01-08-09

Justitieminister De Clerck licht Belgische Staat op

 

declerck.286380

1.8.2009
De Belgische regering wil 90 miljoen euro betalen voor de huur van een gevangenis te Tilburg alhoewel het probleem van de Belgische overbevolkte gevangenissen gemakkelijk zou op te lossen zijn door de honderden zieke gevangenen vrij te laten die in de Belgische gevangenissen zijn opgesloten. Maar de Minister vindt dat zieke gevangenen eerst terminaal ziek moeten zijn.  Drie dagen voor hun levenseinde (het levenseinde van gevangenen is dank zij een ultra-modern computerprogramma van de Belgische Justitie te voorspellen) wordt de gevangene naar huis gestuurd (als hij intussen niet uit zijn woning is gezet).

Naast die zieke gevangenen zijn er nog enkele duizenden gevangenen die op een electronisch toezicht zitten te wachten omdat de Psycho Sociale Dienst (PSD) en de Dienst Individuele gevallen (DIG) van Justitie hun dossier opzettelijk blokkeert of gewoon niet weet af te handelen.

Er zijn ook enkele duizenden mensen die zich al maanden of jaren in voorlopige hechtenis bevinden zonder dat Minister De Clerck eraan denkt om iets aan deze situatie te veranderen.

De huur van een gevangenis in Tilburg zal de Belgische belastingsbetaler zo'n 200 euro kosten maar De Clerck en zijn Vlaamse Christen Democratische Partij hebben het geluk dat vooral de Vlamingen harde werkers zijn die zich bij iedere verkiezing door middel van mooie politieke beloftes opnieuw in de luren laten leggen.

De zaak Vervloesem toont aan dat de vele zieke gevangenen de Belgische gevangenissen mede overbevolkt maken.  Marcel Vervloesem die bekend staat als de activist van de Werkgroep Morkhoven die de kinderpornozaak Zandvoort onthulde, lijdt aan kanker, suikerziekte, heeft een zware hartziekte, is meer dan 20 maal geopereerd en met spoed in het ziekenhuis opgenomen, moet het doen met nieren die nog maar voor 60% werken enzoverder. Toch weigert de Minister hem op medische gronden vrij te laten. 

In een intern rapport dat naar de Werkgroep Morkhoven uitlekte, staat ondermeer dat de Minister en/of zijn kabinetsmedewerkers zich niets van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens aantrekken en dat zij met de procedure van Marcel Vervloesem voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg, het ingespannen kortgeding en de procedure voor het hof van cassatie 'geen rekening wensen te houden'.  De Psycho-Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis van Brugge verklaart dan weer dat zij 'niets meer in de zaak Vervloesem wil doen'.  Zij heeft daarbij de goedkeuring van Minister De Clerck en zijn kabinetsmedewerkers want die werden herhaaldelijk maar zonder resultaat aangeschreven over het feit dat de PSD van Brugge nu al een maand lang haar rapport niet aan de PSD van de gevangenis van Turnhout wil overmaken.  Zonder dit rapport kan de PSD van Turnhout echter niet verder waardoor de verlofaanvragen en het verzoek tot electronisch toezicht van Marcel Vervloesem voor de zoveelste keer door de PSD van de gevangenis van Brugge geblokkeerd worden.

De Minister en zijn kabinetsmedewerkers zorgen dus mee voor de uitzichtloze situatie van Marcel Vervloesem die reeds meerdere malen aan zelfmoord en euthanasie dacht.  Ook de reeds zeer slechte gezondheid van de actievoerder wordt door de Minister en zijn kabinetsmedewerkers opnieuw ondergraven maar in het voornoemde interne rapport staat te lezen dat 'het Marcel Vervloesem's eigen schuld zal zijn als hij zelfmoord zou plegen'.  Het is echter duidelijk dat de Minister van Justitie allerlei vormen van geinstitutionaliseerde criminaliteit legaliseert om zwaar zieke gevangenen zoals Marcel Vervloesem (en tal van minder zieke gevangenen) in de overbevolkte gevangenissen opgesloten te houden.   De rechtsstreekse betrokkenheid van Minister De Clerck en zijn kabinetsmedewerkers in het blokkeren van dossiers, verklaart mede het hoog aantal zelfmoorden in de Belgische gevangenissen.

