopige invrijheidsstelling twee jaar geleden, niet alleen een spreekverbod met de pers opgelegd. Hij kreeg ook een contactverbod met de vzw Werkgroep Morkhoven waarvan hij bestuurslid is.  Dat maakt dat Jan Boeykens en prinses J. de Croÿ, respectievelijk de voorzitter en ondervoorzitter van de vzw Werkgroep Morkhoven, die Vervloesem gedurende 2 jaar lang iedere week in de gevangenis bezochten, hem nu al een paar jaar niet meer kunnen zien of spreken terwijl hij één van hun allerbeste vrienden is.

Marcel Vervloesem mag ook geen contact opnemen met de Vlaamse acteur Jo Reymen (geen lid van de Werkgroep) omdat die hem bleef steunen.  Hij mag geen deel uitmaken van verenigingen die kindermisbruiken bestrijden en kreeg zelfs een reisverbod.

Door iemand zoals Micha Kat gedurende drie maanden op te sluiten omdat hij vermoedelijk artikels bleef publiceren, maakt de Nederlandse overheid de weg vrij voor willekeurige arrestaties en opsluitingen van aktievoerders en vakbondsafgevaardigden.

------

Micha Kat opgepakt wegens schenden schorsings-voorwaarden
 
15.6.2012 - Op zijn eigen site Klokkenluideronline.nl is vandaag bekend gemaakt dat Micha Kat vanmorgen te Schiedam weer is gearresteerd. Ene Arend Zeevat zou een door publicist Micha Kat ingesproken bericht hebben ontvangen: “Hi Arend. Er staan nu twee agenten bij mij voor de deur in Schiedam, die zeggen dat ze me op komen halen. (..) Ik moet nu mee naar het politiebureau.”
 
Eerder liet Micha Kat zijn achterban per mail al weten: “Het OM gaat in hoger beroep tegen mijn schorsing en zal morgen in een zitting voor het Haagse Gerechthof vorderen dat ik weer terug moet de cel in tot mijn proces op 17 juli. Volgens mijn advocaat hebben ze geen enkele zaak; ze beroepen zich erop dat ik ‘via via artikelen publiceer’ op mijn website en ‘een posting heb geplaatst op mijn website’, De zaak zal dienen om 10:30 uur; het bekende adres. Wij zullen niet inhoudelijk reageren en om uitstel vragen omdat we ons niet hebben kunnen voorbereiden; we hoorden dit pas rond 18:00 uur vandaag.”
 
Uit navraag blijkt dat de afdeling Cybercrime van de KLPD de teksten van Micha Kat zelf en de recente teksten die naar zijn eigen zeggen niet door hem zouden zijn geschreven wetenschappelijk hebben onderzocht. Forensisch taalkundigen hebben eerder in vergelijkbare justitiële onderzoeken zo bijgedragen aan vele veroordelingen.
 
Klokkenluideronline.nl maakt gebruik van het contentmanagementprogramma WordPress. Berichten uit de Verenigde Staten geven een beeld weer dat de producent van WordPress in het kader de Patriot Act, een backdoor voor autoriteiten heeft ingebouwd, die IP nummers gekoppeld aan gepubliceerde teksten verzameld. Of deze mogelijkheid door de KLPD is ingezet voor Micha Kat is onbekend.
 

Joris Demmink en de Chipshol-affaire

Joris.Demmink.boven.de.wet.pngJoris Demmink kwam ter sprake in de zogeheten Chipshol-zaak:

'Joris Demmink getuigt onder ede'

28 september 2011 - De hoogste ambtenaar van Justitie, Joris Demmink, moest vanochtend onder ede getuigen voor het Hof in Amsterdam. Projectontwikkelaar Chipshol had de topambtenaar als getuige opgeroepen om te onderzoeken of Demmink invloed heeft uitgeoefend op het vervangen van drie rechters. In een zaak van Chipshol tegen luchthaven Schiphol begin 2007.


------
'Ik kende de zaak alleen uit de krant'

28 september 2011 - 'Ik ken de zaak alleen uit de krant'.  De hoogste ambtenaar van Justitie, Joris Demmink, zei dat woensdagochtend voor het Hof in Amsterdam. Daar moest hij onder ede getuigen over zijn eventuele betrokkenheid bij de vervanging van drie rechters in een zaak van Chipshol tegen luchthaven Schiphol.

Het komt zelden voor dat een secretaris-generaal van Justitie onder ede wordt gehoord. Het is des te opmerkelijker, omdat Demmink met zijn grote vijanden in de rechtzaal zat.

De eigenaren van Chipshol, vader Jan en zoon Peter Poot, plaatsten de afgelopen jaren advertenties in landelijke dagbladen waarin zij de justitietop beschuldigden van machtsmisbruik en Demmink van pedofilie. Onlangs is een aantal aangiftes gedaan tegen Demmink met betrekking tot pedofilie. Het OM doet daar op dit moment onderzoek naar.

100 miljoen euro

Projectontwikkelaar Chipshol had de topambtenaar als getuige opgeroepen om te onderzoeken of Demmink invloed heeft uitgeoefend op het vervangen van rechters in een procedure tegen Schiphol. Demmink ontkende dit.

Chipshol vermoedt bemoeienis van hoger hand omdat begin 2007 plotseling drie rechters werden vervangen in een procedure tegen Schiphol. De driekoppige rechtbank had eerder in het voordeel van Chipshol geoordeeld.

