03-11-09

Kinderpornozaak Zandvoort: aktievoerder tot zelfmoord gedreven


Door Justitie tot zelfmoord gedreven

Maandag, 2 november 2009
By Jan Boeykens

DeClerckbelgische-gevangenen

Kinderpornozaak Zandvoort - Open Brief aan Nederlandse Kamerleden

SP-kamerfractie
Agnes Kant

Geachte Mevrouw Kant,

Betreft: kinderpornozaak Zandvoort - Marcel Vervloesem

In bijlage zend ik u een kopie van ons artikel over ons verenigingslid Marcel Vervloesem die ten einde raad is en opnieuw met zelfmoord dreigt.

Juist voordat hij in de gevangenis werd opgesloten, werd hij door de Nederlandse justitie op een hoorzitting uitgenodigd waarop de kinderpornozaak Zandvoort werd besproken.

Van de hoorzitting werd ons een rapport toegestuurd.

Sindsdien hebben we niets meer van deze zaak vernomen.

Rekenende op uw tussenkomst in deze zaak, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
postmaster@droitfondamental.eu
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

----------------------------

Open Brief aan Yvonne

Brussel, 2.11.2009

Beste Yvonne,

Marcel wordt inderdaad tot zelfmoord gedreven.
En het zijn de Psycho Sociale Diensten (PSD’s) van de gevangenissen te Brugge en te Turnhout die rechtsstreeks van Justitie afhangen, en bepaalde personen op het kabinet van de Minister van Justitie die daarvoor verantwoordelijk zijn. 

Hoofdverantwoordelijke in deze zaak blijft natuurlijk Minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V – Partij der Vlaamse Christen Democraten, zusterpartij van de CDA) zelf die voortdurend op de hoogte werd gesteld en die ook Minister van Justitie was bij het uitkomen van de kinderpornozaken Temse, Madeira en Zandvoort in 1996, 1997 en 1998.

Een kleine week geleden werd er een nieuwe aanslag op Marcel’s gezondheid gepleegd.  

Nadat de vzw Werkgroep Morkhoven een brief van Marcel publiceerde waarin hij de hele situatie met de PSD’s van de gevangenis van Brugge en Turnhout, haarfijn uitlegde, werd Marcel door een woedende Erwin Boosten, psycholoog van de PSD van de gevangenis van Turnhout, opgeroepen. 

Marcel werd door Boosten als een beest uitgekafferd en bedreigd met stopzetting van bezoeken en briefwisseling. Elke hoop om nog levend de gevangenis te verlaten, werd hem toen ontnomen. 

Boosten deed tijdens de meer dan drie maanden durende blokkering van Marcel’s dossier in de gevangenis van Turnhout, alsof hij van niets wist.  Hij liet, als in een pokerspelletje, geloven dat de PSD van de gevangenis van Brugge (die het dossier voortdurend blokkeerde) en professor Cosyns van de Universitaire Instelling te Antwerpen (die al maandenlang akkoord gaat met de ambulante begeleiding van Marcel), verantwoordelijk waren voor deze situatie.

De PSD’s blokkeren, met de goedkeuring van de PSD te Brussel en Minister De Clerck, echter niet alleen dossiers van gedetineerden.  In Marcel’s zaak werden er ook medische rapporten achtergehouden en zadelde men de rechter van de strafuitvoeringsrechtbank met valse informatie op doordat men de gegevens uit het vonnis wijzigde en men zei dat Marcel schuldig was aan de feiten waarvoor hij door de rechter werd vrijgesproken.  Hier is dus sprake van misdadigheid.  En dat voor diensten van justitie terwijl Minister De Clerck, die perfect van deze zaken op de hoogte is, niet eens laat optreden ! 

Marcel heeft mij zopas nog getelefoneerd.  Hij is de wanhoop nabij.
Hij heeft nu geen enkele hoop meer op verlofdagen, uitgaansdagen, electronisch toezicht, ambulante begeleiding, vrijlating op medische gronden enzoverder.

Hij zei me dat hij enorm veel pijn had (normaal beklaagt Marcel zich nergens over). ‘Het is alsof men met messen in mijn lichaam heeft gestoken’ zei hij.

Zijn benen zijn opnieuw opgezwollen door de vochtopstapeling (nieren die maar voor 50% werken, hart dat niet meer werkt zoals het moet, voortdurend hoge bloeddruk, enorme suikerschommelingen enzoverder).
Hij is een levend wrak geworden.

