21-02-09

HP/De Tijd openen nieuwssite


OK.INTERNETOud-hoofdredacteuren HP/De Tijd openen nieuwssite

AMSTERDAM - Gerard Driehuis, Henk Steenhuis en Thieu Vaessen, alledrie ooit lid van de hoofdredactie van opinieweekblad HP/De Tijd, hebben maandag een nieuwswebsite geopend. Dat maakten de drie bekend.

Welingelichtekringen.nl moet de Nederlandse lezer een betere toegang bieden tot nieuwssites uit het buitenland. Volgens de initiatiefnemers biedt de site dagelijks een selectie van een tiental bijzondere artikelen uit internationale media, vat die samen en verwijst de lezer vervolgens door naar het originele bericht.

,,Welingelichtekringen wil een gidsfunctie vervullen voor iedereen die gebruik wil maken van het enorme aanbod aan beschouwingen, reportages en interviews van topjournalisten dat dankzij internet binnen handbereik is gekomen.''
,,Dit soort sites was er helemaal nog niet. Wij hadden er zelf behoefte aan en kennelijk de rest van Nederland ook, want het loopt storm'', aldus Driehuis. Volgens de kersverse internetjournalist is de website sinds de start vereerd met ,,tienduizenden bezoeken''.

(ANP)
AD vrijdag 20 februari 2009

12:16 Gepost door JaapjeJaap in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: media nieuws nederland |  Facebook |

Commentaren

'Kranten kapot, strijd nu verplaatst naar web'
We kunnen thans constateren dat de Nederlandse dagbladpers definitief kapot is. Met het cluster ‘kwaliteitskranten’ in Belgische handen lijdt ons land niet alleen een gigantisch imagoverlies, maar kan ook worden geconcludeerd dat deze kranten zullen worden omgevormd tot marginale nicheplayertjes die louter nog kunnen renderen dankzij volledige commercialisering. Natuurlijk proberen ze zich bij PCM nog enige moed in te praten door zichzelf wijs te maken dat Persgroep-topman van Thillo een ‘enorme liefde koestert‘ voor kranten, maar deze doorzichtige poging kan worden afgedaan als wishfull thinking. Merk overigens op dat destijds toen APAX de tent zou overnemen exact hetzelfde werd gezegd: ook bij APAX waren het ‘enorme liefhebbers van kranten’ die ‘gigantische bedragen zouden gaan investeren’. We weten allemaal hoe dat toen is afgelopen: een ‘veroordeling’ wegens wanbeleid en giga-schulden bij de banken. Met de ondergang van de ‘dode bomen-media’ verlegt het strijdperk om de waarheid zich naar internet. Nadat ‘de macht’ de kranten langzaam maar zeker heeft gesloopt door zich in te kopen in de journalistiek en ook de ‘kwaliteitsjournalisten’ zelf zich met graagte hebben uitgeleverd, zien we thans op internet hetzelfde gebeuren:

Verder lezen ‘Kranten kapot, strijd nu verplaatst naar web’

Gepubliceerd door Micha Kat 17 februari, 2009 in Algemeen

Gepost door: Jaapjejaap | 21-02-09

Belgische lezers zijn ‘lui, gierig en dom’ De Nederlandse journalist Henk Blanken die, als enige Nederlander, deelnam aan een grootscheepse mediadag in Antwerpen, getuigt wel van humor...

--------------


Belgische lezers en kijkers zijn ‘lui, gierig en dom’. Dat beweer ik niet, maar dat liet een journalist van Het Belang van Limburg zich ontglippen tijdens de Staten-Generaal van de Media, afgelopen donderdag in Antwerpen. Die grootscheepse mediadag over de “crisis” in de Vlaamse media, was georganiseerd door de Vlaamse ministerpresident en mediaminister Kris Peeters.

Voor zover waarneembaar was ik – uitgenodigd iets te zeggen over nieuwe media - de enige Nederlander tussen een paar honderd Belgische journalisten en uitgevers. Een eigenaardige positie: voorheen werd je als Hollander in België, terecht of niet, versleten voor arrogant, maar sinds Christian van Thillo (De Persgroep) eigenaar is van vijf van de belangrijkste Nederlandse kranten zouden de Belgen geen last meer moeten hebben van een minderwaardigheidscomplex en liggen de rollen een tikje anders.

