28-04-09

Stop Kinderporno en de slachtoffers van sexueel misbruik


stop

U wordt naar deze stoppagina doorverwezen omdat de website die u tracht te bezoeken inhoud aanbiedt die door de Belgische wetgeving als illegaal wordt aanzien.
Indien u meent dat deze maatregel ten onrechte is genomen kan u contact opnemen op onderstaand emailadres.

---

Vous venez d'être redirigé vers cette page. Le site que vous essayez de consulter contient des informations illégales au regard de la législation belge.
Si vous pensez que cette mesure a été prise à tort, vous pouvez toujours prendre contact en utilisant l'adresse e-mail ci-dessous

---

You have been redirected to this stop page because the website you are trying to visit offers content that is considered illegal according to Belgian legislation.
If you consider to be wrongly redirected, you can report this at the address below.

stoppage@fccu.be

LOGO_BE

JustitieLOGOlogo_fedpol

'Pedofielen vervolgen is de taak van de politie en van justitie in een democratische rechtsstaat' (Child Focus)
'Dans un Etat démocratique, poursuivre les pédophiles est la tâche de la police et de la justice' (Child Focus)
'In a democratic state, the pursuing of pedophiles is the work of the police and justice' (Child Focus)


NASCHRIFT:

In de zogezegde 'democratische rechtsstaat' van Child Focus, moet er blijkbaar plaats zijn voor censuur en sociale uitsluiting. Vandaar dat ook de sites van 'Stop Kinderporno' waarop géén namen of adressen van veroordeelde pedofielen te zien zijn, op vraag van Child Focus en justitie, door de Belgische providers werden geblokkeerd.

Er werd (vooraléér men het nieuws bekend maakte) in alle stilte beslist om een DNS blokkade van de "kinderporno jager" in te voeren. Mensen die klant zijn bij grote providers (Telenet en Skynet al zeker) en naar stopkinderporno.nl surften, kregen niets anders dan een pagina met een rood stopteken te zien.

Wie zijn DNS via Telenet & Skynet opvroeg, kreeg de volgende informatie: $ host stopkinderporno.nl
stopkinderporno.nl has address 84.199.40.99

Wie zijn DNS via andere wegen (OpenDNS, root-servers, ...) opvroeg, kreeg andere resultaten:
$ host stopkinderporno.nl
stopkinderporno.nl has address 85.25.223.233

Zoals de Belgische Linux-liefhebber Luc Stroobant opmerkt, is dit niet alleen een bijzonder domme manier van blokkeren die kinderachtig simpel te omzeilen is, maar rijst tevens de vraag op welke grond en wie er in de toekomst gaat beslissen wat de Belgische surfer nog mag zien en niet zien.
'In de praktijk blijkt immers dat stopkinderporno.nl al niet meer de "gewraakte" website toont, maar tegenwoordig een aanbod om dit domein over te kopen geeft... en het is ook een verontrustende evolutie om vast te stellen dat er blijkbaar een soort Belgisch internet censuur-systeem bestaat, terwijl daar helemaal geen publiek debat over gevoerd is', aldus Luc Stroobant.

Luc Stroobant vindt ook dat de Belgische justitie en politie-diensten de bal weer zwaar mis slaan omdat zij, in plaats van de bron van het probleem aan te pakken, men simpelweg de site(s) censureert.

Op de discussiefora van de door België geblokkeerde sites van Stop Kinderporno staan er tal van getuigenissen van slachtoffers van sexuele misbruiken. Het lijkt erop of men deze slachtoffers en een aantal kritische stemmen door middel van een Internet-blokkade de mond wil snoeren.
Zoals Luc Stroobant stelt, kan men zich terecht afvragen wie men in de toekomst (alhoewel dergelijke maatregelen ook al in het verleden werden genomen) nog allemaal door middel van een onwettelijke en willekeurige censuur, het zwijgen zal opleggen.

