17-11-09

De macht is in handen van een kleine elite


LucVervaetOp 10 augustus kreeg Luk Vervaet, leraar in een gevangenis te Brussel, toegangsverbod voor alle gevangenissen van het land. De officiële reden luidt : "veiligheidsredenen".

In werkelijkheid gaat het om zijn politieke opinies en om een nieuw geval van criminalisering van het militantisme. Het was precies tegen die criminalisering van elke vorm van radikale oppositie dat de leraar zich verzette als lid van CLEA en het Platform voor vrije meningsuiting.
CLEA lanceert dan ook een oproep om volgende petitie te ondertekenen.

•Integrale tekst van de petitie: (De Standaard, 6/10/2009 [Nederlandse versie]
•Eerste ondertekenaars: (De Standaard, 6/10/2009 [Lezen
•De Franstalige versie: [Lezen]
•L'appel du CLEA : [Lezen]
•Pourquoi le CLEA soutient Luk Vervaet : [Lezen]
•Een artikel in het Engels: [Lezen]
•Een artikel in het Duits: [Lezen]
•Boodschap van Lieven De Cauter, professor aan de KUL: [Lezen]


Berufsverbot

berufsverbot'Berufsverbot' is een juridische term, waarmee de Duitse wet aan iemand kan verbieden om een beroep uit te oefenenen.

In 1933 werd in Nazi-Duitsland het Berufsbeamtengesetz  reeds ingevoerd, waardoor Joden en politieke tegenstanders van de nationaalsocialisten werden uitgesloten van bepaalde beroepen.

De zogeheten Radikalenerlass van SPD-kanselier Wllly Brandt (1972) sloot 'extremisten' uit als ambtenaar.

In 1995 veroordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens de Bondsrepubliek in een zaak van een ontslagen communistische onderwijzeres, Dorothea Vogt.

-------------

Ook in Nederland bestaat er een onuitgesproken beroepsverbod. Alle posten binnen de openbare besturen worden in beslag genomen door wat wat men het 'kruim van het volk' zou kunnen noemen. Een kleine elite van afgestudeerden die in allerlei partijbesturen en bedrijfsstructuren zetelen en die de politiek van Nederland bepalen.

De afgelopen jaren is regelmatig gepubliceerd over het kleine groepje mensen dat in Nederland de dienst uitmaakt. Voor alle min of meer politieke functies, van minister, via commissaris der koningin en topambtenaar tot burgemeester en wethouder, wordt door de landelijke partijen gevist uit een bar klein vijvertje met, nota bene, vrijwel allemaal vissen van dezelfde soort en met dezelfde maniertjes. Die ook nog eens bijna allemaal met hun neuzen in dezelfde richting zwemmen.

Om in het openbaar bestuur een serieuze carrière te kunnen maken zijn zij lid geworden van een van de gevestigde partijen. Dat zijn, samen met de daaraan verbonden vakbonden, de machtscentra in de Nederlandse politiek.

De partij met de meeste leden is het CDA: ruim 69 duizend. De PvdA heeft er ruim 59 duizend, de SP ruim 50 duizend, de VVD bijna 37 duizend, en zo verder. Het totale ledental van alle partijen in de Tweede Kamer is krap 310 duizend. Zo klein is dus het voornoemde vijvertje dus. Niet meer dan 6 keer een uitverkochte Arena of De Kuip, voor vrijwel álle openbaar-bestuursfuncties in Nederland.

Per jaar worden deze clubs met 15 miljoen euro gesubsidieerd. De partijen krijgen een vast basisbedrag met daar bovenop nog eens een bedrag per kamerzetel en een bedragje per lid. Ook is er geld voor de wetenschappelijke bureaus. Heel ruwweg berekend ontvangt een partij tussen de 40 en 60 euro voor elk lid.

