02-07-09

Tuberculose met Belgische gevangenen naar Nederland geëxporteerd

 

Cipiers gevangenis Lantin staken voort tot morgen

Het personeel van de gevangenis van Lantin heeft beslist zijn stakingsactie, die maandagnamiddag begon, voort te zetten tot vrijdag 15 uur. De protestbeweging is het gevolg van ongerustheid rond tuberculose die in april en mei de kop opstak in de penitentiaire instelling. Dinsdagochtend pleegden de vakbonden en de directie overleg en werd een ontwerpakkoord bereikt. Dat werd echter door 68 procent van het personeel verworpen.

Enkele dagen geleden onderging een cipier van de gevangenis een chirurgische ingreep waarbij een deel van de long werd weggenomen. De cipiers van Lantin vermoeden dat er een verband bestaat tussen de operatie en het tbc-probleem in de gevangenis.

Akkoord verworpen
De staking wordt morgen in principe stopgezet om 22 uur. Morgen was ook een basisoverlegcomité gepland tussen de directie en de vakbonden. Die bijeenkomst vond echter dinsdagochtend al plaats, en het personeel verwierp het ontwerpakkoord.

"Op lokaal niveau is er vooruitgang geboekt", aldus Didier Breulheid, een afgevaardigde van ACV-Openbare diensten. "De actiemiddelen van de directeur van de gevangenis van Lantin blijven echter beperkt. We zullen dus brieven naar de centrale administratie sturen, maar dat alles dreigt maanden in beslag te zullen nemen. En het personeel eist nu een antwoord."

Geen antwoord
Het personeel van Lantin staakt dus, zoals aanvankelijk voorzien, voort tot vrijdag 15 uur, "zelfs als iedereen heel goed weet dat we die dag geen antwoord zullen krijgen", benadrukt Breulheid. De vakbondsvertegenwoordiger preciseerde nog dat ze "niemand zullen verhinderen aan het werk te gaan". (belga/adv)

De Morgen, 02/07/09 18u38

Commentaren

tbc Top infectieziekten

Jaarlijks sterven zowat 2 miljoen mensen aan tuberculose, en de ziekte staat samen met aids en malaria aan de top van infectieziekten. Geschat wordt dat ongeveer een derde van de wereldbevolking latent besmet is met de bacillen die tbc veroorzaken. Immune afweerreacties zorgen ervoor dat de infectie bij latent besmette personen onder controle blijft, maar een verzwakking van de afweer kan tot een uitbraak van de ziekte leiden.' Het Laatste Nieuws, 11.5.09 (belga/ep)

Gepost door: Yves | 03-07-09

tbc "Honderd werknemers Lantin-gevangenis positief op tbc"

Tests voor het opsporen van tbc hebben verontrustende resultaten opgeleverd in de Lantin-gevangenis. Honderd van de duizend werknemers reageerden positief op de proef, die twee keer per jaar uitgevoerd wordt. Dat zegt ACV-vakbondsafgevaardigde Didier Brulheid. Volgens de directie gaat het maar om een vijftigtal.

Bij nagenoeg elke test in de gevangenis blijkt dat een deel van het personeel in contact is geweest met het tbc-virus. Het resultaat dat vandaag bekend werd gemaakt, ligt echter minstens 40 procent hoger dan normaal, geeft directeur Francis Dejon toe.

Het feit dat de werknemers in aanraking zijn geweest met het virus, betekent niet dat de ziekte ook zal uitbreken. Sinds de invoering van de tests heeft nog maar één personeelslid echt tbc gekregen.(belga/svm)
De Morgen, 22/10/08 10u48

Gepost door: Yves | 03-07-09

Interview
‘Maatschappij gebaat bij infectiepreventie bij gedetineerden’

De WHO kende in 2005 de best practice-award voor samenwerking tussen gezondheidsorganisaties en justitiële inrichtingen toe aan het landelijke project ‘Hepatitis B-vaccinatiecampagne voor risicogroepen’. Naast GGD Nederland en de GGD’s is de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) bij dit project betrokken. Gezondheidszorg in gevangenissen kent veel raakvlakken met het werk van een GGD. We namen een kijkje in de keuken bij de DJI.