Child Focus dat zich een 'niet-gouvernementele organisatie' noemt, is een modern marketingbedrijf dat vooral als een reclamebord van het Belgische bedrijfsleven en de Belgische overheid bedoeld is.
Het werkt nauw samen met politie en justitie.

Het bedrijf organiseert regelmatig 'projecten' zoals 'Hallo Ouders' (een actie ten voordele van Child Focus, gesteund door Belgacom en ontwikkeld door Skynet) en er wordt samengewerkt met tientallen providers.

Child Focus ontving in 2001 al meer dan 2,5 miljoen Euro aan financiële steun van de bedrijven en de overheid. Ook de gestroomlijnde acties naar het publiek toe brachten geld in het laadje.

Enkele jaren geleden wist Child Focus zich via europese parlementsleden in de europese instellingen te nestelen zodat het nu ook financiële steun van de Europese Unie krijgt.

Deze situatie is wraakroepend omdat heel wat verenigingen die tesamen met de slachtoffers van sexueel misbruik tegen kindermisbruik strijden, zelfs niet de mogelijkheid hebben om zich een deftige computer aan te schaffen en zij door de overheid worden geboycot.

http://www.stroobant.be/internet

Commentaren

Internet-censuur in België
De Belgische justitieminister Stefaan De Clerck zei op een bepaald moment dat de 'strijd tegen Stop Kinderporno moeilijk zou zijn'.

Maar zo 'moeilijk' was die strijd niet.

Enkele telefoontjes volstonden om de Belgische Internetgebruiker de toegang tot alle sites van 'Stop Kinderporno' (de site met enkele namen van veroordeelde pedofielen + de sites zonder namen) te ontzeggen.

Dat kon dank zij de samenwerking van Child Focus met ISPA en het samenwerkingsakkoord van ISPA met justitie.

-------------------------------

ISPA staat voor Internet Service Providers Association. Het is een onafhankelijke organisatie zonder winstbejag die de belangen van Belgische Internet diensten bedrijven behartigt en het gebruik van nieuwe Internet diensten promoot. Zo zijn bv. haar leden goed voor 97% van alle internetaansluitingen in België.

Een van haar activiteiten bestaat in een driemaandelijks onderzoek omtrent de ontwikkeling van het Internet in België maar ze is sinds lang ook actief betrokken bij regulerende, wettelijke en technische werkzaamheden namens haar leden en de industrie in haar geheel. 

Met verwijzing naar:

- http://www.cyberhate.be/
- http://www.euroispa.org/
- http://www.stopchildporno.be/ (Belgische burgerlijke meldpunt met link naar Child Focus en 'Safer Internet Belgium')
- http://www.saferinternet.be/ (Child Focus - OIVO)
- http://www.timelex.eu/fr/
- http://www.spamsquad.be/ (Link naar eCops, Belgisch overheidsmeldpunt voor internetmisbruik. E-cops is een initiatief van de Federal Computer Crime Unit van de Federale Gerechtelijke Politie (FCCU) en de Federale Overheidsdienst Economie, KMO, Middenstand en Energie)


Bron: http://www.ispa.be/

Gepost door: Jan Boeykens | 29-04-09

Internet-censuur in België
Internet censuur door overheid in Belgie


Belgie heeft een internet firewall voor het eerst actief ingeschakeld om te censureren.

Bepaalde websites worden via een dns aanvraag bij de providers naar een mededeling van de overheid gestuurd ipv naar de bewuste websites.

Mmm, The Great Belgium Firewall?

Gepost door: JaapjeJaap | 29-04-09

Spreekverbod
Nadat Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven gedurende 7 jaar lang door de pers 'schuldig' werd verklaard en hij als een 'pedofiel', 'zelfverklaarde kinderpornojager' en 'geesteszieke' aan de schandpaal werd genageld (iets wat bij echte pedofielen niet mag), veroordeelde de correctionele rechtbank van Turnhout hem tot vijf jaar cel, waarvan drie jaar effectief.

In het vonnis werd hem ook een 'spreekverbod' met de pers opgelegd.