Vlaamse media zijn winstgevend. Vlaanderen kende eerder commerciële televisie dan Nederland (per februari 1989, waar RTL Veronique in Nederland in oktober 1989 begon). En Vlaamse kranten hebben zich niet laten uitkleden door Britse opkoopfondsen als APAX of megalomane uitgevers als David – Mecom – Montcomery. Roularta (onder veel meer Knack) is daarentegen succesvoller op de Franse tijdschriften- dan de Telegraaf op pakweg de Duitse televisiemarkt.

De Staten-Generaal van de Media waren niettemin opgezet als brainstorm over de mediacrisis. Bedoeld als reactie op hardhandige saneringen bij De Morgen en De Standaard, en reorganisaties bij zowel de publieke omroep VRT als de commerciële VTM. En dat allemaal uiteraard tegen een achtergrond van multimedialisering, en een verschraling en vervlakking van de kwaliteitspers.

What crisis?
Maar is er van een crisis in Vlaanderen wel sprake? Niet als je luistert naar Rik De Nolf, topman van Roularta, de Vlaamse uitgever van vooral tijdschriften. De totale oplage van dagbladen in Vlaanderen is tamelijk stabiel, al moet je dan wel de gratis krant Metro meerekenen (die wordt uitgegeven door het Vlaamse Concentra, en niets te maken heeft met het Zweedse Metro-concern).

De Vlaamse premier zei het zijn Franse ambtgenoot Sarkozy na, naar wiens voorbeeld de Vlaamse Staten-Generaal werd georganiseerd: “verpaupering bedreigt de media”. Maar twee zinnen later meldde Kris Peeters opgewekt dat het aantal journalisten bij Vlaamse dagbladen sinds 2000 met 25 procent is gestegen (al werkt 10 procent van hen voor digitale producten).

Volgens voorzitter Mark Van de Looverbosch van de Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ) misbruiken mediabedrijven de huidige kredietcrisis – 10 tot 40 procent minder reclamebestedingen - als “alibi” om al langer gewenste bezuinigingen door te voeren. Wie weet wat er in VS aan de hand is (de ene na de andere krant sluit), of in Nederland (waar kranten al langer reorganiseren), vindt die opstelling misschien wat wereldvreemd.

De crisis die nog komt
Als er al sprake is van crisis in de Vlaamse media, is dat de crisis die nog moet komen. Vlaamse kranten hebben zich later dan de Nederlandse ontworsteld aan de verzuiling. En Vlamingen zijn traditioneel minder fervente krantenlezers, waardoor er tot voor kort nog groeikansen waren. “Wij werden niet geacht de krant te lezen, wij zijn als katholieken langer dom gehouden,” aldus een kenner.

De crisis die nog komt wordt uiteraard getriggerd door internet. België is een raar land. Zichtbaar vanaf de maan, vanwege zijn verlichte snelwegen, maar onzichtbaar voor Google sinds een rechter de zoekmachine verbood Belgische kranten te ontsluiten via Google News.be. De vraag is hoe lang die vorm van splendid isolation nog houdbaar is.

Belgische uitgevers en journalisten moeten weinig hebben van nieuwe media. Hun branche oogt daardoor wat archaïsch. De uitgever is een meneer, journalisten worden uitgeknepen, en als er ontslagen vallen worden die verdeeld over “werklieden”, “bedienden” en “journalisten”.

Tekenend in dit verband was de volgorde van opkomst in Antwerpen. Eerst sprak de minister-president, toen de uitgever, daarna de journalistenvoorman en pas als allerlaatste de ombudsman van de Vlaamse Raad voor de Journalistiek (pas opgericht in 2002), die het woord voerde “namens de lezers”, lezers die uiteraard niet waren geraadpleegd over hun media, laat staan voor deze dag waren uitgenodigd.

Droog brood
Belgische media hebben grosso modo een ongemakkelijke omgang met nieuwe media. De Morgen ging er lang prat op geen website te hebben en De Standaard houdt dapper een betaalmodel in stand. Roularta-topman De Nolf stelt vast dat op internet geen droog brood te verdienen valt met advertising, terwijl de VVJ wel de inertie van Vlaamse mediabedrijven aan de kaak stelt, maar ondertussen vasthoudt aan de bescherming van beroepsjournalisten die in België sinds 1963 wettelijk is geregeld.

Dat is “geen kwestie van corporatisme”, aldus de bond, maar gewoon een praktische noodzaak: er zijn te weinig persplaatsen in parlement, rechtbank of voetbalstadion om ook “nieuwe” journalisten hun werk te laten doen zonder dat de lezer daar de dupe van wordt, aldus een voetnoot in een manifest van de VVJ.