Hij zei me dat deze situatie, ‘met zijn zeer slechte gezondheid erbij, menselijk niet meer draagbaar is’.  Zijn leven is een uitzichtloze lijdensweg geworden.  Hij wil verlost worden uit zijn folterend lijden in de gevangenissen van Minister De Clerck.  ‘Als het leven enkel nog maar uit een ondraaglijke pijn en lijden bestaat en wanneer men geen enkel vooruitzicht meer heeft, dan heeft het leven geen enkele zin meer’, aldus Marcel die niet meer af te brengen is van zijn beslissing om op 7.11.2009 daadwerkelijk zelfmoord te plegen.   7.11.2009 is namelijk de dag dat Marcel’s zaak voor de strafuitvoeringsrechtbank komt en waarop al zijn verzoeken (omdat het dossier ‘niet afgewerkt is’) ongetwijfeld opnieuw zullen afgewezen worden.

Meer dan een jaar lang heeft men Marcel van zijn zelfmoordplannen en euthanasieaanvragen kunnen afhouden door hem iedere keer weer een beetje valse hoop te geven (men zou van een echte foltertechniek kunnen spreken waarbij de fysieke en psychische weerstand van politieke gevangenen op een systematische manier ondergraven en vernietigd wordt). Maar ik vrees dat hij nu op zijn eindpunt is gekomen.

Hij kan gewoon niet meer !
Dit is echt het punt waarop enkele zware criminelen binnen justitie die in de gevangenis thuishoren en die van de bescherming van de Minister van Justitie genieten, al jaren zitten te wachten.
Als Marcel overlijdt, kunnen zij immers het hele dossier langzaam afsluiten en doen alsof er niets gebeurd is.

Justitieminister De Clerck en zijn diensten, zijn perfect op de hoogte van alles wat er in het dossier Vervloesem gebeurt.  Zij beschikken zelfs over een apart dossiertje ‘Vervloesem’ waarin zij al mijn brieven laten verdwijnen.

De hoofdverantwoordelijke voor de PSD’s, een zekere Tine Vandertaelen, werkt op het ministrieel kabinet.
Een telefoontje of een gesprekje zou dus kunnen volstaan om uit de impasse inzake het dossier Vervloesem te geraken.
Maar dat gebeurt niet en dat bewijst nogmaals dat men in deze zelf-moordzaak en bij het in de doofpot steken van de kinderpornozaak Zandvoort, volledig betrokken is.

Begrijp je nu de schijnheiligheid van Minister De Clerck die in Nederland gevangenissen gaat afhuren omdat ze in België zogezegd overbevolkt zijn ? Begrijp je nu welke comedie er schuil gaat achter deze man die voortdurend op zalvende toon over een ‘menselijke en rechtvaardige justitie’ spreekt terwijl hij geen vinger uitsteekt om mensen die aan het overlijden zijn in zijn gevangenissen te helpen ?

De Vlaamse Liga voor Mensenrechten en Amnesty International werden reeds herhaalde malen in verband met deze zaak aangeschreven maar die wensen niets te ondernemen.  Ook de parlementsleden stellen zich geen vragen.

Jan

In bijlage zend ik je nog de lijst met alle spoedopnames en operaties van Marcel.
Ik zond deze lijst reeds meer dan 40 keren naar justitieminister De Clerck en zijn kabinet maar kreeg geen enkele reactie buiten de korte mededeling dat men ‘niet zou weten waarom te interveniëren gezien er contacten waren met de PSD’.
Ook dit is weer een bewijs van hun betrokkenheid want het zijn juist de PSD’s van de gevangenissen te Brugge en te Turnhout geweest die het dossier van Marcel gedurende meer dan een jaar mochten blokkeren en hem thans tot een wanhoopsdaad drijven.

1) kwaadaardige kanker – St H. Hart Lier – 2 keer
2) nieren – 5 keer – Sint Elisabeth Herentals
3) pancreas – 2 keer – 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen
4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 – H. Hart Lier -Sint Elisabeth Herentals
5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 – UIA ziekenhuis Antwerpen
6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville – StElisabeth Herentals – 11 keer
7) nierblok – Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven – 2 keer
8. hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden – 3 keer
9) intensieve, diabetische blok – H. Hartziekenhuis Lier – 4 keer
10) nierblok – H. Hartziekenhuis Lier – 1 keer
11) hartkijkoperatie – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
12) nierdyalyse – AZ Sint Jan Brugge – 5 keer
13) inwendige bloeding – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
14) operatie kijkwonde – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
16) intensieve spoed, cardio – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
18) intensieve spoed, insulinecoma – Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals – 1 keer
19) hartoperatie – AZ Sint-Jan Brugge
20) moest op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen worden maar de gevangenisdirectie wist dit met haar negatieve advies, welgeteld 1 dag voor deze opname, op basis van het rapport van de PSD te voorkomen.