Vijftien miljoen euro belastinggeld voor 9 politieke partijen (de PVV ontvangt niets), om te zorgen dat zij des te efficiënter kunnen vissen in die kweekvijvertjes van ze. Daaruit duiken dan niet zelden mensen op die het zonder de partijkruiwagens, op pure kwaliteit, bijvoorbeeld in het competitieve Engelse districtenstelsel, niet gered zouden hebben. Daar is zo’n omhooggevallen Vogelaartje onbestaanbaar. In dat verband valt natuurlijk ook te denken aan wereldvreemde regenten als Hirsch Ballin en Donner.

In weinig moderne democratische landen kan de burger zo weinig directe invloed uitoefenen op politieke benoemingen als in Nederland. Zelfs de burgemeesters en de premier kunnen hier niet gekozen worden. Dat is een zeldzame vertoning, én een uitkomst voor de politieke partijen met hun ‘vijvertjes’.

De zaken omdraaien dus. Wat een geweldige voordelen zou het hebben indien commissarissen der koningin, topambtenaren, burge-meesters, rechters, en ook ministers PARTIJLOOS zouden zijn. Bij hun aanstelling geldt dan als eis dat men GEEN lid is van enige politieke partij. Het zijn mensen die puur om zichzelf, om hun aantoonbare kwaliteiten uitgekozen worden. Het is niet moeilijk te bedenken wat een verbetering dat is!

Mocht u erg fronsen bij wat ik voorstel: het is diverse keren eerder vertoond, in varianten en met wisselende intenties. In 1972 bijvoorbeeld kwam in Duitsland onder bondskanselier Willy Brandt de “Radikalen-erlass” tot stand, een wet die bij openbare ambten een ‘berufsverbot’ inhield voor leden van links-radicale politieke partijen.

Tot slot nog een aardige. In juli 1933 vaardigde het kabinet-Colijn het zgn. ambtenarenverbod uit. Zij mochten van diverse politieke organisaties geen lid (meer) zijn. Zo was het voor defensiepersoneel verboden om lid te zijn van de SDAP, de Sociaal-Democratische Arbeiders Partij. Op 28 december van datzelfde jaar verbood Colijn voor alle ambtenaren het lidmaatschap van de NSB van Mussert.  

 

Bron: Jelle L.S. Pijpers, 21.9.2008, Het Vrije Volk

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=6997

Commentaren

Berufsverbot LINK:

Gepost door: Yves | 17-11-09

Indymedia
Luk Vervaet, leraar Nederlands in de gevangenis van Sint-Gillis, is zonder enige uitleg sinds 10 augustus de toegang geweigerd tot alle Belgische gevangenissen; 'om veiligheidsredenen'. Wat die precies inhouden, is hem een maand later nog altijd niet meegedeeld.

Maken soms zijn lastige vragen en talloze opiniestukken over wantoestanden in de Belgische gevangenissen hem tot een veiligheidsrisico? Of zijn inzet rond de zaak Bahar Kimyongür (lid van Turkse extreemlinkse organisatie DHKP-C, voor het gerecht gedaagd op verdenking van terrorisme, red.)? Of eerder zijn bezoeken aan ex-voetballer (en veroordeelde terrorist, red.) Nisar Trabelsi?

De publieke opinie weet van de overbevolking en de bijhorende wantoestanden in de Belgische gevangenissen, die ook in internationale rapporten steevast worden gehekeld, maar we kunnen vermoeden dat menige verantwoordelijke niet zit te wachten op nog een aanklacht meer. En wie bovendien de 'gevangenissen in de gevangenissen' aankaart, de high security prisons die na 9/11 uit Amerika ook naar België zijn overgewaaid, wordt wellicht haast vanzelf persona non grata.

We kunnen begrijpen dat de overheid nerveus is geworden na zoveel ontsnappingen, maar de grond van de zaak is dat Vervaet als mensenrechtenactivist voor gevangenen een lastpak en een ongewenste klokkenluider is. Het schimmig etiket 'veiligheidsredenen' is in het huidige klimaat van 'de strijd tegen het terrorisme' een perfect alibi om hem te treffen en, wie weet, een toontje lager te doen zingen.