Toen nog alleen de hoogte van de schadevergoeding moest worden vastgesteld, werden de rechters vervangen. De nieuwe rechters stelden het schadebedrag op 16 miljoen euro, terwijl Chipshol meende recht te hebben op bijna 100 miljoen euro.

Meineed

Door het horen van betrokkenen probeert Chipshol te achterhalen wat zich mogelijk achter de schermen heeft afgespeeld bij de rechtbank in Haarlem. Afgelopen dagen werden verschillende griffiers en rechters gehoord.

In juni werden al vier rechters verhoord. Die verklaringen verschilden volgens Chipshol zodanig van elkaar dat Chipshol vermoedt dat er gelogen is. Daarom deed het bedrijf onlangs aangifte van meineed.

Demmink zegt dat hij nooit bemoeienis had gehad met de juridische procedure van Chipshol. Dat hij de kwestie alleen kent uit de krant.

Demmink had "geen enkele herinnering" aan gesprekken over de Chipshol-affaire. Later in het verhoor bleek dat er wel op het departement over de advertenties was gesproken.

Geen reactie

De 87-jarige Jan Poot vroeg aan het einde van de zitting nog het woord. Hij begreep niet dat als er beschuldigingen worden geuit aan het adres van de rechterlijke macht, de top van het ministerie en aan het adres van Demmink zelf, dat er dan niet wordt gereageerd door Justitie. "Dat kan toch niet?". Van de publieke tribune klonk applaus.

"Dat kan heel goed", antwoordde Demmink. "Er liepen op zeker moment zoveel verschillende procedures dat het ons niet verstandig leek te reageren. Het recht moet zijn loop hebben", aldus de topambtenaar.

Hanneke de Jonge

http://nos.nl/artikel/276882-ik-kende-de-zaak-alleen-uit-...

Oud topambtenaar VS eist “publieke verantwoording” Joris Demmink

13 Juni 2012 - Nederland blijkt, aldus Hannaford, een belangrijk centrum te vormen van kinderhandel en internationaal seksueel misbruik.

Peter Hannaford is momenteel zelf lid van een stichting die zich naar eigen zeggen inzet voor “het verdedigen van de democratie”, genaamd FDD. Deze stichting werd kort na de aanslagen van 11 september op de VS opgericht. Hij plaatste het opiniestuk met de oproep om uitvoerig onderzoek te doen naar internationale mensenhandel en seksueel kindermisbruik.

Nederlands pedofielen netwerk:

In het artikel haalt Hannaford hard uit naar “het netwerk van kindermisbruik en pornografie” van Nederland. Onlangs werden naar aanleiding van een internationaal onderzoek dat nog gaande is, wereldwijd 33 mensen gearresteerd op verdenking van kindermisbruik. 13 van hen zijn Nederlander.
Robert M. is één van deze verdachten die onderdeel zou uitmaken van een internationaal netwerk van mensenhandelaars.

Een onderzoeksrapport over mensenhandel van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken, stelde dat “Nederland een primaire bron, aankomstplek en doorvoerland is voor het handelen in mannen, vrouwen en kinderen die blootgesteld worden of zijn aan sekshandel”, aldus Hannaford.

Hannaford voegt aan dit feit toe dat het opmerkelijk is dat pedofielen vereniging “Martijn”, na meerdere rechtzaken, niet verboden is door het ministerie van justitie. Dit is in zijn ogen opmerkelijk omdat aanklagers een punt hadden, toen ze aandroegen dat Martijn voor een sub-cultuur zorgt die ‘seksuele relaties tussen volwassenen en kinderen tolereert en zelfs aanmoedigt’. Volgens de rechter is vereniging Martijn niet te verbieden vanwege het recht op vrijheid van meningsuiting.

Hannaford vraagt zich hardop af hoe het zo kan zijn, dat Nederland voor pedofielen een plek is waar het ‘schijnbaar relatief makkelijk is om zich te kunnen “uiten”. Hiermee insinueert hij dat de mogelijkheid er voor pedofielen is om vrij gemakkelijk kinderen seksueel te misbruiken in Nederland, zonder het risico op vervolging te lopen.

Joris Demmink:

Hannaford haalt, niet geheel onverwacht, ook hooggeplaatste ambtenaren aan, waaronder Joris Demmink. Die is in 1998 in een Amsterdams onderzoek naar boven gekomen, als zijnde lid van een pedofielennetwerk. Meneer Demmink, onze secretaris generaal van justitie, is nooit vervolgt voor aantijgingen. Hij werd toen al door een jong slachtoffer gekenmerkt als een van de daders.

Adèle van der Plas, advocaat van twee seksueel misbruikte slachtoffers, heeft een tijd geleden laten weten dat Demmink beschuldigd kan worden van het seksueel misbruiken van meerdere jongens van 12 tot 16 jaar oud. Haar cliënten hebben onlangs openbaar vervolging tegen de heer Demmink geëist. Hier lijkt tot noch toe alleen geen gehoor aan te worden gegeven door hetzelfde ministerie, waar meneer Demmink secretaris generaal van is.

Een van de jongens was toendertijd 12 jaar oud. Een agent zou hem naar een kamer gebracht hebben, waar de heer Demmink hem vervolgens meerdere malen misbruikt zou hebben.