De opnames en operaties in het AZ Sint-Jan te Brugge en Sint-Elisabethziekenhuis te Turnhout vonden plaats tijdens de nu meer dan een jaar durende opsluiting Marcel in de gevangenissen te Turnhout en te Brugge

——————————————————————————————

De ware achtergronden van deze zaak

Terwijl het bestaan van pedocriminele netwerken door de Belgische autoriteiten ontkend werden, vroegen twee parlementsleden (Hubert Brouns en en Marc Verwilghen) in de plenaire vergadering van 6 november 1997 om meer uitleg aan justitieminister Stefaan De Clerck omtrent het zogenaamde Temse-netwerk dat door de Werkgroep Morkhoven in 1990 werd ontdekt.

De Clerck antwoordde toen ondermeer: « Op basis van een brede waaier aan documentatie, ben ik tot de conclusie gekomen dat het onderzoek behoorlijk, volledig en met alle mogelijke middelen werd gevoerd. Daarenboven gebeurde dit met alle internationale autoriteiten en landen die met deze zaak in verband konden worden gebracht. Om terug te komen op de inleiding: ik citeer de eindparagraaf van de procureur-generaal:  » Ik hou eraan u hierbij mijn slotbedenking met betrekking tot de door de VZW Werkgroep Morkhoven in de mediabelangstelling gebrachte problematiek over te maken. Deze Vereniging blijft blijkbaar de gerechtelijke en politieke instanties overstelpen met klachten en met de meest fantasierijke verhalen, teneinde het parket, het onderzoek en de rechtbank in een slecht daglicht te stellen; getuige daarvan hun talloze protestbrieven u reeds wel bekend. De VZW Morkhoven maakt daarbij handig gebruik van het feit dat de problematiek inzake pedofilie thans zeer gevoelig ligt bij de publieke opinie, zich daarbij opwerpend als een witte ridder die de strijd aanbindt tegen dergelijke praktijken. In werkelijkheid hebben enkele leden van de Vereniging een kwalijke reputatie en een bedenkelijke moraliteit. Nu stellen zij alles in het werk, teneinde zelf hun veroordeling te ontsnappen’.

Justitieminister De Clerck: « ik neem deze woorden tot de mijne. Dergelijke methodes worden, mijns inziens, ook in België toegepast. Als duidelijk blijkt dat misbruik wordt gemaakt van de lichtgelovigheid, meer nog van de publieke, ja zelfs van de politieke opinie om eigen belangen na te streven, moeten we daaraan paal en perk durven stellen. »

Volksvertegenwoordiger Hubert Brouns (CD&V) die met het euro-parlementslid Nelly Maes een video inzake de verkrachting van een baby ten huize van Marcel Vervloesem heeft gezien, antwoordde hierop zonder een oog te verpinken: « Ik dank de minister voor zijn uitvoerig antwoord. Hij toont zeer gedetailleerd aan dat het onderzoek wel degelijk goed werd gevoerd. De fundamentele klacht van de VZW Morkhoven vervalt. Het is goed dat de minister inspanningen doet om deze mensen te overtuigen van hun ongelijk zodat ze hun acties stopzetten. »

Ook Marc Verwilghen (Vlaamse Liberalen) die Voorzitter van de Commissie Dutroux en nadien Justitieminister werd, stelde een vraag aan Justitieminister De Clerck: ‘Er is door de Werkgroep Morkhoven een lijst gevonden waarop de namen voorkomen van een aantal Belgen die geïnteresseerd zijn in de afname van dit soort video’s. Werd ook dat onderzoek gevoerd ? Als men een pedofilienetwerk wil ontmaskeren, dan moet ook dat worden onderzocht. Is deze lijst uitgespit en geeft zij aanleiding tot het besluit of er al dan niet een pedofilienetwerk bestaat ? Laat er trouwens geen twijfel over bestaan: Ook ons land kent pedofilienetwerken. Zoveel is intussen duidelijk. Daarop kreeg ik graag nog een antwoord’.

De Clerck: ‘Op basis van die lijst heeft men het netwerk onderzocht. Het onderzoek werd zowel in België en Nederland als Lissabon gevoerd. De documenten werden niet afgeschermd ‘…

De kinderpornozaak Zandvoort met de, volgens een rapport van de federale politie, 88.539 kinderfoto’s waarvan 75% duidelijk misbruikt (daaronder moeten ook de talrijke gefolterde en verkrachte kinderen en zelfs baby’s begrepen worden) , werd echter nooit onderzocht.