Instemmend citeert dat “zwart-, wit- en draaiboek” van de VVJ, dat donderdag werd gepresenteerd, de Amerikaanse internet-cynicus Andrew Keen volgens wie “internet dringend (opnieuw) in handen moet komen van echte professionals”. Die beunhazen van burgerjournalisten lopen ons maar voor de voeten, vindt de VVJ.

Om het beeld niet al te zwart te kleuren: ook in Vlaanderen wordt bij de televisie crossmediaal geproduceerd, de onafhankelijke journalisten van Indymedia doen goed werk, en als het om slimme marketing van kranten gaat kunnen Nederlandse uitgevers nog veel leren van Concentra, De Persgroep of Corelio (de drie Vlaamse dagbladuitgevers), omdat België nu eenmaal veel meer dan Nederland een losseverkoopland is.

Dikke kwatsch
In het werkgroepje waarvan ik deel uitmaakte werd enerzijds vastgesteld dat twee miljoen Vlamingen hun weg naar Facebook of een andere social networksite hebben gevonden, maar trok men zich daar anderzijds blijmoedig niets van aan. Het besef dat internet de macht bij de consument heeft gebracht? Dat het algemene nieuws een commodity is, en bijgevolg gratis? Het wil er nog niet in: “Informatie – en zeker kwaliteitsinformatie – mag best iets kosten.” Burgerjournalistiek? “Dikke kwatsch.”

Er zullen altijd journalisten zijn, want lezers zijn lui, vond mijn debatgenoot en notulist Erick Donckier van Het Belang van Limburg. Zoals ze ook gierig zijn, vroeg ik plagerig? Jawel, antwoordde Donckier prompt. En dom? Zeker en vast, knikte hij. Ik liet maar achterwege hoe lui, dom en gierig een journalist is die niet in staat is in tijden van nieuwe media een alternatief te bedenken voor zijn onzekere voortbestaan.


Henk Blanken
21.3.2009

Dit artikel verscheen eveneens op de weblog van de auteur.

http://www.denieuwereporter.nl/2009/03/belgische-lezers-zijn-lui-gierig-en-dom/

Gepost door: Jaapjejaap | 25-03-09

Belgische krantenmakers: ‘Nederlandse kranten zijn oubollig’
Terwijl de kwaliteitskranten in Nederland moord en brand schreeuwen over hun dalende oplages lijkt het goed te gaan met de kwaliteitsgazet in Vlaanderen. De Morgen, De Standaard en zakenkrant De Tijd lijkt een neergang bespaard te blijven. Hun oplages zijn stabiel en alle drie groeiden ze in 2008 zelfs een beetje. Is Vlaming hopeloos ouderwets of doen de kranten het in Vlaanderen gewoon beter?

Het afgelopen jaar viel bij ons in Brussel dagelijks een behoorlijke berg papier op de deurmat. Het thuisfront hielden we in de gaten met NRC Handelsblad terwijl het Belgische nieuws bij de koffie werd geleverd door afwisselend De Morgen en De Standaard. Na een periode wennen aan nieuwe woorden en (Germaanse) zinsconstructies zoals “ministers die afkomen”, “pistes die bewandeld worden” en “politiekers die er nochtans niet uit geraken,” viel ons pas echt op wat het verschil is: de Vlaamse kwaliteitskranten staren vooral naar hun Vlaamse navel.

Als voorbeeld leggen we op de “normale nieuwsdag” vrijdag 20 februari De Standaard en NRC Handelsblad eens naast elkaar. Even tellen laat meteen het grote verschil zien: de Vlaamse tabloid besteedt maar liefst tien pagina’s aan binnenlands (lees: vooral Vlaams) nieuws waarvan er twee zelfs regionaal zijn en vier(!) alleen over de Belgische en Vlaamse politiek gaan. NRC Handelsblad op groot formaat besteedt evenveel pagina’s aan binnenland als buitenland, namelijk twee. De aandacht voor economie is bij beide kranten ongeveer gelijk.

In deze telling lieten we de voorpagina’s even buiten beschouwing maar ook die verschillen. De Standaard heeft een opmerkelijk eigen verhaal over Fairtrade-goederen, volgens de krant doen die het ondanks de crisis goed. NRC Handelsblad geeft een overzicht van het nieuws dat we gedurende de dag al op nu.nl voorbij zagen komen en een foto van een nieuwe atlas over bedreigde talen.