Na deze uitspraak bestormde de pers Marcel Vervloesem met allerlei vragen en werd hij in de meeste kranten nog eens extra aan de schandpaal genageld.

Men kan zich afvragen waarom de Belgische justitie ook Stop Kinderporno en de slachtoffers van sexueel misbruik, een soort spreekverbod oplegde doordat men alle sites (ook diegenen waarop geen namen van veroordeelde pedofielen staan) voor de Belgische internetter blokkeerde.

----

Morkhoven-actievoerder Marcel Vervloesem die het kinderpornomateriaal in opdracht van de vzw Werkgroep Morkhoven aan Justitie gaf, werd 11 jaar lang voor 'kinderfoltering' en het 'bezit van kinderporno' vervolgd.
Uit een 30-tal processen-verbaals blijkt dat de hoofdaanklager van Marcel Vervloesem, het Herentalse Sp.a-gemeenteraadslid Victor V., voor wiens 11 jaar oude klachten Marcel Vervloesem op 15.11.2006 werd vrijgesproken (Marcel Vervloesem werd in 2005 snel even opnieuw beschuldigd), zélf zedenfeiten met kinderen en minderjarigen pleegde.
De vzw Werkgroep Morkhoven stelde een open brief op, gericht aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers, waarin de nummers van de 30 processen-verbaals werden vermeld. Een exemplaar van deze brief werd op 23.10.2006 op het bureau van de Antwerpse procureur-generaal afgegeven en voor ontvangst afgestempeld maar daar bleef het bij.
De Vlaamse pers en de politici die de roddels over Marcel Vervloesem verspreid hebben en hem 11 jaren lang aan de schandpaal nagelden, kregen een afschrift van deze brief.
Zowel gerecht, pers als politici bleven echter muisstil.
Ook over de schriftelijke verklaring van één van de zogezegde slachtoffers dat men elks 250 euro kreeg voor de verklaring aan de pers + 250 euro voor het indienen van de klacht, werd zorgvuldig verzwegen.
Men is bang dat deze zaken zullen uitlekken en de burger zal begrijpen dat de valse klachten en het proces tegen Vervloesem enkel bedoeld waren om de kinderpornozaak Zandvoort dicht te dekken en de kindermisbruikers te beschermen.
Vooral de kranten van de VUM-mediagroep (De Standaard, Het Nieuwsblad, De Gentenaar, Het Volk,) die de kinderpornozaak Zandvoort doodzwegen en Regina Louf als een volslagen krankzinnige voorstelden, nagelden Marcel Vervloesem aan de schandpaal om de kinderpornozaak Zandvoort dicht te dekken. Ze noemden hem 11 jaren lang een 'kindermisbruiker', een 'zelfverklaarde kinderpornojager' en een 'geesteszieke'.
Het gerecht van Turnhout legde in haar vonnis van 15.11.2006 Marcel Vervloesem dan weer een 'spreekverbod met de pers' op waarvan de Gazet van Antwerpen handig profiteerde om Marcel Vervloesem door middel van een zogenaamd interview opnieuw van zedenfeiten te laten beschuldigen. De krant publiceerde daarbij zelfs een oproep tot 'nieuwe slachtoffers van Marcel Vervloesem' en gaf een e-mail-adres en telefoonnummer op waarop de 'andere slachtoffers' haar konden bereiken.
Marcel Vervloesem liet de geinterviewde persoon die zich in de kringen rond Sp.a-gemeenteraadslid Victor V. bevindt, bijna 2 jaar geleden dagvaarden maar het gerecht van Turnhout zorgde ervoor dat deze zaak niet kon voorkomen. Een jaar geleden beweerde zij dat Mter Dominique Defrance, één der advocaten van Marcel Vervloesem, 'geen besluiten indiende' terwijl dit voor het vaststellen van een datum voor de behandeling van een zaak, niet eens nodig is.
Op het gerecht van Turnhout verdwenen, zoals de Hoge Raad voor de Justitie ook schriftelijk bevestigde, de ontlastende documenten uit het strafdossier van Marcel Vervloesem. De opéénvolgende ministers van justitie lieten echter geen onderzoek instellen omdat zij dit beschouwen als de normale werking van de Belgische justitie. Het laten verdwijnen van gerechtelijke stukken maakt er deel uit van het gerechtelijk systeem.