Vervaet hangt immers een ontslag boven het hoofd omdat zijn werkgever vzw Adeppi, die onderwijs in gevangenissen organiseert, afhankelijk is van de goodwill van de gevangenisdirecties en de Belgische penitentiaire overheid. De gevangenisdirecties kunnen, al dan niet onder druk van hogerhand, van vandaag op morgen beslissen dat de lessen Nederlands niet meer hoeven en zo rechtstreeks Vervaets werkgever treffen.

Voor wie van terrorisme wordt verdacht, gelden de normale wetten niet meer: men mag onmenselijk en vernederend worden behandeld of uitgeleverd aan staten die het niet nauw nemen met het internationaal humanitair recht. Zo zal België Nisar Trabelsi uitleveren aan de VS en scheelde het geen haar of werd Bahar Kimyongür, geboren en getogen Belg, via Nederland aan Turkije uitgeleverd. Wie met terrorismeverdachten omgaat of hun basisrechten verdedigt, is echter blijkbaar ook verdacht, zo leert de schorsing van Luk Vervaet.

De ironie wil dat Vervaet stichtend lid is van het pluralistisch samengestelde Platform voor Vrije meningsuiting en nu zelf een slachtoffer dreigt te worden van 'de jacht op activisten' die het Platform al herhaaldelijk aan de kaak heeft gesteld (zoals naar aanleiding van de klacht van Electrabel tegen Greenpeace voor bendevorming). Het kan gewoon niet dat iemand die een overheid herinnert aan elementaire rechtsregels dreigt te worden gebroodroofd: dit is een democratische rechtsstaat onwaardig. Helaas is Vervaet geen alleenstaand geval. De publieke opinie dient te beseffen dat in de nasleep van 9/11 een klimaat is ontstaan waarin elke activist, elke ngo, elke vakbond, elke kritische intellectueel kan geviseerd worden. Daarom protesteren wij met klem tegen het Berufsverbot dat Vervaet boven het hoofd hangt. Wij vragen dat zijn schorsing onmiddellijk ongedaan wordt gemaakt en dat Adeppi voorlopig niet overgaat tot ontslag.

Namens het Platform voor Vrije Meningsuiting: prof. dr. Lieven De Cauter (cultuurfilosoof, RITS/Kuleuven), prof. dr. Jean Bricmont (fysicus, UCL), Christophe Callewaert (Indymedia.be), Caroline Coopers (algemeen secretaris Vlaams ABVV), Ludo De Brabander (vzw Vrede), Stephan Galon (Hoofd international departement ABVV), Michel Genet (Algemeen Directeur Greenpeace Belgium), Eric Goeman (Woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000), prof. dr. Rudi Laermans (socioloog, KU Leuven).