Hannaford vraagt in het artikel hardop:

“hoe kan een anti-kinderseksmisbruik instelling onder leiding van het ministerie van justitie, goed geleid worden, wanneer de leidinggevende van dat ministerie zelf verdacht wordt van kindermisbruik en de macht heeft om aanklachten hiertegen te verwerpen of zelfs te blokkeren?”

Hij voegt hieraan toe dat het ‘onacceptabel is’ dat de verdachtmakingen jegens meneer Demmink ‘stiekem weggemoffeld’ worden. Volgens hem moeten de Verenigde Staten een ‘publiekelijk verantwoording eisen’ in een rechtsprocedure.

Conclusie Hannaford:

Volgens Hannaford wordt het tijd om kritische vragen stellen en onderzoek te doen vanuit de Amerikaanse ministeries van buitenlandse zaken en justitie. Het lijkt er namelijk op, aldus Hannaford, dat de ‘trouwe Nederlandse partner een oog dichtknijpt voor dit internationale kinderseks netwerk’.

Hannaford sluit zijn artikel af met het oproepen tot een grootschalig onderzoek en publiekelijke vervolging van ieder lid van dit pedofielennetwerk, waaronder ook meneer Demmink.

Gezien de functie van Hannaford en zijn sympathisanten, is het niet ondenkbaar dat zijn oproep gevolg krijgt. Mijns inziens zijn dit aantijgingen die niet gemaakt kunnen worden zonder een weerwoord te vragen van de heer Demmink zelf en/ of justitie. Wel moet ik hierbij zeggen, dat verantwoording van de heer Demmink, hier op zijn minst recht zou doen aan de functie die hij bekleedt en de verantwoordingaplicht die hierbij zou moeten horen.

Bron: Gebroken Pennen

Origineel artikel:  Spectator

http://nederlandvrij.com/2012/06/oud-topambtenaar-vs-eist...

-----

Micha Kat die de zaak Demmink aankloeg, werd door de politie opgepakt en zou 90 dagen lang in voorlopige hechtenis worden opgesloten, alsof het de bedoeling is om hem psychologisch en emotioneel te breken.
Hij is inmiddels overgebracht naar het huis van bewaring in Zoetermeer.  Stuur hem een kaartje of brief.
 
Zijn tijdelijke adres is: 

PI Haaglanden, locatie Zoetermeer
T.a.v. Micha Kat, geboren 5 april 1963 
Postbus 99

2700 AB ZOETERMEER  (Nederland)

 

Nederland: Micha Kat opnieuw aangehouden en opgesloten...

MichaKat.klokkenluider.jpgDe Nederlandse onderzoeksjournalist Micha Kat werd opnieuw aangehouden en opgesloten.  

De Nederlandse Justitie en Staatsveiligheid verdenken Micha ervan dat hij tijdens de schorsingsvoorwaarden door is gegaan met publiceren van artikelen op zijn website klokkenluideronline.nl.   Zij baseren zich op een wetenschappelijk onderzoek van de afdeling Cybercrime van het Korps landelijke politiediensten (KLPD) naar de teksten van Micha Kat zelf en de recente teksten die naar zijn eigen zeggen niet door hem zouden zijn geschreven.

Op 13 december 2011 maakte de Nederlandse Minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) bekend dat het KLPD software kan inzetten die geïnstalleerd wordt op de computer van een verdachte en waarmee vertrouwelijke communicatie te volgen is.  Opstelten reageerde hiermee op vragen van de Tweede Kamer (SP, D66 en GroenLinks) die wilde weten hoe de situatie op dit punt in Nederland is na eerdere berichten over de inzet van trojans (bekend onder ‘Bundestroyaner’ en R2D2-trojan) door de Duitse politie. Dit Trojaanse paard zou meer kunnen dan volgens de wet zou mogen in afluisterzaken. De leverancier van de software, Digitask, gaf aan de software ook aan andere overheden en instanties in andere landen te hebben geleverd. Zo bleek het KPLD een van de klanten te zijn geweest.
Het middel zou in Nederland echter maar in een zeer beperkt aantal gevallen gebruikt worden en mag alleen ingezet worden als het gaat om ernstige misdrijven waarvoor voorlopige hechtenis is toegestaan.
Volgens het OM werd het middel altijd volgens de regels ingezet en mag alleen de Unit Landelijke Interceptie gebruikmaken van de software en alleen naar goedkeuring door de officier van justitie. De extra functionaliteiten die in strijd zijn met de wet, waren in Nederland 'onklaar gemaakt' volgens Opstelten.

Men kan zich afvragen en of het KLPD haar boekje niet te buiten is gegaan in het registreren van Micha Kat's publikaties.  Er bestaat ook een vermoeden dat Micha Kat een spreek- en publicatieverbod kreeg opgelegd bij zijn voorwaardelijke invrijheidsstelling.

Micha Kat werd er bij zijn aanhouding ook van beschuldigd dat hij zijn verblijfplaats in Amsterdam verliet, zonder dat mede te delen aan de Justitie.  Maar deze uitleg klopt niet. Hij heeft aan justitie zelf doorgegeven dat hij tijdelijk in Schiedam verbleef. 

De nieuwe aanhouding en opsluiting van Micha Kat volgt op een bericht van 13 Juni 2012 waarin staat dat een 'oud-topambtenaar van de VS een publieke verantwoording eist van Joris Demmink'.  Joris Demmink is de hoogste ambtenaar van de Nederlandse Justitie. Hij werd door Micha Kat van het misbruik van minderjarigen beschuldigd.