Uit het voornoemde interne rapport van het kabinet van de Minister van Justitie dat naar de Werkgroep Morkhoven uitlekte, staat ook dat de vrijlating op medische gronden en de toekenning van verlofdagen of electronisch toezicht 'ten allen koste moet vermeden worden omdat Marcel Vervloesem ongetwijfeld zal hervallen in zijn onderzoek naar kinderporno en daarbij contact zal zoeken met de media'.   Men kan zich dus ernstig vragen stellen over de rol van justitieminister De Clerck in deze zaak.  De Minister van Justitie keurt zelfs goed dat zijn justitiediensten (de Psycho Sociale Dienst van de gevangenis van Brugge en de Dienst Individuele Gevallen (DIG), de rechter van de strafuitvoeringsrechtbank misleiden en negatief beinvloeden (door middel van schriftvervalsing, weglaten van het medisch dossier, weglaten van het psychiatrisch rapport Cosyns, valse beschuldigingen over websites, sfeerschepperij en persoonlijke verdachtmakingen).   In een democratische rechtsstaat kan het echter niet dat de Minister van Justitie en/of zijn kabinetsmedewerkers rechtsstreeks tussenkomen in gerechtelijke dossiers.  Het wordt dus tijd dat de commissies Justitie van Kamer en Senaat de discussie rond de grondwettelijke scheiding der machten (cfr. de Fortiszaak) hernemen anders blijven deze politieke misbruiken bestaan.  Nu de verkiezingen achter de rug zijn, hebben de Vlaams Christen Democraten geen enkel excuus meer om de 'onderzoeken' via bevriende commissieleden te regelen en de noodzakelijke discussie op dit gebied voortijdig te laten afsluiten.

Opmerkelijk in heel deze zaak is het feit dat men in het intern rapport enkel over 'terminale zieke gevangenen' spreekt, terwijl de Vlaamse Christen Democratische justitieministers Vandeurzen en De Clerck extreem-rechtse figuren zoals Bart Debie (Vlaams Belang) en Daniel Féret (Front National) al na één dag gevangenis 'omwille van gezondheidsredenen' naar huis lieten gaan waar zij rustig op een electronisch enkelbandje mochten wachten.  Daniël Féret moest niet eens zijn opgelegde werkstraf uitvoeren.    En dat terwijl de gezondheidstoestand van Bart Debie en Daniel Féret niet eens te vergelijken was met de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem en die van tal van andere gevangenen.  De Vlaamse Christen Democraten hebben hun politieke banden met extreem-rechts echter nooit verbroken alhoewel zij uit puur politiek eigenbelang en om elke vorm van politieke oppositie in Vlaanderen te fnuiken, steeds herhaalden dat het 'cordon sanitaire' tegenover het Vlaams Belang niet mocht opgeheven worden.  

Terwijl het dossier Vervloesem inzake voorlopige of gedeeltelijke vrijheid, electronisch toezicht en penitentiair verlof door Minister De Clerck en zijn diensten persoonlijk geblokkeerd wordt, mocht Michel Nihoul (zaak Dutroux) al na enkele maanden 'omwille van gezondheidsredenen' op verlof gaan bij zijn levensgezellin Annie Bouty.  De Vlaamse Christen Democraten onderhouden immers al jarenlang goede contacten met allerlei duistere figuren die hen diensten verlenen. 

De commissies justitie van Kamer en Senaat zouden dus ook de discriminatie van gevangenen op hun politieke agenda moeten plaatsen want waarom worden extreem-rechtse en bepaalde onderwereldfiguren vrijgelaten en mogen zij van een electronisch toezicht en verlofregelingen genieten terwijl de meeste gevangenen daar geen recht op hebben ?  Geldt de Wet Dupont (2004) die de rechten van de gevangenen had moeten regelen misschien niet voor iederéén en werd professor Lieven Dupont van de Katholieke Universiteit te Leuven daarom op 21 juli 2009 door de Koning voor zijn bewezen diensten tot Groot-Officier gehuldigd ? 