Medeondertekenaars: Arnaut Karel, antropoloog, UGent
Bauwens Ginette, filosofe, filosofische kring Aurora
Beyens Kristel, prof dr, criminologie, VUBrussel
Bracke Sarah, prof dr, godsdienstsocioloog, KULeuven
Brion Fabienne, prof dr, criminologie, UCLouvain
Brissa Didier, altermondialiste mise sur écoute en 2001, UAG
Brohée Fabienne, enseignante, EEPSIS Horrues
Casteels Dirk, interprofessioneel ACV-militant
Choua Saddie, filmmaakster
Cornil Jean, député fédéral PS
De Backer Leen, curator, M HKA
De Boos Elfi, leraar ncz
De Fossé Ronnie, ir, informaticus
De Ley Herman, em.prof. Ugent
de Vries Alec, philosophe
De Vuyst Hildegard, dramaturg KVS
De Witte Ludo, auteur
Delmotte Paul, professeur dr.
Derriche Ouardia, militante des droits humains
Devillé Aleidis, socioloog, K.U.Leuven.
Dille Koen, lid nationaal bestuur Masereelfonds
Dupont Peter, journalist, lektor journalistiek
Fadil Nadia, postdoctoraal onderzoekster sociologie, KULeuven
Fautré Sarah, bénévole à Radio Panik Bruxelles
Fernandez Alvarez Serge, lid LCR, vakbondsafgevaardigde CSC-Transcom Poste
Gay Cristina, Une Autre Gauche
Genot Zoé, députée fédérale ECOLO Bxl-H-V
Gordon Avery F., Prof, Depart of Sociology, Univ of California, Santa Barbara.
Hamidi Malika, doctorante EHESS
Hermans Sarah, huisarts
Houtart François, prof. ém. de l'UCLouvain
Jacobs Dirk, hoogleraar sociologie, ULBruxelles
Lauwaert Dirk, schrijver
Liénard Bénédicte, cinéaste
Mestrum Francine, lector ULBruxelles
Nicolas François, compositeur, chercheur associé à l'Ens et à l'Ircam
Oosterlinck Stijn, ASRO, Kuleuven
Pataer Paul, voorzitter Vluchtelingenwerk Vlaanderen
Pauwels Dirk, kinesitherapeut - manueel therapeut – ergonoom
Riera Ataulfo, LCR, assistant parlementaire
Roels Frank, em. prof, Universiteit Gent
Roland Michel, prof médecine générale et médecine sociale ULBruxelles
Saïdi Nordine, Egalité, Mouvement Citoyen Palestine
Schomblond Christiane, chargée de cours honoraire de l'ULBruxelles
Swyngedouw Erik, sociaal geograaf, Manchester University
Terryn Peter, jeugdwerker, vzw Chicago.
Tindemans Klaas, professor RITS
Van Damme Mieke, copywriter
van den Berghe Gie, prof, ethicus, Universiteit Gent
Van der Vorst Leen, coördinator IPSOC-Bijscholing
van Dijck Geert, houtbewerker
van Hemeldonck Marijke, ere-europees parlementslid SPa
Van Nieuwenhove Saskia, journaliste
Vanden Bavière Paul, journalist Uitpers
Vanderveken Mark, Commission de surveillance Forest-Berkendael-Sint-Gillis
Vanhaesebrouck Karel, Universiteit Maastricht, Rits
Vanmol Erwin, huiscartoonist Knack
Vercruyssen Frank, acteur, TG Stan
Vindevogel Denise, cinéaste
Walters Lorne, chercheur indépendant
Willaert Dominique, Victoria Deluxe
Zahidi Karim, UAntwerpen/Universiteit Gent


06/10/2009 | Lieven De Caute...

LINK:

Gepost door: Yves | 17-11-09

Indymedia
De sofismen van de rechtbank inzake beroepsverbod Luk Vervaet


Raison d’état inroepen als een idealist gewoon wil lesgeven in gevangenissen en opkomen voor de rechten van gevangenen, ook van vermeende terroristen, is misschien juridisch technisch correct (hoewel wij dat ten zeerste betwijfelen) maar het is van een onrechtvaardigheid die tegelijk ten hemel schreeuwt en met verstomming slaat.

“De rechtbank van eerste aanleg te Brussel, onder het voorzitterschap van rechter Hayez, heeft uitspraak gedaan in het proces van Luk Vervaet, leraar Nederlands in de gevangenis van St Gilles, tegen de Belgische staat. Het vonnis bevestigt de beslissing van de gevangenisautoriteiten om Luk Vervaet de toegang tot alle Belgische gevangenissen te ontzeggen en bevestigt ook dat hij geen toegang krijgt tot zijn persoonlijk dossier.

Op de vraag om de beslissing van Hans Meurisse, de algemeen directeur van de Belgische penitentiaire instellingen, om Luk Vervaet de toegang tot de gevangenissen te ontzeggen, op te schorten, antwoordt de rechtbank : « het recht om in een gevangenis binnen te gaan is Luk Vervaet slechts toegestaan binnen het kader van zijn werk voor een vereniging… Dit recht was van bij het begin voorwaardelijk, van bepaalde duur en verstrekt binnen het kader van de competentie van de administratie. »

De rechtbank stelt ook dat « zijn recht op arbeid niet in gevaar is gebracht vermits er geen enkel bewijs is aangevoerd dat hij zijn werk zal verliezen. » Op de vraag naar meer uitleg over de reden van zijn beroepsverbod, met name wat er verstaan wordt onder « veiligheidsredenen », antwoordt de rechtbank dat « de veiligheidsredenen niet verder moeten geëxpliciteerd worden ».