Men beweerde dat de foto’s ‘te oud waren’ en dat ‘men geen onderzoek voerde omdat er geen kinderen van Belgische nationaliteit op de foto’s waren weer te vinden’.

De kinderen op de foto’s werden dus nooit geidentificeerd.  De kinderpornoproducenten, kinderpornohandelaars, kinderverkrachters en folteraars en kopers van de kinderporno, werden nooit opgespoord en vervolgd.

De Clerck verklaarde in 1998 bij zijn ontvangst van de ouders van de in het prostitutiemilieu verdwenen Duitse jongen Manuel Schadwald, dat men ‘te lang de ogen had gesloten’.

Kort nadien werd Marcel Vervloesem via enkele nieuwsbladen van ‘folteringen en verkrachtingen’  beschuldigd.   Hij werd jarenlang door de Vlaamse pers als een ‘zelfverklaarde kinderpornojager’ en ‘kinderverkrachter’ aan de schandpaal genageld.


02-truth-freedom

 

- Sluiting skynetblogs Werkgroep Morkhoven
- Kinderpornonetwerk Zandvoort
- Justitie Turnhout
- Open Brief Procureur-Generaal
- Zoé Genot cd-roms Zandvoort
- Droit Fondamental – (French, English, Italian)
- Website Morkhoven (English, French, Italian, Dutch)
- Video ‘Marcel Vervloesem, hymne de la Résistance’
- Vervloesem maart 1998 deel1

Tags: , , , , , ,

Foto: justitieminister Stefaan De Clerck die zich graag in peperdure BMW's laat rondvoeren waarbij, zoals onlangs voor het justitiepaleis te Turnhout gebeurde, af en toe een verlichtingspaal wordt scheefgereden.

Commentaren

Doofpot Justitie Het Engelstalig magazine ‘The Sprout’ publiceerde destijds een foto van de lijkjes van Julie en Melissa, twee vermoorde kinderen uit de Dutroux-zaak. Op de foto kon men zien hoe deze kinderen mishandeld en gefolterd waren geweest.

De Belgische pers vond het ’schandalig’ dat een dergelijke foto werd gepubliceerd omdat zij verveeld zat met het feit dat zij in haar berichtgeving over de zaak Dutroux, steeds stelde dat de twee voornoemde kinderen ‘van de honger’ omkwamen.

De Belgische Justitie zorgde ervoor dat de nummers van het tijdschrift uit de rekken verdwenen en op het adres van de website van ‘The Sprout’ kon men vervolgens lezen: ‘You have reached this page because you requested a page from the site www.thesprout.net . This site has been temporarily disabled.’

Gezien Marc Dutroux videobeelden maakte van zijn verkrachtingen, kan men zich afvragen of de twee vermoorde kinderen niet gebruikt werden voor de zogenaamde snuff-movies waarop men kan zien hoe kinderen verkracht en gefolterd worden totdat zij tenslotte sterven.

Een Belgisch en een Europees parlementslid konden na de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort een soortgelijke videofilm ten huize van Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven bekijken.
Op de videofilm zag men hoe een huilend vierjarig meisje door een crimineel die als geneesheer verkleed was, in het artsenkabinet verkracht werd terwijl een 12-jarig meisje verpleegster moest spelen en de nodige instrumenten op een schaaltje kwam brengen…

Het is geweten dat zulke video’s zeer duur (tot 30.000 Euro per stuk) verkocht worden en vooral hun weg vinden naar de pedocriminele netwerken en hun clienteel.

Volgens de Belgische autoriteiten behoorden ‘al die verhalen over kinderpornonetwerken en snuff-movies echter tot het rijk van de verbeelding’ en handelde Marc Dutroux als een éénzame pervert.

Terwijl het bestaan van pedocriminele netwerken door de Belgische autoriteiten nog steeds wordt ontkend, vroegen twee parlementsleden (Hubert Brouns en en Marc Verwilghen) in de plenaire vergadering van 6 november 1997 om meer uitleg aan de Belgische Justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V, Vlaamse Chisten Democraten) omtrent het zogenaamde Temse-netwerk dat door de Werkgroep Morkhoven in 1990 werd ontdekt.