Gepost door: Yves | 03-05-09

Zaak Demmink
NEDERLAND

20.4.2009

Deze week werd bekend dat advocate Adele van der Plas een laatste poging doet de hoogste ambtenaar van Justitie, mr. Joris Demmink, alsnog voor de rechter te krijgen wegens ondermeer seksueel misbruik van minderjarigen. De affaire-Demmink is inmiddels uitgegroeid tot een nachtmerrie die de geloofwaardigheid van Nederland als rechtsstaat volsterkt vernietigt. Maar wat zijn nu precies de feiten? Een chronologisch overzicht.

Maart 1998 De Koerdische zakenman Baybasin in Nederland aangehouden en gevangen gezet.
20 april 1998: Uitzending van Netwerk. Uit de beschrijving in de archieven van Beeld en Geluid: Reportage over het grootscheepse politieonderzoek in 1994 van een speciaal opgericht politieteam uit Rotterdam, het HIK-team (Handel In Kinderen) dat in eerste instantie werd opgericht om het vermiste Duitse jongetje Manuel Schadewald op te sporen die vermoedelijk in het prostitutiecircuit in Rotterdam was beland. Het HIK-team stuitte op een escort-club voor jonge jongens, beheerd door de Duitser Lothar G. Deze G. stond aan het hoofd van een netwerk in handel en seks met minderjarige jongens. Niet alleen in zijn pand werden jongens seksueel misbruikt, maar ook in een prive-huis in een van de kubuswoningen. Daarnaast stuurde G. vaak kinderen op escort naar een klant op diens adres. Vanuit Polen werden jongens gesmokkeld naar Nederland met medewerking van een TOPAMBTENAAR VAN DE NEDERLANDSE OVERHEID. Een reconstructie adhv afgetapte telefoongesprekken, processen-verbaal en aantekeningen van de politie laat zien hoe in Nederland mannen minderjarige jongens bestellen voor seks en hoe nieuwe jongens via vriendjes die al in het circuit zitten worden geronseld. Lothar G. werd veroordeeld tot vijfeneenhalf jaar gevangenisstraf, DE TOPAMBTENAAR "JORIS" tot 240 uur dienstverlening en zes maanden voorwaardelijk.

In de loop van 2000: “Demmink trok de aandacht van de researchredactie van het NOS Journaal die onderzoek deed naar de vraag of de affaire-Dutroux vertakkingen had in Nederland”. Met name zijn rol het het ‘Embargo-onderzoek’ naar een pedo-netwerk van Nederlandse hooggeplaatsten waaronder een ‘oud advocaat van de Koningin’ en een ‘oud-bewindsman’ trekt de sterke aandacht.

Augustus 2002: Baybasin tot levenslang veroordeeld op basis van vervalste tap-gesprekken.

1 november 2002: JD benoemd tot SG van Justitie. De AIVD heeft bij deze benoeming ‘ongeveer 40 geruchten over de levenswandel van JD onderzocht’.

8 oktober 2003: Panorama en de Gaykrant publiceren uit stukken waaruit blijkt dat JD zowel in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) als in Praag (sexbar Pinoccio) minderjarige kinderen misbruikt. In beide gevallen zette JD hiertoe zijn dienstauto in.

14 oktober 2003: De ‘jeugdprostitue Frank L.” doet aangifte tegen JD wegens kindermisbruik. Het NOS Journaal meldt de aangifte maar spreekt slechts van ‘een topambtenaar’.

15 oktober 2003: Minister Donner dreigt alle media die ‘de ambtenaar’ nader identificeren ‘voor de rechter te slepen’ en meldt ook ‘dat er nog geen spoor van rook is, laat staan vuur’.