Waarom ? Omdat in de motivering voor het intrekken van zijn toelating om in de gevangenis te werken verwezen wordt naar « de uitzonderingen in de wet van 29 juli 1991 die maken dat een beslissing niet verder moet gemotiveerd worden, namelijk ingeval het gaat om 1. Een gevaar voor de buitenlandse veiligheid van de staat, 2. Het in gevaar brengen van de openbare orde ». Tenslotte veroordeelt de rechtbank Luk Vervaet tot het betalen van 1200 euro aan de Belgische staat.” Tot zover het perscommuniqué, dat wellicht niet eens de kranten haalt.

Nochtans is dit zeer ernstig. Dit soort cynische sofismen zijn de rechtsstaat onwaardig. Vervaet wordt geweerd uit de gevangenis. Waarom? Daarom! En dat hij daardoor zijn beroep niet meer kan uitoefenen (lesgeven in de gevangenis) en dus zal worden ontslagen (ook natuurlijk omdat de gevangeniswezen werkgever is van de vzw waarvan Vervaet lid is, en dus broodheer) geldt voor de rechter niet als bewezen.

Wel hij kan toch echt wel zijn beroep niet uitoefenen, ook al zou hij niet worden ontslagen, hoewel dat ontslag zeer waarschijnlijk is. Het kleinste kind begrijpt dit, het is de meest elementaire logica, maar een rechter, ho maar, die heeft formules om zich achter weg te steken. Hij krijgt ook geen inzage in zijn dossier. Dat nog moet aangetoond worden dat de veiligheid van de staat in het gedrang komt, zou zelf de veiligheid van de staat in het gedrang brengen. Fraai. Als dat waar is, dan kan iedereen uitgesloten, vervolgd, opgesloten of wat dan ook worden, zonder verdere uitleg, want je kan het niet eens nagaan.

Het is een elementaire rechtsregel dat de beschuldigde weet waarvan hij beschuldigd is. Dit soort ‘veiligheidredenen’ inroepen is de perfecte cirkel. Het is niet eens: waarom, daarom. Het waarom zou een reden kunnen inhouden die niet kan openbaar gemaakt worden, dus hoeft het niet gemotiveerd.

Raison d’état inroepen als een idealist gewoon wil lesgeven in gevangenissen en opkomen voor de rechten van gevangenen, ook van vermeende terroristen, is misschien juridisch technisch correct (hoewel wij dat ten zeerste betwijfelen) maar het is van een onrechtvaardigheid die tegelijk ten hemel schreeuwt en met verstomming slaat. Ik hoop dat het platform voor vrije meningsuiting en alle sympathisanten van Luk Vervaet hun verbazing en ergernis uit zullen spreken in de sterkst mogelijke bewoordingen.


1 November 2009

prof. dr. Lieven De Cauter, cultuurfilosoof-essayist, stichtend lid van het platform voor vrije meningsuiting

LINK:

Gepost door: Yves | 17-11-09

Nederlandse elite
De Nederlandse elite beslist wat er wel of niet mag onderzocht worden, ook in rechtszaken...