Indien de commissies Justitie van Kamer en Senaat niet willen dat België zich als lid van de VN-mensenrechtencommissie totaal belachelijk maakt, dan zouden zij verder aandacht moeten besteden aan de volgende punten: 

1) de overbevolking van onze gevangenissen;

2) de 90 miljoen euro kosten voor de huur van een Nederlandse gevangenis;

3) de mogelijkheid dat de Nederlandse bevolking het slachtoffer wordt van met tuberculose besmette Belgische gevangenen;

4) het probleem van de zieke gevangenen, de voorlopige hechtenis, het electronisch toezicht;

5) de frauduleuze werking van PSD en DIG die oorspronkelijk voor de reintegratie van de gedetineerden werden opgericht;

6) het feit dat de Minister van Justitie en zijn kabinetsmedewerkers een overéénkomst hebben afgesloten met de medische dienst van het Ministerie van Justitie waardoor de Strafuitvoeringsrechtbank buiten spel wordt gezet;

7) het feit dat de Minister van Justitie de uitvoeringsbesluiten van de artikels 72 ev. van de strafuitvoeringsrechtbank (vrijlating op medische gronden) al maandenlang blokkeert en daarmee artikel 3 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens schendt;

8) het feit dat de Minister van Justitie er persoonlijk voor zorgt dat zijn diensten (PSD en DIG) dossiers van gedetineerden blokkeren zodat deze niet in aanmerking kunnen komen voor verlofaanvragen en electronisch toezicht;

9) het bevoegdheidsprobleem inzake de vrijlating van gevangenen om gezondheidsreden (het hof van cassatie en de strafuitvoeringsrechtbank stellen dat de Minister van Justitie terzake bevoegd is, de Minister stelt in zijn antwoord op de parlementaire vragen dat de strafuitvoeringsrechtbank bevoegd is terwijl hij de uitvoering van de artikels 72 ev. van de strafuitvoeringswet persoonlijk blokkeert en hij met zijn medische dienst heeft afgesproken dat alleen terminaal zieke gevangenen worden vrijgelaten;

10) de uithuiszetting van zieke gevangenen;

11) de 'menselijke justitie' en het 'Masterplan van een gevangenisstructuur in humane omstandigheden' waarover de Minister van Justitie steeds op een misleidende wijze spreekt;

12) de foutieve informatie die de Minister van Justitie over de overbevolking van de gevangenissen aan de Belgische en Nederlandse parlementsleden heeft verstrekt (de vraag van Sp.a-parlementslid André Van Nieuwekercke inzake de uitvoeringsbesluiten van artikels 72 ev. van de strafuitvoeringswet bleef onbeantwoord, de Minister antwoordde foutief op de parlementaire vragen van CDH-parlementslid Clothilde Nyssens en euro-parlementslid Paul Van Buitenen inzake de bevoegdheid betreffende de vrijlating van zieke gevangenen);

13) de willekeurige tuchtstraffen in de Belgische gevangenissen en het feit dat de Wet Dupont (waarin ook over de oprichting van 'toezichtscommissies' gesproken werd) een dode letter gebleven is;

14) het feit dat de Minister schriftelijk belooft om de detentieomstandigheden van een gevangene te laten onderzoeken terwijl hij met zijn medische dienst en zijn andere diensten afspreekt dat er van een vrijlating of electronisch toezicht op medische gronden geen sprake kan zijn;

15) het aan de Minister gemelde geknoei van de Penitentiaire Gezondheidsdienst met de medische dossiers van gevangenen;

16) het feit dat de Minister een zieke gedetineerde tot zijn levenseinde in de gevangenis opgesloten houdt terwijl hij weet dat de Hoge Raad voor de Justitie vaststelde dat de ontlastende stukken uit het strafdossier van deze gedetineerde verdwenen zijn en hij weigert een onderzoek te laten instellen om bepaalde magistraten te beschermen;

17) het feit dat de Minister de voorlopige vrijlating, het electronisch toezicht, de psycho-sociale begeleiding door een psychiater en de verlofregeling van een gedetineerde persoonlijk blokkeert terwijl hij tegenover parlementsleden beweert 'niet bevoegd' te zijn;