16 oktober 2003: Het OM laat weten dat de aangifte tegen JD vals is en ziet ‘geen aanleiding voor verder onderzoek’.

19 oktober 2003: De hoofdredacteuren van Panorama en Gay Krant hebben een gesprek met JD bij hem thuis. JD eist rectificatie, de bladen gaan daar niet mee akkoord en willen een interview met JD brengen als reactie op de beschuldigingen van 8 oktober. JD wil echter dat niet dat over het gesprek wordt gepubliceerd. Het NOS Journaal legt de hand op emails over deze ‘bemiddelingspoging’ en ook op het uitgewerkte interview. Daarin geeft Demmink toe met de Nederlandse ambassadeur te Praag ‘gay bars te hebben bezocht’ en bekent een relatie ‘met een jonge Tsjech die meespeelde in pornofilms’. Ook geeft Demmink in het gesprek toe ‘dat hij op jonge mannen valt’. Het stuk wordt niet gepubliceerd. Later zal meer explosief materiaal uit dit gesprek boven tafel komen.

30 oktober 2003: Ten kantore van de advocaat van JD, Harro Knijff van De Brauw Blackstone Westbroek, wordt ‘een deal’ gesloten ‘waarover niemand iets naar buiten mag brengen’. JD geeft aan deze ‘deal’ dus de voorkeur boven een dagvaarding aan beide bladen, iets waar Donner met klem op aandrong.

Begin november 2003: Er ontstaat ‘rumoer’ op de redacties van de Gay Krant en Panorama omdat er gedwongen zou moeten worden gerectificeerd ‘terwijl Demmink toch van alles heeft toegegeven’.

5 november 2003: Na hernieuwde interventie van de advocaat van JD, Harro Knijff, nemen de twee tijdschriften wat gas terug in een hoofdredactioneel commentaar. “Wij concluderen dat de oorspronkelijke bronnen op basis waarvan de indruk werd gewekt dat JD zich schuldig heeft gemaakt aan onoorbaar gedrag onbetrouwbaar zijn gebleken.”

5 november 2003: Een van de hoofdredacteuren (of beiden) ‘loopt leeg’ tegen Hans Laroes van het NOS Journaal. Hij zegt dat hij ‘onderdeel is geworden van een doofpot-affaire’ en ‘eieren voor zijn geld heeft gekozen’. Ook beaamt of vertelt hij dat JD in het gesprek op 19 oktober ‘drie Tsjechische jongens met naam en toenaam heeft genoemd’ en ‘niet kan uitsluiten dat hij ook met minderjarige jongens heeft geslapen, al is hij daar nooit bewust op uit geweest’. JD heeft volgens deze ‘journaalbron’ toegegeven niet altijd naar de leeftijd van ‘zijn jongens’ te hebben gevraagd. De ‘journaalbron’ belooft berichtgeving door het journaal op dit punt ‘niet te zullen ontkennen’. Die avond (20:00 uur) bericht het Journaal over de ‘stap terug’ van de beide bladen maar zegt daarna dat Demmink het kindermisbruik wel zelf heeft toegegeven. Dit is de letterlijke tekst: ““De topambtenaar heeft een schikking met de bladen getroffen want hij wilde niet naar de rechter. In zo’n gevecht zou immers zijn hele verleden op straat komen te liggen. In de gesprekken met Panorama en Gay Krant achter gesloten deuren afgelopen week heeft hij toegegeven dat hij seks heeft gehad met jonge homo’s en dat hij niet altijd vroeg hoe oud ze waren. Geen onderwerp, vindt hij, om in de rechtszaal uit te vechten.” Laroes later: “Demmink heeft de zaak in der minne willen regelen juist omdat hij zich kwetsbaar voelt over zijn priveleven.” Harro Knijff hangt direct aan de lijn. Dit leidt tot een licht aangepaste tekst in de editie van 22:00 uur: ““De topambtenaar heeft een schikking met de bladen getroffen want hij wilde niet naar de rechter. In zo’n gevecht zou immers zijn hele verleden op straat komen te liggen. In de gesprekken met Panorama en Gay Krant achter gesloten deuren heeft hij toegegeven dat hij seks heeft gehad met jonge mannen en dat hij niet altijd vroeg hoe oud ze waren. Maar onoorbaar gedrag, absoluut niet, geven de bladen ook vandaag toe. Het is een onderwerp dat niemand graag uitvecht in een rechtszaal.” Verdere onderhandelingen over een rectificatie lopen op niets uit en de advocaat kondigt ‘fermere juridische stappen’ aan.

