11-04-13

Politie- en jeugdbeleid in Nederland: kamervragen ?

Nederland.2ekamer.jpg

Zaak Van Den Brink:

Ben Van Den Brink deed in 2009 aangifte van het feit dat zijn twee kinderen sexueel misbruikt werden. Er blijkt een medisch verslag te bestaan van het misbruik. Maar om de één of andere reden werd de zaak niet verder onderzocht. Ben Van Den Brink protesteerde daartegen op het internet. Tot een onderzoek kwam het echter niet. Beide kinderen werden hem ontnomen en in een instelling geplaatst. Met het ouderschap van zijn vrouw Leonie werd er geen rekening gehouden. Zowel tegenover hem als het Platform Argusoog dat de zaak mee opvolgde, werd er een klacht wegens 'laster en eerroof' neergelegd. Arend Zeevat, hoofdredacteur van het Platform Argusoog, werd verplicht om bepaalde artikels en bijna alle namen van de personen en diensten die in de artikels voorkwamen, te verwijderen. Er werd ook besloten om zijn loon in beslag te nemen. Op 1 november 2011 werd Ben van den Brink, die met Leonie per auto op weg was om boodschappen te doen, door een drietal auto’s klemgereden. Het verslag dat terzake werd opgemaakt, vertelt het volgende: 'Een vijf man sterk arrestatieteam met blauwe alpinopetjes en kogelvrije vesten sleurde Ben hardhandig uit de auto. Ze smeten hem op de grond en mishandelden hem. Leonie hoorde hem schreeuwen, maar zij werd door een van de agenten in bedwang gehouden en gedwongen de andere kant op te kijken onder het gezegde “Maak het nu niet erger dan het is.” Eén van de leden van het (landelijk?) arrestatieteam stond met een getrokken pistool recht op Ben gericht. Ben werd vervolgens afgevoerd naar het politiebureau in Alkmaar.' De Werkgroep Morkhoven die vanwege haar akties rond de kinderpornozaak Zandvoort wereldwijd bekend werd, contacteerde onlangs Minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie in deze zaak. De Minister reageerde niet tot nogtoe terwijl er klaarblijkelijk heel wat problemen zijn met de Nederlandse politie en met de wijze waarop meldingen van sexueel misbruik worden aangepakt. De Werkgroep Morkhoven zou willen weten of het Meldingspunt Kindermisbruik geen werk kan maken van deze zaak. Zij vindt bovendien dat ouders en kinderen slechts in uitzonderlijke situaties  (bijvoorbeeld in gevallen van sexueel misbruik) van elkaar gescheiden mogen worden. Bovendien is zij van mening dat kinderen door de jarenlange opname in een tehuis, van hun ouders vervreemd worden.

Zaak Marianne Vaatstra:

Op 19 november 2012 melde het Reformatorisch Dagblad dat 'de politie en justitie, meer dan 13 jaar na de moord op Marianne Vaatstra een doorbraak hebben bereikt nadat ruim 6500 mannen, uit de directe omgeving van de plaats waar Marianne Vaatstra in 1999 vermoord werd weergevonden, vrijwillig meewerkten aan een grootschalige DNA onderzoek dat vanaf 29 september 2012 plaatsvond.' Minister Ivo Opstelten zei 'ongelooflijk onder de indruk te zijn' en 'een gat in de lucht te hebben gesprongen' vanwege de doorbraak in deze zaak.
Heel wat mensen vinden het echter 'onbegrijpelijk dat het DNA-onderzoek niet eerder plaatsvond'.

Zaak Rishi Chandrikasing:

Op 24 november 2012 werd de 17-jarige Rishi Chandrikasing op koelbloedige wijze doodgeschoten door een agent op station Hollands Spoor in Den Haag. Hij had geen wapen bij zich zoals blijkt uit onderzoek van de Rijksrecherche.

Zaak Michelle Mooij:

Op 2 april 2013 werd bekend dat het Gerechtshof in Amsterdam een nieuw onderzoek wil naar de verdachte omstandigheden waaronder de modeontwerpster en fotografe Michelle Mooij ruim drie jaar geleden op 24-jarige leeftijd om het leven kwam. De ouders van Michelle, Martin en Alice Mooij, hebben daarvoor vanaf het begin gestreden. Zij zijn er van overtuigd dat Michelles vriend Ian A. haar om het leven heeft gebracht. Al direct bij de vondst van het levenloze lichaam ging de Alkmaarse politie van zelfmoord uit. Er was sprake van 'zelfdoding onder verdachte omstandigheden'. A., destijds 27, werd niet als verdachte in de zaak gezien. De ouders spraken na de vondst van het overleden lichaam van hun dochter op 17 januari 2010 direct hun twijfels uit over de doodsoorzaak en uitten felle kritiek op politie en OM. Omdat het meisje levenloos hangend aan een koord, bevestigd aan een lampenhaakje in de woonkamer was aangetroffen, deed de Alkmaarse recherche de zaak pijlsnel af als 'zelfmoord'.

Zaak Michael Stock:

Op 8 april 2013 werd de 29-jarige Michael Stock, na een ruzie over zijn honden waarbij hij zich kwaad maakte om een boete, door de Rotterdamse politie doodgeschoten.  Hij had 7 kogels in de rug. Mike had zijn verloofde Patricia Hoefnagel (31) in de ochtend nog een ontbijtje op bed gebracht en was vrolijk naar voetbalclub TransvaliaZW vertokken. Rond etenstijd was hij weer thuis, waar zijn drie hondjes Stoondy, Bailey en Boefie hem kwispelend opwachten om uitgelaten te worden. Getuige Nick Post: 'Het was een agent in burger die riep: "Politie, laat je wapen vallen". Mike rende daarop weg en werd direct in zijn been geschoten. Waarschijnlijk was hij in paniek, want hij bleef rennen. Een waarschuwingsschot werd niet gelost, die agent schoot wel zeven keer achter elkaar alsof het een automatisch wapen was. Ik riep nog tegen die agent: "What the fuck doe jij nou? Ben je niet goed bij je hoofd dat je je wapen in één keer leegschiet in zijn rug?'' Patricia Hoefnagel: 'Ik was 8 jaar samen met Mike. We spaarden om te trouwen. Dat ging moeizaam, want Mike was werkloos. Hij is verhuizer, maar door de ingestorte woningmarkt verloor hij zijn baan.' Oma Dora Hoefnagel: 'Mike laat zijn vriendin en kindje achter. Waarom hebben ze niet alleen in zijn benen geschoten?'

De commentaren zijn gesloten.