Iedereen die in Nederland in de gevangenis belandt, krijgt een gesprek met een verpleegkundige over infectieziekten en risicogedrag. Ook wordt een thoraxfoto gemaakt om tuberculose op te sporen. Goede gezondheidszorg voor gedetineerden is niet alleen van belang binnen de gevangenismuren, maar dient ook de volksgezondheid. De meesten komen immers ooit weer op vrije voeten.
Een groot deel van de gedetineerden zijn bij uitstek personen die behoefte hebben aan goede gezondheidszorg. Ongeveer de helft is bekend met drugsgebruik en 16% heeft ernstige psychische problemen. De diversiteit van de doelgroep, plus het feit dat mensen met elkaar in detentie zitten, zijn beweegredenen om in gevangenissen aan infectiepreventie te doen. “Daarnaast”, verklaart Gerda van ’t Hoff, senior beleidsmedewerker bij de DJI in Den Haag, “heeft de overheid een zorgplicht. Gedetineerden kunnen zelf niet naar de dokter of de tandarts, want ze zitten vast. Dus moet je zorgen voor voorzieningen. Een argument is natuurlijk ook dat je de situatie beheersbaar wilt houden. Je kunt het gewoonweg niet aan als iedereen in een gevangenis ziek is.”


Goede gezondheidszorg voor gedetineerden dient de volksgezondheid.




Gelijkwaardige zorg
Daarom hebben alle inrichtingen een medische dienst, bestaande uit minimaal een verpleegkundige en een arts. De verpleegkundigen zijn speciaal getraind in het omgaan met de specifieke doelgroep en de cultuurverschillen daarbinnen. “Ze worden op post-HBO-niveau bijgeschoold op de onderwerpen verslaving, infectieziekten, psychiatrie en toegeleiding naar de huisarts”, vertelt Monique Eijkenboom, verpleegkundig adviseur bij de afdeling Gezondheidszorg van de DJI. “Het uitgangspunt is dat de zorg in inrichtingen gelijkwaardig is aan de zorg in de maatschappij, rekening houdend met de situatie van detentie. Gedetineerden kunnen bijvoorbeeld niet zelf hun huisarts kiezen en ook geen ‘luxe’ ingrepen laten doen als ooglaseren of een tatoeage laten weghalen. Het zorgpakket heeft het niveau van de basisverzekering. De ‘consumptie’ van zorg is in gevangenissen wel hoger dan in de maatschappij. Zo is er een huisarts op iedere 280 gedetineerden en een verpleegkundige op iedere 58.”

Monitor wordt ontwikkeld
In totaal worden jaarlijks circa 25 gevallen van open tuberculose geconstateerd in Nederlandse gevangenissen, de incidentie is daarmee hoger dan in de vrije maatschappij. Hepatitis B-dragerschap komt voor bij 0,8% tot 1,3% van de gedetineerden, dat is ook meer dan onder de algemene bevolking. Veel meer gegevens, bijvoorbeeld over soa of hepatitis C, zijn nog niet voorhanden. “We zijn er wel mee bezig om meer gegevens te gaan bijhouden”, vertelt Monique. “We willen daarvoor een infectieziektemonitor gaan opzetten. Dat is een grote wens van ons, vooral omdat je de cijfers kunt gebruiken voor het beleid. Zo’n monitor wordt op dit moment ontwikkeld.” Voorlichting speelt een belangrijke rol in de ziektepreventie in inrichtingen. Niet alleen aan gedetineerden, maar ook aan inrichtingsmedewerkers die immers ook beschermd moeten worden.
Daarom zijn verschillende voorlichtingsmaterialen en -programma’s ontwikkeld. Hygiëneregels zijn met behulp van pictogrammen samengevat op een grote sticker, die in (meerpersoons)cellen op de muur geplakt kan worden. Verder zijn er boekjes met informatie over infectieziekten, preventieve maatregelen en wat te doen als men denkt besmet te zijn. Dat laatste wordt ook besproken tijdens het intakegesprek bij opname. Bij de opsporing van ziekten is tevens een rol weggelegd voor de inrichtingsmedewerkers, die zien immers hoe iemand er aan toe is.