14 januari 2004: JD dient klacht in tegen NOS Journaal bij Raad voor de Journalistiek.

lees verder:
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=6282

Gepost door: Yves | 07-05-09

Chris Hölsken
Toen Marcel Vervloesem van onze vereniging, de kinderpornozaak Zandvoort met haar 90.000 slachtoffertjes onthulde, strooiden De Standaard, Het Nieuwsblad, Het Volk en De Gentenaar die allen deel uitmaken van de Corelio Media Groep, inderdaad het gerucht rond dat hij 20 jaar geleden zijn halfbroer zou gefolterd en verkracht hebben.

Gedurende 11 jaren nagelden deze kranten Marcel Vervloesem als 'pedofiel', 'zelfverklaarde kinderpornojager' en 'geesteszieke' aan de schandpaal terwijl zij de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot staken.

Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat deze pedofielenbeschermers moord en brand schreeuwden toen Chris Hölsken bekend maakte dat hij de namen van veroordeelde pedofielen op één zijn sites wilde zetten.

Chris Hölsken wordt door de Standaard en Het Nieuwsblad nu als de 'zoveelste Marcel Vervloesem' afgeschilderd. Vandaar dat hij afstand begint te nemen van de Werkgroep Morkhoven en zichzelf tegenspreekt.

Gepost door: Jan Boeykens | 07-05-09

Chris
Van: Jan Boeykens - Werkgroep Morkhoven
Aan: info@stopkinderporno.com
Datum: 7 mei 2009
Onderwerp: Re: Dank U


Beste Chris,

Ik probeer je al een tijdje te bereiken op je site maar je zal het wel druk hebben na die aanvallen van de Belgische pedofielenbeschermers.

In bijlage zend ik je een kopietje van een artikel over (ex-)VRT-medewerker Gie Laenen dat ik vandaag in de Gazet van Antwerpen las.

Met vriendelijke groet,

Jan

-----------------------------------------

VRT-medewerker Gie Laenen

'Gie Laenen blijft vrij man ondanks effectieve veroordeling'

-----

Schrijver Gie Laenen heeft sinds zijn veroordeling in 2008 nog geen enkele dag achter de tralies gezeten. Er is ook niemand die weet wanneer de pedofiel nu naar de gevangenis moet.


Voormalig VRT-medewerker Gie Laenen werd op 30 juni 2008 tot vier jaar effectief veroordeeld. De man verliet de rechtzaal echter als een vrij man, zo schrijft 'De Morgen'.

Tot op de dag van vandaag zou de man met rust zijn gelaten door Justitie. Nu heeft hij op het internet een antiekwinkel. Die beheert hij vanuit zijn woonst in Mechelen. Hij werkt ook aan een persoonlijke blog.

Sessies

Gie Laenen zou tussen 1978 en 2002 minstens 25 jongens, tussen de elf en zestien jaar oud, misbruikt hebben. Hij lokte jongeren met interesse voor de theaterwereld naar zijn thuis voor zogezegde sessies.

Hij verplichtte zijn slachtoffers echter om met hem in bed te duiken. De advocaat van de misbruikte jongens is woedend. Hij noemt Laenen een expert in het vertragen van zijn zaak. Hij heeft er ook geen verklaring voor waarom Laenen nog altijd een vrij man.