Volgens oud-ambtenaar Hannaford is Nederland een belangrijk centrum van kinderhandel en internationaal seksueel misbruik. Hannaford haalde in een artikel hard uit naar “het netwerk van kindermisbruik en pornografie” van Nederland. Onlangs werden naar aanleiding van een internationaal onderzoek dat nog gaande is, wereldwijd 33 mensen gearresteerd op verdenking van kindermisbruik. 13 van hen zijn Nederlander.
Robert M. uit de zedenzaak in de Amsterdamse kinderkribben, is één van deze verdachten die onderdeel zou uitmaken van een internationaal netwerk van mensenhandelaars.

Een onderzoeksrapport over mensenhandel van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken, stelde dat “Nederland een primaire bron, aankomstplek en doorvoerland is voor het handelen in mannen, vrouwen en kinderen die blootgesteld worden of zijn aan sekshandel”, aldus Hannaford.

Hannaford voegt aan dit feit toe dat het opmerkelijk is dat pedofielen vereniging “Martijn”, na meerdere rechtzaken, niet verboden is door het ministerie van justitie.

Hannaford haalt, niet geheel onverwacht, ook hooggeplaatste ambtenaren aan, waaronder Joris Demmink. Hannaford vraagt in het artikel hardop: “hoe kan een anti-kinderseksmisbruik instelling onder leiding van het ministerie van justitie, goed geleid worden, wanneer de leidinggevende van dat ministerie zelf verdacht wordt van kindermisbruik en de macht heeft om aanklachten hiertegen te verwerpen of zelfs te blokkeren?”

----- 

Micha Kat zou voor minstens 90 dagen worden opgesloten.
Hij is inmiddels overgebracht naar het huis van bewaring in Zoetermeer.  Stuur hem een kaartje of brief.
 
Zijn tijdelijke adres is: 

PI Haaglanden, locatie Zoetermeer
T.a.v. Micha Kat, geboren 5 april 1963 
Postbus 99

2700 AB ZOETERMEER  (Nederland)

http://nederlandvrij.com/2012/06/oud-topambtenaar-vs-eist...

Foto: Micha Kat

 


Joris Demmink vertrekt in november

8 juni 2012 - De topman van Justitie deed nooit aangifte van smaad. Joris Demmink deed wel aangifte tegen Micha Kat wegens “zaaksbeschadiging” en een “bommelding”. Demmink verwoestte de geloofwaardigheid van Justitie. Vanaf zijn aantreden in 2002 veranderde Justitie in een hel van fraude, bedrog en manipulatie.

Op 9 mei verscheen op de site van de Algemene Bestuursdienst een advertentie voor de opvolging van Joris Demmink, de SG van het Ministerie van Veiligheid en Justitie die al vanaf het eind van de jaren 90 wordt verdacht  van het misbruiken van minderjarigen.

“De secretaris-generaal (SG) is een sterke vertrouwenwekkende verbindende leider die met tact, toewijding en gevoel voor de politiek-bestuurlijke-, beleids-en vooral uitvoerende dimensies van de VenJ -taken, opereert“, aldus de tekst van de advertentie.

Bronnen melden aan Argusoog dat  Joris Demmink per 1 november 2012 weg zal zijn. De grote vraag is nu of zijn opvolger in “zijn geest” zal opereren en de reeks van gemanipuleerde rechtsgangen, “rechterlijke dwalingen” en free rides voor kindermisbruikers zal doorgaan. Of dat er nu eens schoon schip gemaakt gaat worden en stapje voor stapje gaat worden gewerkt aan een herstel van vertrouwen van de burger in Justitie.

Demmink deed twee keer  aangifte tegen Micha Kat: een keer voor het aanbrengen van een waarschuwingsleus op zijn huis -gevaar: pedo- en recent wegens een “bommelding” die Micha Kat zou hebben gedaan bij het ministerie afgelopen zomer. De laatste aangifte is onderdeel van de nieuwe strafzaak tegen Micha die op 17 juli voorkomt, de eerste komt komende tijd opnieuw aan de orde in het hoger beroep dat Micha heeft ingesteld tegen zijn veroordeling.

Bron: Argusoog

http://nederlandvrij.com/2012/06/joris-demmink-vertrekt-i...

-----------------------

03-05-12

Nederlandse justitie: woedend over publicaties van Werkgroep Morkhoven

MichaKat.klokkenluider.jpgNederlandse justitie reageert woedend op publicaties van Werkgroep Morkhoven
---
 
De Werkgroep Morkhoven ontving de volgende reactie van de Nederlandse justitie over de opsluiting van de Nederlandse Kokkenkuider Micha Kat die in  voorhechtenis zit:
'Dat is een volstrekt onjuiste voorstelling van zaken. Hij zit niet gevangen om zijn standpunten, maar omdat er (hoogstwaarschijnlijk terecht) diverse aangiften tegen hem zijn wegens strafbare feiten. Het is ook niet zonder proces: hij zit in voorarrest, dat is keurig door een onafhankelijk rechter getoetst, en de processen volgen ongetwijfeld over enige tijd.'
 