Samen met de GGD
In de praktijk is er veel samenwerking met de GGD. Bijvoorbeeld bij een verdenking van tuberculose bij een gedetineerde. De GGD doet de eerste screening van alle gedetineerden in speciale bus met röntgenapparatuur. “Als op de foto iets verdachts is te zien, bellen zij ons”, vertelt Linda Versluis, verpleegkundige bij de penitentiaire inrichting Utrecht, locatie Nieuwegein. “Wij zorgen dan voor vervoer van de gedetineerde naar een tuberculosecentrum, voor een gesprek met een arts. Daarna komt de persoon weer hier naar toe en doen wij 3 sputumkweken. Als er sprake is van open tuberculose, moet de patiënt zo snel mogelijk naar het ziekenhuis voor behandeling.” In dat geval worden personeel en andere gedetineerden ingelicht. Ook daarin speelt de GGD een belangrijke rol. Linda: “Zulke informatie geeft onrust en leidt tot vragen. De GGD geeft onder meer schriftelijke voorlichting, waar een telefoonnummer bij staat voor meer informatie. Wij geven de GGD namen van mensen met wie de patiënt in contact is geweest. De GGD doet verder onderzoek bij die mensen en doet ook de opvang van betrokkenen.” De patiënt wordt 3 weken behandeld in een penitentiair ziekenhuis. Daarna gaat hij weer terug naar de inrichting. De GGD komt dan naar de inrichting voor verdere behandeling van de patiënt en probeert te achterhalen waar hij het opgelopen kan hebben. Vanwege de tuberculose-screening is er iedere week samenwerking met de tuberculose-afdeling van de GGD. In geval van een verdenking van tuberculose wordt de samenwerking intensiever. Gelukkig is er meestal niets aan de hand, besluit Linda. “Ik werk hier nu 6 jaar en heb 2 maal open tuberculose meegemaakt. We hebben de tuberculose-deskundigen van de GGD dus niet vaak zo intensief nodig. Maar als het wel nodig is, ben je blij dat ze er zijn.”





Samenwerking
DJI werkt in de infectieziektebestrijding niet alleen. Belangrijke partners zijn het KNCV Tuberculosefonds, GGD Nederland en SOA-Aids Nederland. Een voorbeeld van succesvolle samenwerking is de deelname van DJI aan de landelijke hepatitis B-campagne voor risicogroepen. “Wij zijn in 2004 gaan meedoen”, laat Gerda weten. “Het loopt heel goed. Van alle deelnemers die landelijk zijn bereikt, heeft 12% de eerste vaccinatie in detentie gekregen. Dat zijn ongeveer 6.500 gedetineerden. Het project groeit nog steeds, want op dit moment doen nog niet alle inrichtingen mee. De WHO heeft in 2005 zelfs een best practice-award toegekend voor dit project.”
Recent is een nieuw protocol vastgesteld voor de samenwerking tussen DJI, GGD en KNCV Tuberculosefonds, met het oog op de tuberculosebestrijding in gevangenissen en de nazorg na vrijlating. Samenwerking krijgt ook gestalte in een adviescommissie voor de DJI, met partijen als het Centrum Infectieziektebestrijding van het RIVM, het Trimbos Instituut en de al genoemde partners. Monique onderstreept het belang van de samenwerking: “Het bevordert de volksgezondheid in het algemeen. ‘Buiten’ kent een deel van de DJI-populatie de weg niet naar goede zorg. Hier komen de mensen in beeld en krijgen ze laagdrempelig zorg aangeboden. Een deel van hen bestaat uit zogeheten ‘zorgwekkende zorgmijders’: mensen die ‘buiten’ geen zorg zochten en dus slecht bereikbaar waren voor zorgverleners. Als we dat met hen kunnen bespreken en hen bewust kunnen maken van risicogedrag, zoeken ze na hun detentietijd wellicht wel de zorg op. De GGD speelt daarin een belangrijke rol. Als de gedetineerde dat wil, geven we iemands gegevens na vrijlating aan een instantie die de zorg kan overnemen, bijvoorbeeld de GGD. Die probeert de mensen in het oog te houden.”