Oubollig
“Ik verwonder me over Nederlandse kranten”, zegt Peter Vandermeersch, al tien jaar algemeen hoofdredacteur van De Standaard. “Ze zijn zo oubollig. Alleen NRC Next, die krant kan mij bekoren.” We ontmoeten de energieke Vlaming in zijn bescheiden kantoor op de redactie in Groot-Bijgaarden, even buiten Brussel. “De frisheid van Next zie ik niet bij NRC, niet bij Trouw en ook niet bij De Volkskrant. Ze hebben het stoffige karakter van kwaliteitskranten in de jaren tachtig. Je voelt gewoon dat zo’n krant als NRC Handelsblad zal sterven met zijn generatie lezers. Eigenlijk hadden ze van het gewone NRC meteen Next moeten maken.”


Na deze stevige woorden wijzen wij voorzichtig op de stoffige kanten van zijn eigen krant, de nimmer aflatende stroom Wetstraat-avonturen, de overkill aan lokale drama’s en de summiere blik naar de wereld buiten Vlaanderen. Vandermeersch glimlacht: “Ik luister veel beter naar de markt dan mijn Nederlandse collega’s. Vijf jaar geleden bleek uit een enquête dat mijn lezers meer regionaal nieuws willen. Dus heb ik dat ingevoerd.” Met succes: de oplage van De Standaard steeg in 2008 met 1,3 procent naar ruim 83.000. “De gemiddelde Vlaming is een beetje bang voor de boze buitenwereld”, weet Vandermeersch. De Standaard brengt daarom vier lokale edities in samenwerking met Het Nieuwsblad, de andere krant van uitgever Corelio. “Lezer vraagt en is tevreden!”

Dure correspondenten heeft Vandermeersch afgeschaft. “Een kwart van ons redactiebudget ging naar correspondenten die toch grotendeels de New York Times en Le Monde overschreven.” Nu koopt De Standaard stukken van bijvoorbeeld NRC, de redactie schrijft zelf iets of maakt soms gebruik van een freelance correspondent. Vandermeersch: “De kwaliteit van onze buitenlandberichtgeving? Die is niet zo goed als die van de Volkskrant of NRC, maar ik ben ervan overtuigd: we zijn goed genoeg.”

Verkopen kan Vandermeersch wel, niet voor niets werd hij verkozen tot “Vlaams Marketeer 2007? De strak in het pak zittende hoofdredacteur is niet alleen verantwoordelijk voor de inhoud van de krant maar ook voor de manier waarop deze in de markt wordt gezet. “Als hoofdredacteur maagdelijk willen zijn, dat is typisch Nederlands.” Vandermeersch doelt op de eeuwige strijd tussen uitgever en hoofdredactie. Daar heeft hij duidelijk geen last van.


Te veel kwaliteitskranten

PCM heeft volgens Vandermeersch te veel kwaliteitskranten. “Een concern met drie kranten die allemaal min of meer hetzelfde schrijven is zinloos”, vindt Vandermeersch. “Ik heb hier wel eens een test gedaan. Neem verschillende stukken over de overwinning van Obama, knip de kop eraf en leg ze naast elkaar. Niemand kan zeggen uit welke krant het komt. Pluralisme stamt uit een periode dat de kranten nog verzuild waren. Die tijd ligt achter ons, ook in Nederland.” Vandermeersch weet zeker dat Van Thillo, momenteel op oorlogspad in Nederland, met één kwaliteitskrant verder wil. “Je kunt je tegenwoordig sowieso afvragen of we niet verder kunnen met één kwaliteitskrant in Vlaanderen en één in Nederland.”

De naam Van Thillo, die menige redactie doet sidderen, is gevallen. Christian Van Thillo is zonder twijfel de machtigste man in het Vlaamse medialandschap. Zijn concern De Persgroep is onder meer eigenaar van de Vlaamse Telegraaf Het Laatste Nieuws, delen van de commerciële TV-zender VTM, roddelblad Dag Allemaal en De Morgen, die andere kwaliteitskrant in Vlaanderen. Over de grens kocht de saneerder eerder al Het Parool, nu heeft hij zijn pijlen gericht op uitgever PCM. In plaats van bang voor zijn concurrent te zijn spreekt Vandermeersch vooral zijn bewondering uit voor de Vlaamse Murdoch. “Ik zou van hem heel veel kunnen leren. We elkaar een paar keer gesproken en ik zou zelfs wel voor hem willen werken.” Winstgevendheid, dat is ook voor Vandermeersch het allerbelangrijkst. “Zo laten ze ons met rust.”