Gazet van Antwerpen, 7.5.2009

Gepost door: Jan Boeykens | 07-05-09

België beschermt pedofielen
Schrijver Gie Laenen heeft sinds zijn veroordeling in 2008 nog geen enkele dag achter de tralies gezeten. Er is ook niemand die weet wanneer de pedofiel nu naar de gevangenis moet.


Voormalig VRT-medewerker Gie Laenen werd op 30 juni 2008 tot vier jaar effectief veroordeeld. De man verliet de rechtszaal echter als een vrij man, zo schrijft 'De Morgen'.

Tot op de dag van vandaag zou de man met rust zijn gelaten door Justitie. Nu heeft hij op het internet een antiekwinkel. Die beheert hij vanuit zijn woonst in Mechelen. Hij werkt ook aan een persoonlijke blog.

Sessies

Gie Laenen zou tussen 1978 en 2002 minstens 25 jongens, tussen de elf en zestien jaar oud, misbruikt hebben. Hij lokte jongeren met interesse voor de theaterwereld naar zijn thuis voor zogezegde sessies.

Hij verplichtte zijn slachtoffers echter om met hem in bed te duiken. De advocaat van de misbruikte jongens is woedend. Hij noemt Laenen een expert in het vertragen van zijn zaak. Hij heeft er ook geen verklaring voor waarom Laenen nog altijd een vrij man is.

Gazet van Antwerpen, 7.5.2009

---------

ARCHIEF

Gie Laenen

Guido (Gie) Laenen (Turnhout, 3 februari 1944 - ) is een Vlaams jeugdauteur en voormalig VRT-medewerker.

Gie Laenen is getrouwd, heeft een dochter en één kleindochter.

Inhoud
1 Eerste veroordeling
2 Artistieke carrière
3 Tweede veroordeling
4 Derde veroordeling
5 Werken
6 Bekroningen
7 Externe links



Eerste veroordeling

Na zijn studies Nederlands en geschiedenis begon Laenen zijn loopbaan als leraar Nederlands aan het Klein Seminarie in Hoogstraten, waar hij gedurende zeven jaar werkte. In 1973 werd Laenen een eerste maal veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar, waarvan een jaar effectief, wegens zedenfeiten met 14 minderjarige leerlingen van deze school.


Artistieke carrière

Dat strafblad belette hem niet om later voor de jeugdafdeling van het Mechels Miniatuur Teater te werken, producer te worden bij de VRT, onder meer voor het radioprogramma Het Koekoeksnest, en een succesvolle carrière uit te bouwen als jeugdauteur bij de Tieltse uitgeverij Lannoo. Laenen was ook een tijdlang redacteur van het tijdschrift voor kunstzinnige vorming Aldoende.

De jeugdromans Leven overleven (1975) en Paultje, ze gaan weer vechten (1977) maakten in de jaren 1970 school. Ze maakten van Laenen een trendsettend jeugdschrijver.

In een artikel in Leestekens van 1981 maakte Laenen duidelijk wat hij beoogde: "Ik schrijf dus voor jongeren, voor kinderen omdat ik met hen te doen heb, omdat ik een innige band met hen ontwikkelde, zonder voorbedachte rade. Het is een gegeven. Men heeft het onderwijs al ontdaan van erotiserende invloeden, laat men nu maar ver weg blijven van de vormingsschrijver, want het enige wat iemand voor kinderen en aanverwanten kan laten schrijven is zijn dagelijkse verbondenheid met hen, zoals men met mensen verbonden is die men lief heeft. En hoe men dat woord moet invullen, dat laat ik aan de mogelijkheden van ieder lezer over."


Tweede veroordeling

Op 11 maart 2005 werd hij in eerste aanleg door de correctionele rechtbank van Mechelen opnieuw veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van zes jaar en een schadevergoeding van meer dan 2500 euro, omdat hij in de periode tussen 1978 en 2002, minstens 25 jongens tussen 11 en 16 jaar seksueel misbruikt heeft. Deze feiten werden gepleegd in zijn woning in de Leopoldstraat in Mechelen tijdens literaire sessies met de auteur. Voor het bezit van pornografisch materiaal werd hij vrijgesproken. Laenen ging in beroep maar op 15 december 2005 bevestigde het hof van beroep te Antwerpen zijn veroordeling van zes jaar celstraf. Daarna stapte Laenen dan naar het Hof van Cassatie dat op 2 mei 2006 het arrest verbrak. Daarom moet het hele proces voor een derde rechtbank overgedaan worden: op 30 april 2007 startte dit aan de rechtbank van Brussel.