Intussen heeft de Belgische justitie die Marcel Vervloesem jarenlang door het slijk sleurde om de kinderpornozaak Zandvoort dicht te dekken, tengevolge van allerlei protesten en internetpublicaties, het weer voor een paar uurtjes of dagen mogelijk gemaakt dat men kan reageren op de artikels van de Werkgroep Morkhoven die op http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/ worden gepubliceerd.
 
Inmiddeles kwam er nog geen antwoord van justitieminister Turtelboom en het Europees Comité tegen Folteringen inzake het feit dat in de gevangenis van Turnhout , waar dat Marcel Vervloesem reeds maandenlang in hechtenis zit opgesloten, er talrijke gevangenen, wegens plaatsgebrek, op de grond moeten slapen, wat eigenlijk tot de sluiting van deze gevangenis om gezondheidsredenen zou moeten leiden.
 
Justitieminister Turtelboom wil nog altijd niet ingaan op het verzoek van de Werkgroep Morkhoven om de documenten uit de kinderpornozaak Zandvoort aangaande de  zedenzaak in de Amsterdamse kinderkribben, over te maken aan de Nederlandse justitie.
 
Er is nog steeds geen onderzoek naar de verdwijning van een ontlastend stuk uit het dossier van Marcel Vervloesem en het feit dat de rechters te Turnhout geen rekening hielden met de resultaten van het gerechtelijke onderzoek en het vonnis van de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank die Marcel Vervloesem reeds maanden geleden vrijpleitten.
 
De minister die steeds een 'onpartijdige magistratuur' predikt, zorgt er ook voor dat Marcel Vervloesem die ernstig ziek is en tengevolge van nieuwe hartproblemen, drie dagen geleden op de Dienst Intensieve Zorgen van het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout werd opgenomen, nog steeds met kettingen rond zijn benen aan het ziekenhuisbed blijft vastgekoppeld.
Dat is niet zo verwonderlijk want Turtelboom die het lef heeft om naakt voor een Anti-Kanker-kalender te poseren, weet dat Marcel Vervloesem ook aan kanker leidt.  En je moet werkelijk laaggezakt zijn om de mensen die in voorhechtenis in  overbevolkte gevangenissen worden opgesloten, reeds op voorhand schuldig te achten terwijl dat iemand die in voorhechtenis zit, zonder dat er een proces heeft plaatsgevonden, onschuldig is. 
 
Hierbij volgt nog eens een franstalig overzicht van al de hospitalisaties van Marcel Vervloesem, dat ook naar minister Turtelboom werd gezonden.
----
La situation de Marcel Vervloesem depuis son transfert de la prison de Brugge vers la prison de Turnhout (30 juin 2009 au  24 novembre 2009)
Situation médicale:
21 visites chez le médecin:
1 juillet 2009 – 10  juillet  2009 – 24  juillet  2009 – 30  juillet  2009 – 8  juillet 2009 – 18  juillet  2009 – 27  juillet  2009 – 11 août 2009 – 15 août 2009 – 17 août 2009 – 21 août 2009 – 21 août 2009 – 1 septembre 2009 – 5 septembre  2009 – 11 septembre 2009 – 4 octobre 2009 – 6 octobre 2009 – 8 octobre 2009 – 24 octobre 2009 – 11 novembre 2009 – 18 novembre 2009
6 examens médicaux:
13 août 2009: Analyses sanguines
13 août 2009: Analyses urinaires
20 août 2009: Consultation oculaire par le Dr.Van O. de Turnhout
26 août 2009: Examen diabétique par le spécialistz Dr. A AZ Sint-Jozef, Turnhout

31 août 2009: Analyses urinaires
24 octobre 2009: Analyses urinaires
2 injections(vaccins):
6 octobre 2009: grippe
11 novembre 2009: grippe Mexicaine
Soins des pieds du au diabète:
19 août 2009
Soins a cause diabète et controle cardiaque:
615 visites
2 requête de Brugge pour la restitution des résultats d’examens (cardiaques + …):
11 septembeer 2009
8 octobre 2009
3 demandes d’obtention des dossiers médicaux de Marcel par son avocat:
3 septembre 2009 – L’hôpital  AZ Sint-Jan de Brugge a fait parvenir le dossier
9 september 2009 – L’hôpital  Sint-Elisabeth a fait parvenir le dossier
14 octobre 2009 – Dr. F. Van Mol, directeur-general du Service de Santé pénitentiaire du Ministère de la Justice à envoyé le dossier chirurgical de Marcel à son avocat.
---------------
Janvier 2010 - Liste d’hospitalisations
1) Cancer malin – Hopital St H. Hart à Lier – 2 fois
2) Reins – 5 fois – Hôpital St Elisabeth à Herentals
3) Pancréas – 2 fois – 1X Hopital St H. Hart à Lier, 1X UIA d’Anvers
4) Urgence en soins intensifs pancréatite 2 –
5) Urgence en soins intensifs pancréatite 1 – UIA d’Anvers
6) Soins intensifs – Hôpital Fabiola à Sambreville/Hôpital St Elisabeth à Herentals 11X
7) Reins – Gasthuisberg à Louvain – 2 X
8. Disfonctionnement cardiaque opération à l’AZ Imelda Bonheiden – 3X
9) Soins intensifs diabétiques – Hopital St H. Hart à Lier 4X
10) Reins – Hopital St H. Hart à Lier – 1X
11) Opération du coeur – AZ St Jan Bruges – 1X
12) Dialyse rénale – Hopital St H. Hart à Lier- 1X
13) Hémorragie interne – AZ St Jan Bruges – 1X
14) Opération – AZ St Jan Bruges – 1X
15) Placement chirugical de tuyaux de dialyse – AZ St Jan Bruges – 1X
16) Soins intensifs cardio – St Elisabeth Turnhout – 1X
17) Urgence soins intensifs anémie (leucémie) – St Elisabeth Turnhout – 1X
18) Urgence soins intensifs – St Elisabeth à Herentals – 1X
19) Opération du coeur – AZ St Jan Bruges
20) En date du 14 mai 2009 il devait du à des problèmes cardiaque consécutif entre autre au manque de médication et un traitement insuffisant être admit en urgence à l’hôpital AZ Sint Jan Bruges.
-----------