Red uw Gazet
Van Thillo is onbereikbaar en ook andere hoge piefjes van De Persgroep houden hun lippen stijf op elkaar. Misschien zijn zij vooral bezig met de mogelijke overname van PCM. Dan maar eens te raden gaan bij de redactie van De Morgen. Laten die nou net een feestje organiseren in de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (KVS) in Brussel.

Smoezelige journalisten in vale spijkerbroek, ongeschoren en met vettige haren staan vrijdagavond aan de bar pintjes weg te tikken. Dit zijn de makers van de krant die dagelijks door 52.000 Vlamingen wordt gelezen en die zijn oplage vorig jaar zag stijgen met 4,1%. Alle reden voor een feestje zou je denken, maar niets is minder waar. Vanavond wordt er gedronken uit protest want ondanks een stijging van de oplage lijdt de krant verlies en dreigt een kwart van het achtennegentig koppige personeel ontslagen worden. Stukken meer dan bij De Standaard waar de ontslagen op twee handen te tellen zijn.

‘Red Uw Gazet!” schreeuwen de buttons op de jasjes. “Onafhankelijk bloedbad”, lezen we boven het podium. Het stikt vanavond van de Bekende Vlamingen (BV-ers) in de KVS. Schrijver David Van Reybrouck, diverse Vlaamse politici en een heel kordon aan muzikanten steken de krant een hart onder de riem. Tom Barman en Flip Kowlier treden op. De Vlaamse trots Arno Hintjes kreunt “Stand Up For Your Right.” We wanen ons helemaal in de jaren tachtig.

Tijdens het debat horen we weinig nieuws, ondanks de stijgende oplages in Vlaanderen dalen de inkomsten en staat de kwaliteitsjournalistiek onder druk. “Deze bezuiniging zal leiden tot een slechtere krant waardoor de lezers vanzelf weg zullen lopen”, weet mediaprofessor Karin Raeymaeckers. De politiek bij monde van Vlaams minister-president Kris Peeters vraagt zich wanhopig af wat hij kan doen. Voorzitter van de Vlaamse Vereniging van Journalisten Marc Van de Looverbosch wijst Van Thillo als schuldige aan. “Iedereen schreeuwt moord en brand terwijl Van Thillo bezig is Nederlandse kranten over te nemen. Dit is geen Persgroep dit is een pestgroep!” schreeuwt de gesubsidieerde Vrt-journalist.

Geen duivel
Zowel de hoofdredactie als de directie van De Morgen zijn de grote afwezigen. Politiek redacteur Liesbeth Van Impe voert het woord namens de bezorgde redacteuren. De redactie van De Morgen gelooft niet in de methode Van Thillo. “Eigenlijk is onze redactie al heel klein”, vertelt Van Impe. “Wij worden geacht een kwaliteitskrant te maken met minder dan honderd man. Een nog slankere redactie zal meer moeten produceren en nog afhankelijker zijn van de persbureaus.” Door dit verschil van inzicht heeft De Morgen van alle onderdelen binnen De Persgroep de meest moeizame verhouding met de grote baas.

Gek genoeg is Van Impe niet louter negatief over de man die soms de Vlaamse Berlusconi wordt genoemd. “Van Thillo is geen duivel, een krant heeft iemand nodig die er geld in stopt. Van Thillo is zo iemand. Hij heeft zelfs een hart voor kranten maar kan tegelijkertijd niet inschatten wat er nodig is voor het maken van een kwaliteitskrant.”

Gevolg is dat ook De Morgen uitblinkt in Vlaamse verhalen. “Nog voor De Standaard zijn wij begonnen met te schrijven wat de lezers willen”, vertelt Van Impe. “Kwaliteit zit hem niet in het soort onderwerpen maar in de manier waarop je ze benadert. Daarmee citeert Van Impe de opvallend afwezige hoofdredacteur van De Morgen Yves Desmet die halverwege de jaren negentig een trend zette met deze postmodernistische opvatting van kwaliteit. “In zekere zin zijn wij het tegenvoorbeeld van een klassieke krant als Le Monde.” Bij iedere nieuwe lay-out moet er geknokt worden voor het aantal buitenlandpagina’s.”

Het feestje wordt een echte doorzakker. De journalisten drinken en dansen tot zes uur in de morgen. Of dit de krant zal redden, weet niemand. Onze zoektocht naar het succes van de Vlaamse krant mondt uit in een teleurstelling. Zelfs een stijgende oplage blijkt geen garantie voor kwaliteitsjournalistiek.

Sophie van Leeuwen en Pieter-Bas van Wiechen
27.2.2009

Gepost door: Jaapjejaap | 25-03-09

De commentaren zijn gesloten.