----

woensdag 11 november 2009

Balkenende minacht de burger


‘Benepen en formalistisch,’ zo kwalificeert de Amsterdamse hoogleraar staatsrecht Jit Peters het optreden van Jan Peter Balkenende. De premier schrijft op intimiderende toon aan Alex Brenninkmeijer dat hij, de Nationale Ombudsman, niet ‘bevoegd’ is om onderzoek te doen naar het handelen van het Kabinet der Koningin. Het gaat om een klacht van Edwin de Roy van Zuydewijn, de ex van prinses Margarita. Volgens de professor is de redenering van de CDA-leider flauwekul: de ombudsman is er juist voor burgers met een klacht over de overheid.
De manier waarop Balkenende reageert is karakteristiek. Jan Peter de Zwijger geeft altijd de formele uitleg, gaat zo min mogelijk op de inhoud in en kaatst de bal doodleuk terug. Denk aan het Irak-debat, denk aan de Catshuisbrand. Maar de bewijzen stapelen zich nu op.
In de gelekte brieven erkent Balkenende dat er in 2001 contact is geweest tussen Felix Rhodius, toenmalig directeur van het Kabinet der Koningin, en Elco Brinkman, prominent CDA’er en voorzitter van Bouwend Nederland. Ook sprak Rhodius met topman Boks van het Bouwfonds. Volgens de premier is er bij die gesprekken slechts informatie ingewonnen ‘naar de aard van de werkzaamheden van de heer E.K.W. de Roy van Zuydewijn’ bij het Bouwfonds.
Maar toeval of niet, De Roy van Zuydewijn verloor daarna al zijn werk voor het Bouwfonds. Het staat vast dat aan zijn reputatie bij Bouwfonds afbreuk is gedaan, zo bevestigen bronnen bij de Volkskrant en het blad Vastgoedmarkt. En check dit gesprek met Theodor Holman (die nog een liefdevolle lik krijgt van Edwins hond). Dit Bouwfonds-verhaal komt bovenop een eerdere actie van Rhodius, chef van Beatrix’ staf, die in 2001 de BVD liet checken wat er bij de Sociale Dienst bekend was over Margarita’s echtgenoot.
Dat was in de paarse jaren onder premier Wim Kok, die niet op de hoogte was van Rhodius’ actie. En die ook niet wilde ingrijpen toen Margarita en Edwin zich per brief bij hem beklaagden. Dit was een familiekwestie, zo oordeelde de PvdA-voorman. Toen het adellijke stel in 2003 in HP De Tijd alsnog een boekje open deden, werden ze vooral uitgelachen om spookverhalen over afluisteren. Toch bleek de bemoeienis van de BVD te kloppen, en verslikte de nieuwe premier Balkenende zich in de Tweede Kamer bijna in die affaire.
Het leidde tot de motie-Kalsbeek, die het Kabinet der Koningin nog meer dan voorheen rechtstreeks onder de verantwoordelijkheid van de premier plaatst. Je zou zeggen: dat is dan duidelijk. Maar nu repliceert de premier aan Brenninkmeijer dat het Kabinet der Koningin ‘geen bestuursorgaan’ zou zijn volgens de Raad van State. Los van de vraag of de Raad onpartijdig is, met Beatrix als voorzitter, is dit wel een zeer strikte uitleg van het begrip bestuursorgaan. Tegenover De Pers legt een woordvoerder van de Ombudsman uit dat Balkenende zelf het aangesproken bestuursorgaan is, en dat Rhodius opgeroepen is in het kader van wederhoor. Niets ongebruikelijks.
Maar Balkenende gaat nog een stap verder. Hij verwijt de Ombudsman dat deze, door alleen al van een onderzoek te reppen, het Kabinet der Koningin ‘ten onrechte in een verkeerd daglicht stelt’. Maar dat zou dan toch gelden voor elk overheidsorgaan dat onderzocht wordt door de Nationale Ombudsman? En hoe kan JP beweren dat de klacht ‘ongegrond’ is, als dit onderzoek er niet eens mag komen?
Dit is een vlucht naar voren. JP beseft dat het onderzoek hem in grote problemen gaat brengen, omdat hij de Bouwfonds-connectie in het Margarita-debat heeft verzwegen. Terwijl het heel onwaarschijnlijk is dat hij hier toen niet van afwist, omdat partijgenoot Brinkman erbij betrokken was.
Gelukkig zet Brenninkmeijer, een zeer integer jurist, de zaak door. De waarheid moet boven tafel, in het belang van De Roy van Zuydewijn, in het belang van de burger. Als Balkenende de burger echt serieus neemt, had hij de Ombudsman niet zo geschoffeerd. Niemand staat boven de wet, ook premier en koningin niet.

Peter Wierenga

LINK:

Gepost door: Yves | 17-11-09

De commentaren zijn gesloten.