De Clerck antwoordde toen ondermeer: « Op basis van een brede waaier aan documentatie, ben ik tot de conclusie gekomen dat het onderzoek behoorlijk, volledig en met alle mogelijke middelen werd gevoerd. Daarenboven gebeurde dit met alle internationale autoriteiten en landen die met deze zaak in verband konden worden gebracht. Om terug te komen op de inleiding: ik citeer de eindparagraaf van de procureur-generaal: » Ik hou eraan u hierbij mijn slotbedenking met betrekking tot de door de VZW Werkgroep Morkhoven in de mediabelangstelling gebrachte problematiek over te maken. Deze Vereniging blijft blijkbaar de gerechtelijke en politieke instanties overstelpen met klachten en met de meest fantasierijke verhalen, teneinde het parket, het onderzoek en de rechtbank in een slecht daglicht te stellen; getuige daarvan hun talloze protestbrieven u reeds wel bekend. De VZW Morkhoven maakt daarbij handig gebruik van het feit dat de problematiek inzake pedofilie thans zeer gevoelig ligt bij de publieke opinie, zich daarbij opwerpend als een witte ridder die de strijd aanbindt tegen dergelijke praktijken. In werkelijkheid hebben enkele leden van de Vereniging een kwalijke reputatie en een bedenkelijke moraliteit. Nu stellen zij alles in het werk, teneinde zelf hun veroordeling te ontsnappen’. Justitieminister De Clerck: « ik neem deze woorden tot de mijne. Dergelijke methodes worden, mijns inziens, ook in België toegepast. Als duidelijk blijkt dat misbruik wordt gemaakt van de lichtgelovigheid, meer nog van de publieke, ja zelfs van de politieke opinie om eigen belangen na te streven, moeten we daaraan paal en perk durven stellen. »

Volksvertegenwoordiger Hubert Brouns (CD&V) die de video ten huize van Marcel Vervloesem gezien had, antwoordde hierop zonder een oog te verpinken: « Ik dank de minister voor zijn uitvoerig antwoord. Hij toont zeer gedetailleerd aan dat het onderzoek wel degelijk goed werd gevoerd. De fundamentele klacht van de VZW Morkhoven vervalt. Het is goed dat de minister inspanningen doet om deze mensen te overtuigen van hun ongelijk zodat ze hun acties stopzetten. »

Marc Verwilghen (Vlaamse Liberalen) die Voorzitter van de Commissie Dutroux en nadien Justitieminister werd, interpelleerde De Clerck met de volgende woorden: ‘Er is door de Werkgroep Morkhoven een lijst gevonden waarop de namen voorkomen van een aantal Belgen die geïnteresseerd zijn in de afname van dit soort video’s. Werd ook dat onderzoek gevoerd ? Als men een pedofilienetwerk wil ontmaskeren, dan moet ook dat worden onderzocht. Is deze lijst uitgespit en geeft zij aanleiding tot het besluit of er al dan niet een pedofilienetwerk bestaat ? Laat er trouwens geen twijfel over bestaan: Ook ons land kent pedofilienetwerken. Zoveel is intussen duidelijk. Daarop kreeg ik graag nog een antwoord.’

‘ De Clerck: ‘Op basis van die lijst heeft men het netwerk onderzocht. Het onderzoek werd zowel in België en Nederland als Lissabon gevoerd. De documenten werden niet afgeschermd’…

In werkelijkheid werd de hele kinderpornozaak Zandvoort, zoals ook met de zaak Dutroux gebeurde, in de doofpot gestopt.

De volgens het rapport van de federale politie 88.539 foto’s van de kinderen in de kinderpornozaak Zandvoort, werden niet onderzocht wegens ‘te oud’ en ‘enkel kinderen van vreemde afkomst’. De gefolterde en misbruikte kinderen (waaronder zelfs baby’s) werden dus nooit geidentificeerd.
De kinderpornoproducenten uit de zaak Zandvoort en de kinderfolteraars en misbruikers werden nooit opgespoord en vervolgd door de Belgische justitie.

Terwijl de Belgische parlementsleden, ministers enz. aannamen dat er kinderpornonetwerken bestonden (de hoofdfiguur van het netwerk Temse werd uiteindelijk aangehouden en veroordeeld), wordt er tot de dag van heden echter nog altijd een discussie gevoerd over het bestaan van pedocriminele netwerken in België omdat die aan de Belgische grens plotseling blijken op te houden met te bestaan.



(Normaal gezien had dit artikel ook op de skyblog ‘Doofpot Justitie’ moeten gepubliceerd worden maar die werd enkele weken geleden, tesamen met het hele internet-archief van de vzw Werkgroep Morkhoven sinds 2005, door Skynet gesloten)

Gepost door: Morkhoven | 04-11-09

De commentaren zijn gesloten.