18) het feit dat de Minister weet dat de Hoge Raad voor de Justitie vaststelde dat er 7 kinderporno-cd-roms uit de kinderpornozaak Zandvoort (die Marcel Vervloesem aan de Koning overhandigde), uit het gerechtelijk dossier verdwenen zijn maar hij niet eens de moeite doet om daarnaar een onderzoek te laten instellen omdat hij bepaalde magistraten wil beschermen; 

19) het feit dat de Minister weet dat de hoofdaanklager van Marcel Vervloesem zo'n 30 processen-verbaal over zedenfeiten met kinderen en minderjarigen op zijn naam heeft staan en er met deze processen-verbaal niets gebeurde;

20) het feit dat de Minister toegeeft dat Marcel Vervloesem een politieke gevangene is die door zijn verder onderzoek naar kinderporno en zijn contact met de media een 'gevaar' betekent en om die reden ten allen koste moet opgesloten blijven;

21) het feit dat de Minister een gevangenisbeleid voert waarbij de reïntegratie en reclassering van gevangenen onmogelijk wordt gemaakt terwijl hij zich steeds beklaagt over zijn overvolle gevangenissen en de Belgische Staat 90 miljoen euro armer maakt voor de huur van een Nederlandse gevangenis. 

------------------------------------------------------------

Hierbij volgt nogmaals de lijst van de spoedopnames en operaties van Marcel Vervloesem die door toedoen van justitieminister Stefaan De Clerck tot aan zjn dood in de overbevolkte Belgische gevangenis wordt opgesloten.
De lijst werd reeds verschillende malen naar De Clerck verzonden die echter niet antwoordde alhoewel hij steeds over een 'menselijke justitie' en een 'gevangenisbeleid in humane omstandigheden' spreekt.
De 'menselijkheid van justitie' en het 'Masterplan voor een gevangenisstructuur in humane omstandigheden' waarmee De Clerck op zijn website uitpakt, wordt helemaal ongeloofwaardig doordat zwaar zieke gevangenen zoals Marcel Vervloesen zonder pardon uit hun woning worden gezet.  Omdat zij niet naar huis kunnen terugkeren, kunnen zij niet vrijgelaten worden op medische gronden.


1) kwaadaardige kanker - St H. Hart Lier - 2 keer
2) nieren - 5 keer - Sint Elisabeth Herentals
3) pancreas - 2 keer - 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen
4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 - H. Hart Lier
-Sint Elisabeth Herentals
5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 - UIA ziekenhuis Antwerpen
6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville - StElisabeth
Herentals - 11 keer
7) nierblok - Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven - 2 keer
8) hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden - 3 keer
9) intensieve, diabetische blok - H. Hartziekenhuis Lier - 4 keer
10) nierblok - H. Hartziekenhuis Lier - 1 keer
11) hartkijkoperatie - AZ Sint Jan Brugge - 1 keer
12) nierdyalyse - AZ Sint Jan Brugge - 5 keer
13) inwendige bloeding - AZ Sint Jan Brugge - 1 keer
14) operatie kijkwonde - AZ Sint Jan Brugge - 1 keer
15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes - AZ Sint Jan Brugge - 1 keer
16) intensieve spoed, cardio - Sint Elisabeth Turnhout - 1 keer
17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) - Sint Elisabeth Turnhout - 1 keer
18) intensieve spoed, insulinecoma - Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals - 1 keer
19) hartoperatie - AZ Sint-Jan Brugge
20) moest reeds op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen worden maar de gevangenisdirectie wist dit met haar negatieve advies, welgeteld 1 dag voor deze opname, op basis van het rapport van de PSD te voorkomen.
De opnames en operaties in het AZ Sint-Jan te Brugge en Sint-Elisabethziekenhuis te Turnhout vonden plaats tijdens de reeds meer dan 9 maanden lange opsluiting van de heer Vervloesem in de gevangenissen te Turnhout en te Brugge.

- Website Morkhoven (English, French, Italian, Dutch)
- Werkgroep Morkhoven Skynet
- Droit Fondamental - (French, English, Italian)
- 'Rechten Gevangenen' - Europese Ombudsman

De commentaren zijn gesloten.