Conseil de l'Europe
Comité européèn contre la torture et les traitements inhumains et dégradants (CPT)
F-67075 Strasbourg Cedex France
Tél.: France: 03 88 41 39 39. De l'étranger: +33 3 88 41 39 39
Courriel: cptdoc@coe.int - Site Web: www.cpt.coe.in
 
Photo: Micha Kat van Klokkenluideronline

27-04-12

Justitie: € 77.856,97 om gewraakte passages uit boek van Micha Kat te bestrijden...

MichaKat.klokkenluider.jpgOm de voor hen onwelgevallige passages uit boeken geschrapt te krijgen, stappen bewindslieden en topambtenaren naar de rechtbank. De juridische kosten worden verhaald op de belastingbetaler, ontdekte journalist Alexander Nijeboer op basis van gegevens die vrijkwamen na een WOB-procedure.

Staatssecretaris Cees van der Knaap van Defensie en oud-minister Job de Ruiter (Justitie) spanden juridische procedures aan tegen Alexander Nijeboer vanwege zijn boek Een man tegen de Staat over de klokkenluiderszaak van oud-defensiemedewerker Fred Spijkers. Het ministerie van Defensie betaalde de rechtsgangen tegen zijn boek...

Ook Micha Kat, hoofdredacteur van Klokkenluideronline die, vanwege zijn kritische blik, met alle zonden van de wereld wordt overladen en zelfs in de gevangenis werd opgesloten, kreeg veelvuldig met overheidscensuur en met door de overheid betaalde gerechtelijke procedures te maken.
In zijn boek Topadvocatuur voerde Micha Kat advocaat Smit op, die stelde dat rechters nogal eens 'nerveus' worden in zaken die gaan over grote schadeclaims. In de daaropvolgende juridische procedures tegen Smit en Kat, betaalde de Raad van de Rechtspraak € 77.856,97 om de gewraakte passages uit het boek van Kat te bestrijden.

Thomas Bruning, secretaris van journalistenvakbond NVJ, stelde dat de 'financiële drempel voor de media om zich tegen kapitaalkrachtige partijen (zoals de overheid) voor de rechter te verdedigen zeer hoog is".
Dat is misschien de reden voor het feit dat tal van
 Nederlandse journalisten niet meer kunnen schrijven wat ze willen en dat de onderzoeksjournalistiek bijna onbestaande is.

-------------

Burger betaalde mee aan proces tegen boek Doofpotaffaire Defensie

door Alexander Nijeboer

Vorig jaar spanden staatssecretaris Cees van der Knaap van Defensie en oud-minister Job de Ruiter (Justitie) juridische procedures aan tegen mij als schrijver van het boek Een man tegen de Staat over de klokkenluiderszaak van oud-defensiemedewerker Fred Spijkers.

Ik deed een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB) en ontdekte dat het ministerie van Defensie de rechtsgangen tegen mijn boek betaalde. Ook blijken bewindslieden en topambtenaren vaker op kosten van de belastingbetaler naar de rechter te stappen – ook als zij feitelijk op 'persoonlijke titel' procederen.

Privé-affaire

Op 24 oktober 2006 verscheen in Metro een column van Pamela Hemelrijk waarin zij over de op handen zijnde publicatie van Een man tegen de Staat schreef. Zij refereerde in het stuk aan een korte passage uit mijn boek over een mogelijke privé-affaire rond De Ruiter, die destijds minister van Defensie was.

Alhoewel ik met De Ruiter uitgebreid correspondeerde over het voorval en hem meer bevindingen voorgelegde dan ik in mijn boek zou publiceren, stond enkele uren na publicatie van de Metro-column de deurwaarder op de stoep met een dagvaarding. De Ruiter en diens advocaat Harro Knijff wilden publicatie van het boek door de rechter laten verbieden omdat het melding maakte van de vermeende privé-affaire.

De Volkskrant bracht het bericht de volgende ochtend op de voorpagina: 'Oud-minister De Ruiter eist verbod boek affaire-Spijkers'. Het kort geding zou een dag voor de officiële presentatie plaatsvinden. Omdat de privé-affaire slechts een alinea uit het 344 pagina's tellende boek besloeg en nauwelijks raakte aan de essentie ervan – besloten mijn advocaat Fulco Blokhuis en ik – aan te sturen op een schikking.

Advocaat Knijff van De Brauw Blackstone en Westbroek stuurde de rekening voor de rechtsbijstand van De Ruiter naar het ministerie van Defensie, die vervolgens € 19.137,50 aan het advocatenkantoor betaalde, zo blijkt uit via een beroep op de WOB vrijgekomen documenten.