Internationaal
Samenwerking vindt niet alleen in Nederland plaats, maar ook internationaal. In Europa bestaat bijvoorbeeld sinds 1995 het Health In Prisons Project van de WHO, waaraan ook het Rode Kruis deelneemt. En de DJI wordt regelmatig gevraagd voor projecten in Oost-Europa. Doel daarvan is kennis te delen, mensen op te leiden en de zorg in gevangenissen daar op een hoger peil te brengen. Gerda: “Die 25 gevallen van open tuberculose bij ons lijkt misschien veel, maar in bijvoorbeeld de Oekraïne is bijna de helft van de gedetineerden bekend met tuberculose. Dat zou neerkomen op 24.000 gevallen per jaar bij ons. Ook in andere Oost-Europese landen is tuberculose een groot probleem. Hier kun je ziek binnenkomen en gezond weer naar buiten gaan. Daar ga je gezond naar binnen en vrijwel zeker ziek naar buiten. Er is dus nog veel winst te behalen. Infectieziekten stoppen niet bij de grens. Wij hebben er direct belang bij als de zorg daar op een hoger niveau komt.”



K. Vermeer, communicatiemedewerker, CIb, RIVM, e-mail: kees.vermeer@rivm.nl.


Infectieziekten Bulletin, jaargang 17 nummer 09 2006 (pagina 317-318)

http://www.rivm.nl/infectieziektenbulletin/bul1709/interview.html

Gepost door: Yves | 06-07-09

Over tuberculose
Het ziektebeeld
Tuberculose is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door de tbc-bacterie (Mycobacterium tuberculosis).
Deze bacterie veroorzaakt in het lichaam ontstekingen. Er worden als het ware knobbeltjes van bacteriën gevormd in het lichaam (tuberculose betekent eigenlijk knobbeltjesziekte). Het kan vele jaren duren voordat iemand uiteindelijk de ziekte tuberculose ontwikkelt.
De meest voorkomende vorm van tuberculose is longtuberculose. In 2007 was er bij 50 procent van de patiënten in Nederland sprake van longtuberculose en bij 10 procent van een gecombineerde vorm van longtuberculose én tuberculose elders in het lichaam.
Behalve in de longen kan tuberculose namelijk ook voorkomen in andere delen van het lichaam, zoals gewrichten, botten, de hersenen of in de lymfeklieren.



Is tuberculose altijd besmettelijk?
Wanneer bij iemand de diagnose longtuberculose wordt gesteld, kan dit besmettelijk zijn voor anderen. In Nederland was dit in 2007 bij ongeveer een derde van de patiënten met longtuberculose het geval.
Als we willen bepalen hoe besmettelijk iemand is geweest voor zijn of haar omgeving, dan zijn er 3 belangrijke punten:

De patiënt.
Als we spreken van een besmettelijke vorm van longtuberculose (ook wel “open tuberculose” ) genoemd, dan zit de ontsteking op een plek in de luchtwegen waardoor het mogelijk is dat de bacteriën vanuit de ontsteking rechtstreeks naar buiten komen. Als deze mensen dan bv. hoesten of niezen kan de bacterie mee naar buiten komen en via hele kleine druppeltjes (aerosolen) worden verspreid.
Het contact.
Hoe groot de kans is dat anderen geïnfecteerd worden is echter ook afhankelijk van hoe vaak je iemand hebt gezien, en onder welke omstandigheden dit was. Het risico op tuberculose is veel groter als je bijvoorbeeld dagelijks met iemand hebt gecarpooled, dan wanneer je iemand wel eens tegenkomt bij het boodschappen doen. Daarom zullen in eerste instantie ook altijd eerst de mensen worden onderzocht die intensief contact hebben gehad met de bron (= de persoon met besmettelijke tuberculose).
De gevoeligheid van de contactpersoon voor infecties.
Personen met een verminderde afweer voor infecties zoals Hiv-geinfecteerden, personen met bepaalde vormen van kanker, nierpatiënten en personen die bepaalde medicatie tegen reumatische aandoeningen gebruiken, zijn gevoeliger voor tuberculose. De kans dat deze personen ziek worden na infectie met de tuberculosebacterie is ook groter. Ook deze mensen worden in geval van een contact met een besmettelijke bron eerder onderzocht.
Belangrijk is te weten dat tuberculose alleen kan worden overgedragen door direct contact, door samen met iemand in één ruimte te zijn. Je kunt het niet overdragen via handen geven, serviesgoed, enz. En ook niet meenemen naar derden, bijvoorbeeld naar je kinderen thuis. Iemand is pas een “gevaar” voor anderen, als hij of zij zelf een besmettelijke vorm van tuberculose heeft.


Als je een tbc-infectie oploopt, word je dan altijd ziek?
Als iemand de druppeltjes met een tbc-bacterie inademt die door iemand met een besmettelijke vorm van tuberculose in een ruimte zijn gehoest, kunnen er twee dingen gebeuren:

Meestal duwen de trilhaartjes in de luchtwegen de bacteriën weer naar buiten. De bacteriën komen dan niet in de longen terecht. Er is niets met de persoon gebeurd.
Naarmate er meer bacteriën worden ingeademd, is de kans groter dat enkele bacteriën de gehele luchtweg passeren zonder dat zij naar buiten worden gewerkt. Zij komen dan in de longen terecht en nestelen zich daar. De persoon is “geïnfecteerd”. Iemand is dan nog niet ziek, en merkt zelf ook niets. Als iemand geïnfecteerd is met de tbc-bacterie is er een kans van ongeveer 10 procent dat deze persoon de ziekte tuberculose krijgt. Deze kans is het grootst in de eerste twee jaar na infectie.
De incubatietijd – de tijd van infectie tot ontwikkeling van de ziekte – varieert bij tuberculose van enkele weken tot vele jaren. Vaak speelt een verminderde weerstand hierbij een duidelijke rol, dit kan o.a. het geval zijn bij zwangerschap, andere ziektes zoals bv. suikerziekte,kanker en bepaalde geneesmiddelen,


Wat zijn de symptomen van tuberculose?

De klachten die voorkomen bij tuberculose zijn hele algemene klachten, die ook bij heel veel andere ziektebeelden kunnen optreden. Dit maakt het herkennen van de ziekte vaak lastig.
De meest voorkomende klachten in het beginstadium van tuberculose zijn nachtzweten, vermoeidheid, koorts, gebrek aan eetlust en daardoor vaak gewichtsverlies. Mensen met longtuberculose hebben meestal al langere tijd hoestklachten(langer dan drie weken), en geven soms wat (bloederig) slijm op.
Zonder goede behandeling kan de patiënt echter steeds ernstiger ziek worden en uiteindelijk zelfs overlijden. Het is dus essentieel om tuberculose tijdig te ontdekken en te behandelen.

Info: Tuberculosefonds

Gepost door: Yves | 06-07-09

De commentaren zijn gesloten.