Ook zijn echtgenote, Maria (Mieke) Laenen-Martens, werd door de rechtbank veroordeeld wegens schuldig verzuim en kreeg hiervoor 12 maanden met uitstel. De rechtbank verweet haar dat zij had gezwegen toen zij had moeten spreken.

Sinds de tweede veroordeling van Laenen in 2005, heeft de Uitgeverij Lannoo alle vermeldingen van haar jeugdauteur zonder nadere verklaring verwijderd op haar website.


Derde veroordeling

De schrijver werd op 30 juni 2008 door het Brussels Beroepshof veroordeeld tot vier jaar effectieve celstraf nadat zijn raadsman cassatieverzoek aantekende tegen een vroegere veroordeling. De burgerlijke partijstellingen van een hele reeks van de slachtoffers zijn volgens de laatste uitspraak verjaard. Hij gaat dit keer niet in beroep tegen het vonnis. Een jaar na zijn veroordeling blijkt dat Laenen nog altijd geen dag in de cel heeft gezeten.


Werken

1975 - Leven overleven: een herfst, winter en lente uit het leven van een vijftienjarige jongen (Lannoo / 10e druk 1989)
1976 - Talikodos, de stille vriend: een speurdersverhaal (Lannoo)
1977 - Paultje, ze gaan weer vechten: rondom de geschiedenis van een uitroeiingskamp (Lannoo / 2e druk 1978)
1978 - Sofie en Peter: een zomer lang wachten op een vader (Lannoo)
1978 - Zeg het maar: een gebedenboek voor kinderen en jongeren en voor al diegenen die willen bidden met illustraties van Marion Faber (Lannoo)
1979 - Twee en twee is vier: een boek over een homo-erotische verhouding tussen een 17-jarige en een 13-jarige jongen (Lannoo)
1981 - Tot het donker wordt: tien brieven en tien foto's (Lannoo)
1982 - Anderland: Bruno's verre reizen (Lannoo)
1982 - Juf is naar Japan: Bruno's avonturen met de algehele automatische juf (Lannoo / 3e druk 1995)
1984 - Het eiland (Lannoo)
1984 - Het personage: de schrijver en zijn model (Lannoo)
1985 - Een wonderkind: het verschijnen en verdwijnen van Jack P. (Manteau)
1987 - Goed gek! (Manteau / 2e druk 1993)
1988 - Spoken (Houtekiet / 2e druk 1994)
1990 - De verboden tuin (Lannoo)
1995 - Elk woord is waar!: gedachten, gedichten en geheimen voor kinderen van tien tot honderd jaar (Lannoo)
1996 - De erfenis (Lannoo)
1999 - Heen en terug (Lannoo)
2000 - Triangel: documenten bij een afscheid (Lannoo)


Bekroningen

1975 - Wedstrijd Jeugdboek Gezinsleven voor Leven overleven
1977 - Referendumprijs voor het Kinderboek voor Paultje, ze gaan weer vechten: rondom de geschiedenis van een uitroeiingskamp
1979 - Eervolle vermelding van de Plantin-Moretusprijs voor het gebedenboek voor kinderen Zeg het maar
1985 - Prijs van de Kinder- en Jeugdjury voor het boek in Vlaanderen 10 t/m 12 jaar voor Het eiland
1989 - Prijs van de Kinder- en Jeugdjury voor het boek in Vlaanderen 10 t/m 12 jaar voor Spoken

Bron:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gie_Laenen

Gepost door: Yves | 08-05-09

De commentaren zijn gesloten.