Persoonlijk gegriefd

Ook Cees van der Knaap – destijds staatssecretaris van Defensie en onlangs benoemd tot burgemeester te Ede – startte een procedure tegen mij als auteur naar aanleiding van de publicatie van Een man tegen de Staat. Van der Knaap voelde zich 'persoonlijk gegriefd' door passages uit het boek waarin ik stelde dat de bewindsman twintig maal de Tweede Kamer had voorgelogen, waarbij hij mogelijk brieven zou hebben geantedateerd, wat door mij als valsheid in geschrifte was aangemerkt.


Cees van der Knaap (midden) kijkt goedkeurend toe naar de deal die gesloten is met Stork in het kader van de bouw van de JSF

Van der Knaap voerde de zaak 'Van der Knaap/ Nijeboer' op 'persoonlijke titel', zo valt uit de dagvaarding op te maken en koos 'domicilie' ten kantore van de landsadvocaat te Den Haag. Hij had twee advocaten op de zaak gezet. Anton van Leeuwen (namens Defensie belast met de zaak-Spijkers) en landsadvocaat Bert Jan Houtzagers. Zij moesten middels een bodemprocedure bewerkstelligen dat het boek uit de handel zou worden gehaald.

Wonderlijk genoeg werd uitgeverij Papieren Tijger niet gedagvaard. De landsadvocaten en Van der Knaap richtten hun pijlen alleen op de auteur in een bodemprocedurezaak die zich ook uitstekend leende voor een kort geding.

Het boek bleef uiteindelijk in de handel. Ruim een half jaar nadat de dagvaardig was uitgebracht, Van der Knaap als enige bewindsman was teruggekeerd in kabinet-Balkende IV en de publiciteit rond het boek was geluwd, kwam er een schikking.

Alle eisen van Van der Knaap waren van tafel en ik mocht gewoon blijven schrijven dat hij twintigmaal de Tweede Kamer had voorgelogen, alleen niet dat hij daarbij mogelijk valsheid in geschrifte had gepleegd. De laatstgenoemde beschuldiging zal ik in een eventuele volgende drukken van het boek dan ook anders formuleren.

Alhoewel Van der Knaap het boek 'op persoonlijke titel' probeerde te verbieden omdat hij zich 'persoonlijk gegriefd' voelde, betaalde zijn departement de rekening. Hoe hoog de declaratie van het kantoor van de landsadvocaat precies is geweest, heb ik via de WOB niet exact kunnen achterhalen. Volgens secretaris-generaal Ton Annink van Defensie had de landsadvocaat geen gespecificeerde nota verzonden, dus viel het exacte bedrag niet meer te achterhalen.

In totaal declareerde de landsadvocaten in 2006 en 2007 zo'n 60.000 euro in de zaak-'Staat/ Spijkers' en volgens Defensie zijn de kosten voor de juridische procedure van Van der Knaap tegen mij hierin inbegrepen.

Op kosten belastingbetaler

Saillant detail is overigens dat Van der Knaap via meerdere kanalen voor publicatie op de hoogte was gesteld van de serieuze beschuldigingen in mijn boek, maar nooit wilde reageren. Op 10 augustus 2006 uitte een CDA'er nog zijn ongerustheid bij Van der Knaap over de op handen zijnde publicatie.

'Het boek zal ongetwijfeld weer tot veel publiciteit voor de heer Spijkers', antwoordde de bewindsman de brievenschrijver, 'en veel kritiek over Defensie en over mijn persoon uitstorten (…) De werkelijkheid die de heer Nijeboer schetst in zijn boek, vooral over de periode na november 2002, zal voor zover ik het uit de voorpublicatie kan opmaken, volstrekt niet stroken met de mijne.'

Ondanks herhaaldelijke verzoeken om zijn beleid in de zaak-Spijkers toe te lichten en mijn bevindingen te weerspreken, vernam ik echter niets van Van der Knaap. Kennelijk stapte de bewindsman liever op kosten van de belastingbetaler naar de rechter dan dat hij openheid van zaken gaf.

Het ministerie van Defensie betaalde de juridische procedures van Van der Knaap en De Ruiter dus om mijn boek te verbieden. Het kort geding dat oud-opperbevelhebber van de Koninklijke Marechaussee Diederik Fabius verloor, werd niet door Defensie betaald.

Fabius betaalt zijn twee juridische procedures – hij startte eveneens een bodemprocedure – volgens een verklaring voor de rechter uit eigen portemonnee. Overigens heb ik niet kunnen uitsluiten of hij deze nota's uiteindelijk doorbelast aan zijn huidige werkgever, het ministerie van Justitie.

Joris Demmink

Het blijkt geen incident dat topambtenaren en bewindslieden op kosten van de belastingbetaler procedures startten tegen journalisten om onwelgevallige publicaties aan te vechten. De secretaris-generaal van het ministerie van Justitie, mr. Joris Demmink, raakte in 2003 in opspraak – net als oud-minister De Ruiter na berichtgeving over een privé-affaire. Demmink schakelde eveneens advocaat Knijff in om de media aan te pakken die over deze privé-affaire hadden bericht.


Joris Demmink

In 2004 startte Knijff namens Demmink een procedure bij de 
Raad voor de Journalistiek
 tegen de journalisten Lex Runderkamp en Hans Laroes van het NOS Journaal. Voor deze procedure declareerde Knijff in totaal € 12.032,09 bij het ministerie van Justitie. Daarnaast startte Piet Hein Donner, destijds minister van Justitie, een zaak tegen de hoofdredactie van NOVA omdat deze actualiteitenrubriek eveneens aandacht had besteed aan de beschuldigingen jegens Demmink.

Vorig jaar zomer stapte de secretaris-generaal wederom naar de Raad van de Journalistiek. Onder meer De Telegraaf en actualiteitenprogramma EenVandaag hadden bericht over een aangifte van de veroordeelde crimineel Huseyin Baybasin tegen Demmink wegens pedofilie. Ditmaal stuurde Knijff een rekening van € 9096,36 naar het privé-adres van Demmink, die de nota uiteindelijk van zijn departement vergoed kreeg.

De Raad voor de Journalistiek bespeurde overigens in alle gevallen onzorgvuldigheden in de berichtgeving over Demmink en het openbaar ministerie zag uiteindelijk in de aangifte geen grond om de secretaris-generaal te vervolgen.

Micha Kat

Opmerkelijk in dit verband is ook de procedures die mr. Hans Westenberg, vice-president bij de Rechtbank Den Haag, voert tegen journalist 
Micha Kat
 en advocaat mr. Hugo Smit. In zijn boek Topadvocatuur voerde Kat advocaat Smit op, die stelde dat rechters nogal eens 'nerveus' worden in zaken die gaan over grote schadeclaims.

'Er gaan opeens gekke dingen gebeuren zoals rechters die uitvoerig gaan bellen over de zaak', zo citeerde Kat advocaat Smit. 'In de Chipshol-zaak is dat ook gebeurd met mr. Westenberg van de Haagse rechtbank. Nederland lijkt wel te klein voor grote claims. Iedereen kent elkaar. Laten we dat een variant noemen van ons poldermodel.'


Micha Kat

Rechter Westenberg maakte bezwaar tegen deze passage en schakelde de landsadvocaat in. Advocaat Boukema van het kantoor van de landsadvocaat Pels Rijcken & Drooglever Fortuijn, vordert in zijn dagvaarding aan Smit en Kat 'dat de rechtbank voor recht verklaart dat de aantijging van Smit, advocaat te Rotterdam, gepubliceerd door Kat in Topadvocatuur, met de strekking dat mr. J. Westenberg niet onafhankelijk, niet onpartijdig, respectievelijk niet bekwaam is, onrechtmatig jegens Westenberg is.'

Volgens het juridisch vakblad Advocatie zou deze zaak interessante tuchtrechtelijke jurisprudentie op kunnen leveren over hoe ver een civiele advocaat mag gaan in zijn contacten met journalisten en wat de rol van een cliënt hierin zou moeten zijn. Daarnaast kwam het niet eerder voor dat een rechter een topadvocaat en een journalist dagvaardt inzake uitspraken over zijn functioneren als rechter.

Belang rechtsspraak

De juridische procedures tegen Smit en Kat werden tot dusver betaald door de Raad van de Rechtspraak. De organisatie is geen bestuursorgaan waarop de WOB van toepassing is. Desalniettemin wil de Raad wel openheid van zaken geven. Juridisch adviseur mr. P.H. Banda zegt dat 'aan mr. Westenberg zélf geen vergoeding wordt gegeven'.

Volgens Banda steunt de Raad voor de Rechtspraak Westenberg omdat 'het belang van de rechtsspraak in het geding is'. De steun bestaat uit het feit dat de Raad bij deze juridische procedure de formele opdrachtgever is van de landsadvocaat, die voor Westenberg optreedt.

Op verzoek becijferde Banda dat de Raad sinds 2004 aan juridische procedures € 77.856,97 heeft uitgegeven om de gewraakte passages uit het boek van Kat te bestrijden. Banda stelt dat dit bedrag 'niet uitsluitend de intermediaire kosten voor bijstand in rechte omvat, maar ook de kosten voor adviezen aan de Raad en aan het bestuur van de betrokken rechtbank.'

Thomas Bruning, secretaris van journalistenvakbond NVJ, vindt dat de overheid bij geschillen met journalisten eerst naar de Raad voor de Journalistiek zou moeten gaan, zoals overigens secretaris-generaal Joris Demmink deed in zijn geschillen met diverse media.

"Voor media is de financiële drempel om zich voor de rechter te verdedigen tegen kapitaalkrachtige partijen hoog", zei Bruning op 7 februari in een rede op een debat over zelfregulering in de journalistiek. "Zeker de overheid zou het sieren om altijd eerst de weg langs de Raad voor de Journalistiek te bewandelen, alvorens kostbare bodemprocedures te starten tegen kleine partijen zoals in de diverse zaken van defensiestaatssecretarissen en generaals tegen Alexander Nijeboer."

Op 27 februari a.s. doet de rechtbank te Amsterdam uitspraak in de bodemprocedure die oud-opperbevelhebber Diederik Fabius aanspande tegen auteur Alexander Nijeboer als gevolg van publicatie van het boek Een man tegen de Staat. Nijeboer wordt bij de juridische procedures die tegen hem zijn aangespannen financieel bijgestaan door de NVJ en vakcentrale FNV. Mr. Harro Knijff was wegens arbeidsongeschiktheid onbereikbaar voor commentaar namens zijn cliënten.

http://www.ravagedigitaal.org/2008/proces/artikel.php?pag...